Archiwum publikacji

Na idealne nieruchome lustro pada prostopadle wiązka mocy 0,90 W i odbija się wstecz. Użyj c=3,0·10⁸ m/s. Oblicz średnią siłę.

Dwie nierelatywistyczne cząstki mają jednakową szybkość, a druga masę 9 razy większą. Wyznacz stosunek λ₂/λ₁. Jak zmieniłby się wynik przy jednakowych energiach kinetycznych?

Nierelatywistyczny elektron ma początkowo długość fali 0,40 nm. Jego energia kinetyczna wzrasta czterokrotnie, pozostając mała względem energii spoczynkowej. Oblicz nową długość.

Atom wodoru jest w n=2, z energią −3,4 eV. Pochłania foton 4,0 eV prowadzący do jonizacji. Pomijając odrzut protonu, wyznacz energię kinetyczną elektronu.

Wodór przechodzi z n=5 do n=2. Użyj Eₙ=−13,6 eV/n² oraz hc=1240 eV·nm. Pomijamy odrzut i przyjmujemy dozwolone przejście. Oblicz energię fotonu i długość fali.

Atom wodoru jest w stanie n=4. Przyjmij Eₙ=−13,6 eV/n². Oblicz energię potrzebną do jonizacji bez końcowej energii kinetycznej produktów.

Praca wyjścia wynosi 2,4 eV, a foton ma 2,0 eV. Uczeń zapisał Eₖ=−0,4 eV. Jak interpretować taki rachunek w modelu jednofotonowym?

Powyżej progu zmierzono Uₕ=0,8 V i prąd nasycenia 12 nA. Strumień fotonów zwiększono trzykrotnie bez zmiany częstotliwości, wydajności ani zbierania. Podaj nowe wyniki.

Fotony mają energię 5,2 eV, a praca wyjścia metalu wynosi 3,0 eV. Wyznacz maksymalną energię kinetyczną i wartość napięcia hamowania w modelu jednofotonowym.