Przeglądaj wiadomości i opracowania według daty publikacji.
Materiały: 1013 · strona 65 z 85.
Dwa niezależne źródła, z których każde daje w punkcie pomiaru poziom 60 dB, nie dają razem 120 dB. Dodawać można ich średnie natężenia przy odpowiednich warunkach, nie liczby opisujące poziom na skali logarytmicznej.
Rura długości 0,85 m jest zamknięta na jednym końcu i otwarta na drugim. Prędkość dźwięku wynosi 340 m/s. Wyznacz najniższą i następną dozwoloną częstotliwość rezonansową. Pomiń poprawkę końcową oraz straty.
Dodatkowa próba: Oblicz dwie najniższe częstotliwości tej samej idealnej rury po otwarciu również drugiego końca. Wyjaśnij, które warunki brzegowe się zmieniają.
Idealna struna zamocowana na obu końcach ma długość 0,75 m. Prędkość fal biegnących wynosi 120 m/s. Oblicz długość fali i częstotliwość trzeciego modu. Podaj liczbę węzłów, wliczając końce.
Dodatkowa próba: Sprawdź również, jak zmienią się częstotliwość i położenia węzłów trzeciego modu po czterokrotnym zwiększeniu napięcia tej samej struny, przy niezmienionych L i μ.
Na napiętej strunie nie każda długość fali daje drganie zgodne z warunkami na końcach. Węzły muszą znaleźć się tam, gdzie struna jest unieruchomiona. To ograniczenie wybiera określone częstotliwości własne układu.
Uczeń twierdzi, że po odłączeniu naładowanego kondensatora i pełnym wsunięciu dielektryka κ=2 napięcie wzrośnie dwa razy, bo pojemność wzrosła. Oceń to rozumowanie i podaj poprawną zmianę napięcia oraz energii.
Przy stałym napięciu 6 V pojemność rośnie powoli z 2 do 6 nF. Pomijamy straty. Oblicz pracę źródła, przyrost energii pola i pracę mechaniczną wykonaną przez pole na dielektryku.
Kondensator C₀=2 nF pozostaje połączony z idealnym źródłem 6 V. Wypełniono go dielektrykiem κ=3. Oblicz końcowy ładunek, energię pola oraz dodatkowy ładunek dostarczony przez źródło.
Kondensator C₀=2 nF naładowano do 6 V i odłączono. Szczelinę wypełniono liniowym dielektrykiem κ=3. Ładunek nie odpływa. Oblicz końcowe C, Q, U i energię.
Wsunięcie izolatora między okładki zwiększa pojemność. Czy energia pola wzrośnie, czy zmaleje? Obie odpowiedzi mogą być poprawne. Rozstrzyga to, czy źródło nadal utrzymuje napięcie.
W modelu kondensator 2 µF przy 6 V połączono równolegle, zgodnymi biegunami, z nienaładowanym 4 µF. Układ nie wymienia ładunku z otoczeniem. Po stłumieniu przejściowych prądów oblicz wspólne napięcie i spadek sumy energii pól.
Kondensatory 3 µF i 1 µF połączono równolegle. Tę parę połączono szeregowo z kondensatorem 4 µF do 8 V. Początkowo wszystkie były nienaładowane. Oblicz napięcie pary i ładunek każdego z trzech kondensatorów.
Kondensatory 2,0 µF i 3,0 µF połączono równolegle do idealnego źródła 4,0 V. Oblicz ładunek każdego elementu i sumę energii. Sprawdź wynik przez pojemność zastępczą.
