Przeglądaj wiadomości i opracowania według daty publikacji.
Materiały: 1013 · strona 16 z 85.
W pierwszym obszarze próżni jednorodne pole E zajmuje objętość V i ma energię W=8 μJ. W drugim obszarze natężenie jest równe 3E, a objętość V/4. Porównaj gęstości energii oraz wyznacz energię w drugim obszarze.
Między równoległymi okładkami w próżni pole ma natężenie 2,0·10⁴ V/m. Pole powierzchni okładki wynosi 0,020 m², odstęp 0,0050 m. Pomijamy pole brzegowe; ε₀=8,85·10⁻¹² F/m. Oblicz gęstość energii i łączną energię pola między okładkami.
Naładowany kondensator może oddać energię, chociaż między jego okładkami nie płynie stały prąd. Możemy opisać tę energię za pomocą ładunku i napięcia albo przyjrzeć się samemu polu w przestrzeni między okładkami.
Nieruchomy nadajnik wysyła pionowo w górę światło o częstotliwości 6·10¹⁴ Hz do nieruchomego odbiornika 900 m wyżej. Przyjmij g=10 m/s², c=3·10⁸ m/s oraz (f_{\mathrm{nad}}-f_{\mathrm{odb}})/f_{\mathrm{nad}}\approx g\Delta h/c^2. Oblicz spadek częstotliwości i powiedz, czy odbierana długość fali jest większa, czy mniejsza.
Dwa idealne zegary pozostają nieruchome na wysokościach różniących się o 180 m. Przyjmij g=10 m/s², c=3·10⁸ m/s i przybliżenie słabego pola \Delta t\approx Tg\Delta h/c^2. Jaką przewagę uzyska wyższy zegar po T=50 000 s? Pomijamy ruch i zmianę g z wysokością.
W swobodnie spadającej kabinie puszczony przedmiot może unosić się obok nas. Czy zniknęła grawitacja? Nie. Spadamy razem. Ten prosty przykład pomaga zrozumieć, dlaczego w ogólnej teorii względności ważny jest nie tylko ruch ciała, lecz także sposób mierzenia czasu i odległości.
Osoba o masie 60 kg stoi na wadze w windzie przyspieszającej w górę z A=2 m/s². Przyjmij g=10 m/s². Wyznacz nacisk na wagę, rozwiązując zadanie w układzie budynku oraz w układzie windy.
W chwili t=0 wagon zaczyna przyspieszać w prawo z A=2 m/s². Klocek spoczywał wcześniej względem wagonu, a tarcie z poziomą podłogą pomijamy. Wyznacz po 3 s poziome przemieszczenie i prędkość klocka względem wagonu. Klocek nie uderza w ścianę.
Wagon rusza, a kulka na gładkiej podłodze przesuwa się względem niego do tyłu. Z peronu nie widać siły popychającej kulkę wstecz. To podłoga przyspiesza pod kulką. Oba opisy mogą być poprawne, ale nie wolno mieszać ich w jednym równaniu.
Z balkonu na wysokości 30 m wyrzucono piłkę pionowo w dół z szybkością 5 m/s. Przy g=10 m/s² i bez oporu wyznacz czas dotarcia do ziemi oraz szybkość bezpośrednio przed kontaktem.
Piłkę wyrzucono pionowo w górę z poziomu y=0 z szybkością 20 m/s. Pomijamy opór; g=10 m/s². Kiedy przechodzi przez poziom y=15 m i jakie ma wówczas składowe prędkości przy osi skierowanej ku górze?
Piłka mija balkon podczas wznoszenia, a później podczas spadania. W obu chwilach jest na tej samej wysokości. Nie oznacza to jednak, że ma tę samą prędkość: zgadza się szybkość, zmienia się zwrot.
