v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Optyka geometryczna

70 materiałów wraz z podkategoriami · strona 1 z 9.

RSS materiałów w tej kategorii

Poziom nauki

Wybierz jeden lub kilka poziomów. Wybór jest wspólny dla Teorii i Zadań, nie zmienia pozostałych działów.

Poziom oznacza etap kształcenia, nie ocenę trudności. „Szkoła średnia” i „Liceum - zakres rozszerzony” są osobnymi wyborami. Materiały bez oznaczenia nie są automatycznie podstawowe.

Wspólny odczyt położenia soczewki w budżecie niepewności

Zmierzono b = 0,6000 m, d = 0,4500 m oraz z = 0,7500 m. Każdy odczyt ma niezależną niepewność standardową 0,0005 m; inne składniki pomijamy. Oblicz f₂ oraz u(Φ₂) i u(f₂) w liniowym przybliżeniu. Wyjaśnij, dlaczego nie można bez dodatkowego członu korelacji potraktować r = b − d i q = z − d jako niezależnych.

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Wspólny odczyt położenia soczewki w budżecie niepewności

Czy trzy ustawienia opisują tę samą soczewkę?

W modelowym zestawie trzech ustawień podano odległości r do dawnego obrazu i q do nowego: (30 mm, 37,5 mm), (60 mm, 100 mm) oraz (90 mm, 180 mm). Na potrzeby sprawdzenia zgodności traktuj te liczby jako dokładne. Czy wszystkie pary odpowiadają tej samej cienkiej soczewce? Jeśli dwie pierwsze są poprawne, przewidź q dla r = 90 mm. Wyjaśnij, co należałoby sprawdzić, gdyby były to odczyty rzeczywiste.

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Czy trzy ustawienia opisują tę samą soczewkę?

Trzy położenia na ławie i nieznana ujemna ogniskowa

Bez badanej soczewki ostry obraz wypada przy b = 48 cm. Soczewkę rozpraszającą wstawiono przy d = 36 cm, po czym nowy ostry obraz znaleziono przy z = 72 cm. Wyznacz r, q, Φ₂ i f₂ oraz powiększenie tego drugiego etapu względem obrazu, który powstałby bez soczewki. Ogniskowej soczewki pomocniczej nie podano.

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Trzy położenia na ławie i nieznana ujemna ogniskowa

Poszerzanie wiązki i zbyt mała druga soczewka

Układ afokalny w powietrzu ma najpierw f₁ = −4 cm, a potem f₂ = +16 cm. Pada osiowa równoległa wiązka o średnicy 3 mm. Oblicz odstęp i średnicę wyjściową. Jak zmienia się mały kąt 1 mrad? Jeśli druga soczewka ma czynną średnicę tylko 10 mm, jaki ułamek mocy przejdzie przez nią w modelu wycentrowanej wiązki o jednakowym natężeniu na całym kołowym przekroju? Pomijamy odbicia i pochłanianie.

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Poszerzanie wiązki i zbyt mała druga soczewka

Dobierz rozpraszający okular do lunety Galileusza

Obiektyw cienkiej lunety ma f₁ = +30 cm. Chcemy uzyskać prosty obraz i powiększenie kątowe +6 w ustawieniu afokalnym. Dobierz f₂ i odstęp soczewek. Sprawdź, gdzie bez okularu powstałby obraz odległego punktu osiowego, i oblicz wyjściową średnicę nieobciętej wiązki osiowej o średnicy wejściowej 24 mm.

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dobierz rozpraszający okular do lunety Galileusza

Luneta Keplera: długość tubusu, kąt i średnica wiązki

Idealna luneta Keplera ma obiektyw f₁ = 60 cm i okular f₂ = 25 mm. Ustawiono ją afokalnie. Wyznacz odległość soczewek i Mθ. Odległy punkt daje wiązkę o kącie +1,5 mrad; jaki jest kąt wyjściowy? Osiowa wiązka o średnicy 40 mm w całości mieści się w obiektywie. Jaką średnicę ma za okularem, jeśli nic jej nie obcina?

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Luneta Keplera: długość tubusu, kąt i średnica wiązki

Dobór odstępu i wpływ dwumilimetrowej tolerancji

Soczewki f₁ = 30 cm i f₂ = 20 cm mają tworzyć układ o F = 15 cm. Oblicz potrzebny odstęp. Następnie przyjmij, że rzeczywisty odstęp może różnić się od niego o najwyżej 2 mm, a obie ogniskowe są w tym zadaniu dokładne. Wyznacz skrajne F bez liniowego przybliżenia. Ten zakres jest granicą dopuszczalnych wartości, nie niepewnością standardową.

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dobór odstępu i wpływ dwumilimetrowej tolerancji

Ujemna zdolność układu i rzeczywiste ognisko za nim

Dwie dodatnie cienkie soczewki o f₁ = 10 cm i f₂ = 15 cm dzieli d = 30 cm. Pada na nie wiązka równoległa do osi. Wyznacz Φ, F, A, odległość tylnego ogniska od L₂ oraz położenie H′ względem L₂. Wyjaśnij, jak ujemne F może współistnieć z rzeczywistym zbiegiem za L₂.

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ujemna zdolność układu i rzeczywiste ognisko za nim
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.