Przeglądaj wiadomości i opracowania według daty publikacji.
Materiały: 1013 · strona 41 z 85.
Uczeń twierdzi, że pole magnetyczne Ziemi odgina tak samo protony wiatru słonecznego i fotony światła. Wskaż błąd.
Dalsze części: b) Czy proton lecący dokładnie wzdłuż pola musi być odchylany przez samo pole magnetyczne? c) Czy brak odgięcia fotonu oznacza, że atmosfera nie może oddziaływać ze światłem?
Igła kompasu odchyla się przy włączeniu prądu w pobliskim prostym przewodzie. Co stanie się z wkładem pola przewodu po odwróceniu prądu?
Dalsze części: b) Przyjmij równe wkłady: pole Ziemi na północ, przewodu na wschód. Podaj kierunek przed odwróceniem i po nim. c) Czy w tym przykładzie zmiana kierunku wynosi 180°?
Sztabkę magnetyczną przecięto na pół. Czy jedna część ma tylko N, a druga tylko S? Opisz wynik.
Dalsze części: b) Przyjmij sztabkę namagnesowaną wzdłuż długości, z N po lewej i S po prawej. Jakie bieguny pojawią się na powierzchniach poprzecznego przecięcia? c) Czy można powtarzać cięcie, aby w tym modelu uzyskać pojedynczy biegun?
Odcięcie końca magnesu nie daje samotnego bieguna. Obie części nadal mają po dwa bieguny. Pole magnesu i pole przewodnika z prądem opisujemy wspólnym językiem.
Dla żarówki zmierzono 2 V i 0,20 A, a następnie 6 V i 0,30 A. Oblicz opory w obu stanach i oceń, czy element ma stałe R w tym zakresie.
Dalsze części: b) Oblicz moce w obu stanach. c) Wyznacz ΔU/ΔI między punktami i wyjaśnij, czy ta liczba jest którymś z wcześniejszych oporów statycznych.
W elektrolicie dodatnie jony dryfują w prawo, ujemne w lewo. Czy ich wkłady do umownego prądu elektrycznego muszą się znosić?
Dalsze części: b) W 4 s dodatnie jony przenoszą w prawo 2 C, a ujemne w lewo 1 C co do wartości. Oblicz oba wkłady i prąd sumaryczny. c) Co zmieniłoby odwrócenie ruchu samych jonów ujemnych?
Opornik metalowy ma R₀=80 Ω i α=0,004 K⁻¹. Ogrzano go o 50 K. Oblicz R w modelu liniowym i prąd przy 12 V.
Dalsze części: b) Porównaj moc opornika przed ogrzaniem i po nim przy stałym 12 V. c) Jakie byłyby końcowe napięcie i moc, gdyby źródło zamiast tego utrzymywało prąd 0,15 A?
Prąd w metalowym drucie, słonej wodzie i rozładowaniu gazowym nie musi być przenoszony przez takie same cząstki. Także ogrzewanie nie zmienia oporu wszystkich materiałów w ten sam sposób.
Naładowana metalowa kula jest w równowadze. Czy zerowe natężenie pola w jej materiale oznacza, że potencjał kuli względem nieskończoności musi być zerowy?
Dalsze części: b) Dla Q=1 nC, R=0,10 m i kₑ=9·10⁹ N·m²/C² oblicz potencjał względem nieskończoności. c) Jaka jest różnica potencjałów dwóch punktów w materiale tej kuli?
Cząstka ma stałą składową v_x=20 m/s. W polu długości 0,40 m uzyskuje stałe a_y=10 m/s², przy początkowym v_y=0. Oblicz czas przelotu i odchylenie y.
Dalsze części: b) Oblicz pionową składową prędkości przy wylocie. c) Jakie odchylenie dałaby dwukrotnie większa prędkość pozioma, przy tej samej długości i przyspieszeniu?
Okładki dzieli 0,020 m, napięcie ma wartość 40 V. W obszarze jednorodnego pola umieszczono cząstkę o q/m=3 C/kg. Pomijamy inne siły. Wyznacz wartość E i a.
Dalsze części: b) Jak zmienią się E i a po podwojeniu odległości okładek przy stałym napięciu? c) Co daje zamiast tego podwojenie napięcia przy pierwotnej odległości?
W metalowym przewodniku istnieją ruchome elektrony. Gdy wewnątrz materiału działa niezrównoważone pole elektrostatyczne, przemieszczają się. W równowadze taki trwały ruch już nie występuje.
