Przeglądaj wiadomości i opracowania według daty publikacji.
Materiały: 1013 · strona 19 z 85.
W ruchu odcinkami jednostajnym odczytano (t w s, x w m): (0,−2), (2,4), (5,4), (7,0). Narysuj x(t), v_x(t) i s(t), przyjmując drogę s(0)=0. Podaj drogę, przemieszczenie i czas postoju.
Linia opadająca na wykresie położenia nie oznacza znikania przebytej drogi. Pokazuje ruch w ujemnym zwrocie osi. Odróżnimy trzy rysunki tej samej wyprawy: położenia, prędkości ze znakiem i narastającej drogi.
Dwa wózki A i B na poziomym torze odpychają się sprężyną. Sprężyna działa na każdy siłą 4 N; traktuj ją jako bezmasową. Pomiń tarcie. Narysuj osobny diagram każdego wózka, zaznaczając poziome siły. Czy można skreślić te dwie strzałki na diagramie samego A?
Na punkt działają siły (3,0) N i (0,4) N. W skali 1 cm na 1 N skonstruuj ich sumę i różnicę pierwszej minus drugiej. Podaj współrzędne końców obu strzałek, długości i zwroty składowych.
Klocek 3 kg porusza się po poziomym stole. Działa na niego siła 8 N w prawo i tarcie 2 N w lewo. Brak przyspieszenia pionowego; przyjmij g=10 m/s². Narysuj diagram w skali 1 cm na 10 N, podpisz sprawców sił i oblicz przyspieszenie. Nie dorysowuj wypadkowej jako nowego oddziaływania.
Na rysunku można mieć poprawnie obliczoną siłę wypadkową, a mimo to zapisać złe równanie ruchu. Wystarczy dorysować wypadkową jako jeszcze jedną siłę. W tym warsztacie ćwiczymy sam diagram: co powinno na nim być, gdzie zaczyna się strzałka i które wektory wolno sumować.
Prostokątna pętla w płaszczyźnie kartki ma szerokość 0,10 m i wysokość 0,20 m. Płynie w niej 2 A zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Jednorodne B=0,30 T jest w prawo. Narysuj siły na wszystkich bokach, oblicz wartość siły na każdym pionowym boku i moment pary w tej orientacji.
Dalsze części: b) Sprawdź moment, licząc oba ramiona względem środka pętli. c) Co stanie się z momentem po obrocie normalnej pętli tak, że będzie równoległa do B?
Przez jeden zwój dodatni strumień skierowany z kartki rośnie liniowo od 0 do 6 mWb w czasie 0–2 s, jest stały od 2 do 4 s, potem maleje do zera od 4 do 5 s. Narysuj Φ(t) i siłę elektromotoryczną. Dodatni obieg wybierz przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.
Dalsze części: b) Oblicz całkę siły elektromotorycznej po pełnych 5 s. c) Jak zmienią się wartości dla 50 takich samych zwojów?
W prawoskrętnych osiach x w prawo, y w górę, z z kartki, cząstka ma v=(2·10⁵,0,0) m/s, B=(0,0,−0,10) T. Wyznacz i narysuj siłę dla q=+3 nC oraz q=−3 nC.
Dalsze części: b) Jak zmieni się wartość siły po podwojeniu szybkości? c) Czy w czystym polu magnetycznym taka siła zwiększa energię kinetyczną?
Kartka jest dwuwymiarowa, lecz pole i siła często wskazują trzeci kierunek. Kropka i krzyżyk pomagają go zapisać. Użyjemy ich do toru ładunku, sił na pętli i indukcji, zawsze osobno wskazując zwrot zewnętrznego pola.
W zaznaczonym obszarze przewodnika w równowadze elektrostatycznej potencjał ma wszędzie 6 V. Uczeń narysował wewnątrz strzałki pola skierowane w prawo, bo „potencjał nie jest zerowy”. Popraw rysunek i uzasadnij.
Dalsze części: b) Jak zmieni się wniosek po przyjęciu nowego zera, w którym potencjał wynosi 0 V? c) Czy zerowe E wewnątrz rozstrzyga o polu tuż na zewnątrz?
Na przykładowej mapie przesuń ładunek −2 nC od punktu na linii 6 V do punktu na linii 2 V. Zaznacz przesunięcie i siłę pola. Oblicz pracę pola i zmianę energii potencjalnej.
Dalsze części: b) Jaka jest praca pola przy drodze najpierw wzdłuż linii 6 V, a potem do 2 V? c) Jaką pracę wykona czynnik zewnętrzny, jeśli energia kinetyczna wzrośnie dodatkowo o 3 nJ?
