Przeglądaj wiadomości i opracowania według daty publikacji.
Materiały: 1013 · strona 29 z 85.
Po zwiększeniu masy z 0,10 do 0,40 kg okres wzrósł modelowo z 0,50 do 1,00 s. Czy wynik pasuje do T∝√m? Jak uniknąć zmiany więcej niż jednego parametru?
Dalsze części: b) Jakiego okresu oczekujemy przy masie 0,90 kg dla tej samej sprężyny? c) Co trzeba zachować przy porównaniu poza samą nazwą sprężyny?
Dane modelowe: wykres T²(l) ma nachylenie 4,00 s²/m. Przyjmij 4π²=39,4784. Oblicz g w modelu małego wahadła.
Dalsze części: b) Jaki okres przewiduje ta prosta dla długości 0,81 m? c) Co zmienia stałe pominięcie promienia ciężarka w pomiarze długości?
Modelowe czasy dziesięciu pełnych drgań wynoszą 18,0; 18,2; 17,8 s. Oblicz średni okres. Czy samo uśrednienie usuwa błąd długości wahadła?
Dalsze części: b) Jaki błąd względny daje granica błędu czasu 0,20 s dla dziesięciu okresów, a jaki dla jednego 1,80 s? c) Czy dłuższy pomiar usuwa pomyłkę półokresu?
Zmierzenie jednego wahnięcia stoperem łatwo obciążyć reakcją człowieka. Pomiar wielu okresów pomaga, ale nie naprawia źle zmierzonej długości ani zbyt dużej amplitudy.
W przezroczystym naczyniu obserwujemy unoszenie się cieplejszej zabarwionej wody. Czym ten sposób transportu różni się od przewodzenia w nieruchomym metalowym pręcie?
Dalsze części: b) Czy samo rozmywanie barwnika w nieruchomej wodzie dowodzi konwekcji? c) Jak rozróżnić przepływ porcji cieczy od przewodzenia w pręcie?
Dane modelowe: pręt długości 0,50 m ma α=20·10⁻⁶ K⁻¹. Temperatura wzrosła o 20 K, pręt wydłuża się swobodnie. Oblicz ΔL w mm.
Dalsze części: b) Podaj końcową długość w milimetrach. c) Jaki przyrost dałoby ogrzanie o 40 K w tym samym zakresie modelu?
W modelowych obserwacjach mieszanina pozostaje około 0°C, a ilość lodu maleje. Czy brak wzrostu temperatury dowodzi braku dopływu energii?
Dalsze części: b) Czy po stopieniu ostatniego lodu temperatura musi nadal pozostawać stała? c) Dlaczego czasu trwania plateau nie utożsamiamy od razu z energią topnienia?
Podczas topnienia temperatura może prawie nie rosnąć, mimo dopływu energii. Z kolei dwie łyżeczki w tej samej wodzie mogą różnie szybko przekazywać ciepło. To różne pytania do różnych doświadczeń.
W bilansie pominięto kubek, który początkowo miał temperaturę zimnej wody i ogrzał się wraz z nią. Czy całe ciepło oddane próbki trafiło do wody?
Dalsze części: b) Czy ten sam kierunek błędu musi wystąpić, jeśli naczynie początkowo jest gorętsze od temperatury końcowej? c) Jaką informację trzeba zapisać przed mieszaniem?
Próbka 0,20 kg stygnie z 45°C do 25°C. Woda 0,10 kg ogrzewa się z 20°C do 25°C. Użyj c_w=4200 J/(kg·K), pomiń naczynie i straty. Oblicz c próbki.
Dalsze części: b) Ile wyniesie c próbki, jeśli naczynie o pojemności 50 J/K także ogrzeje się z 20°C do 25°C? c) Dlaczego próbka powinna trafić do kalorymetru bez dodatkowej gorącej wody?
Dane modelowe: 0,10 kg wody o 40°C i 0,30 kg o 20°C. Ta sama substancja, brak strat i pomijalna pojemność kubka. Oblicz temperaturę końcową.
Dalsze części: b) Oblicz energię oddaną przez cieplejszą wodę przy c=4200 J/(kg·K). c) Jaki wynik dałyby równe masy obu porcji?
Temperatura końcowa mieszaniny nie jest zwykłą średnią dwóch temperatur w każdej sytuacji. Decydują masy, ciepła właściwe i energia wymieniona z naczyniem oraz otoczeniem. Pomiar powinien pozwolić ocenić te wpływy.
