Gwiazda na modelu odległości między planetami
Przyjmij 1 rok świetlny=63 000 au. Gwiazda jest odległa o 5 lat świetlnych. Jak daleko wypada w modelu 1 au=1 cm? Podaj kilometry.
Przeglądaj wiadomości i opracowania według daty publikacji.
Materiały: 1013 · strona 36 z 85.
Przyjmij 1 rok świetlny=63 000 au. Gwiazda jest odległa o 5 lat świetlnych. Jak daleko wypada w modelu 1 au=1 cm? Podaj kilometry.
Uczeń stwierdził: „Droga Mleczna składa się z ośmiu planet obiegających Słońce”. Popraw zdanie, używając pojęć gwiazda, układ planetarny i galaktyka.
Na modelu 1 au odpowiada 2 cm. Umowna planeta obiega gwiazdę po okręgu o promieniu 12 au. Oblicz promień i średnicę narysowanej orbity.
Słońce nie jest środkiem całego Wszechświata. Jest jedną z gwiazd Drogi Mlecznej, a ta jest jedną z wielu galaktyk. W opisie tych struktur łatwo pomylić układ planetarny, galaktykę i całą obserwowalną przestrzeń.
Dwie fale odbite mają amplitudy 3 i 1 w tych samych jednostkach. Różnica faz wynosi π. Znajdź amplitudę sumy i stosunek natężenia do natężenia silniejszego wkładu.
Dodatkowa próba: Jaka będzie amplituda oraz natężenie względem silniejszego wkładu, gdy te same fale spotkają się zgodnie w fazie?
Fale odbite od obu granic warstwy zmieniają fazę o π. Dodatkowa droga optyczna wynosi jedną długość fali w próżni. Czy wkłady są zgodne czy przeciwne w fazie?
Dodatkowa próba: Jak zmieni się wniosek, jeśli dodatkowa droga optyczna będzie równa połowie długości fali, nadal przy dwóch jednakowych zmianach fazy na odbiciach?
Cienka warstwa n=1,40 jest otoczona powietrzem. Światło pada prostopadle, λ₀=560 nm. Wyznacz najmniejszą dodatnią grubość dającą maksimum odbicia.
Dodatkowa próba: Wyznacz następną większą grubość dającą maksimum odbicia tej samej długości fali.
Barwy bańki mydlanej nie muszą pochodzić od pigmentu. Światło odbite od obu granic cienkiej warstwy spotyka się ponownie, a różne długości fal wzmacniają się przy różnych grubościach.
Małą lampkę zastąpiono większą świecącą powierzchnią, pozostawiając przeszkodę i ekran na miejscu. Wyjaśnij powstanie półcienia.
Dodatkowa próba: Czy w punkcie półcienia światło musi przenikać przez przeszkodę? Opisz, którą część źródła można z niego zobaczyć.
Na idealny filtr przepuszczający wyłącznie czerwony zakres pada tylko zielone światło. Co będzie za filtrem?
Dodatkowa próba: Co przejdzie przez dwa idealne filtry ustawione kolejno: czerwony i zielony, gdy na pierwszy pada białe światło, a ich pasma nie nakładają się?
Małe punktowe źródło jest 20 cm od nieprzezroczystego krążka średnicy 4 cm. Ekran znajduje się 80 cm od źródła. Krążek i ekran są prostopadłe do osi. Znajdź średnicę cienia, pomijając dyfrakcję.
Dodatkowa próba: Przesuń krążek na 40 cm od źródła, pozostawiając ekran w 80 cm. Jaka będzie średnica cienia?
Białe światło nie jest pojedynczą barwą, a cień nie zawsze ma ostrą krawędź. Oba spostrzeżenia można wyjaśnić, rozdzielając zjawiska widmowe od zwykłej geometrii promieni.