7 materiałów wraz z podkategoriami · strona 1 z 1.
Ten sam wybór: Teoria · Zadania.
Stała temperatura otoczenia nie wymusza stałej energii małego układu. Kolejne obserwacje mogą dawać różne wyniki także w równowadze. Oddzielimy ten fizyczny rozrzut od niepewności oszacowania średniej i sprawdzimy, kiedy więcej odczytów naprawdę pomaga.
Przy bardzo niskiej temperaturze trudno wzbudzić ośrodek, a przy bardzo wysokiej obsady dwóch poziomów prawie przestają się zmieniać. Największa pojemność cieplna pojawia się pomiędzy tymi granicami. Wyprowadzimy jej przebieg ze stanów o energii 0 i Δ.
Cząstka może mieć większą szansę znaleźć się na wyższym poziomie energii, jeżeli temu poziomowi odpowiada wiele stanów. Nie zaprzecza to rozkładowi Boltzmanna. Trzeba oddzielić wagę pojedynczego stanu od sumy wag całego poziomu.
W małym naczyniu przez chwilę może być więcej cząstek po jednej stronie niż po drugiej. To nie awaria praw fizyki. Policzmy, na ile sposobów powstają różne podziały, i sprawdźmy, co naprawdę znaczy „najbardziej prawdopodobny stan”.
Układ może zwiększyć entropię, nie otrzymując ciepła z otoczenia. Swobodne rozprężanie gazu jest takim przykładem. Błąd w rozumowaniu pojawia się wtedy, gdy wzór na zmianę entropii w procesie odwracalnym stosujemy wprost do rzeczywistego procesu nieodwracalnego.
Gaz może zwiększyć swoją energię wewnętrzną dzięki ogrzewaniu albo dzięki sprężaniu. Żeby nie pogubić znaków, najpierw ustalamy, co oznacza dodatnia praca. Dopiero potem podstawiamy liczby.
Pompa ciepła może oddać do ogrzewanego pomieszczenia więcej energii niż zużywa w postaci pracy. Nie tworzy energii: część pobiera z chłodniejszego otoczenia. Jej współczynnik wydajności nie jest zwykłą sprawnością silnika.