v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Dualizm korpuskularno-falowy

19 materiałów wraz z podkategoriami · strona 1 z 3.

RSS materiałów w tej kategorii

Poziom nauki

Wybierz jeden lub kilka poziomów. Wybór jest wspólny dla Teorii i Zadań, nie zmienia pozostałych działów.

Poziom oznacza etap kształcenia, nie ocenę trudności. „Szkoła średnia” i „Liceum - zakres rozszerzony” są osobnymi wyborami. Materiały bez oznaczenia nie są automatycznie podstawowe.

Przesunięcie większe od granicy pojedynczego rozproszenia

W zestawie danych opisanym jako pojedyncze rozproszenie na spoczywającym swobodnym elektronie, dla θ = 120° zapisano Δλ = (5,40 ± 0,05) pm. ± oznacza niepewność standardową przesunięcia; niepewność kąta i λC = 2,4263 pm uznajemy tu za pomijalne. Porównaj wynik z przewidywaniem i z największym przesunięciem dopuszczalnym przy dowolnym kącie. Czy sama korekta kąta może uratować tę interpretację? Wskaż, co sprawdzić w danych, bez przypisywania jednej przyczyny na podstawie samego odczytu.

Opublikowano w: Rozpraszanie Comptona i pomiary energii fotonów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Przesunięcie większe od granicy pojedynczego rozproszenia

Co znosi się po odjęciu dwóch długości fali?

Przykładowe odczyty wynoszą λ₆₀ = 21,22 pm i λ₁₂₀ = 23,63 pm dla rozproszeń pod kątami 60° i 120°. Oba zawierają ten sam nieznany stały błąd addytywny b w pm. Każdy ma ponadto niezależny składnik losowy o niepewności standardowej 0,03 pm; niepewności kątów pomijamy. Wyznacz λC z ich różnicy i niepewność wyniku, a następnie mₑc² przy hc = 1239,84 keV·pm. Czy tak samo zniknie błąd mnożący wszystkie długości przez 1,01?

Opublikowano w: Rozpraszanie Comptona i pomiary energii fotonów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Co znosi się po odjęciu dwóch długości fali?

Energia spoczynkowa elektronu z trzech przesunięć

W przykładzie dydaktycznym dla kątów 60°, 90° i 120° uzyskano osobno Δλ = 1,20; 2,44; 3,63 pm. Każda różnica pochodzi z niezależnej pary odczytów i ma niepewność standardową 0,04 pm. Niepewność kąta jest pomijalna, a kontrola zera uzasadnia model y = ax bez wyrazu wolnego. Wyznacz a, u(a), M = hc/a i u(M), używając hc = 1239,84 keV·pm. Oblicz reszty względem dopasowanej prostej i oceń, co można wnioskować.

Opublikowano w: Rozpraszanie Comptona i pomiary energii fotonów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Energia spoczynkowa elektronu z trzech przesunięć

Czy swobodny elektron może pochłonąć cały foton?

Rozważ hipotetyczny proces: swobodny elektron spoczywa, pochłania jeden foton o dodatniej energii E i po zdarzeniu istnieje tylko ten sam elektron. Nie ma innych cząstek ani zewnętrznego pola. Sprawdź, czy równocześnie mogą być zachowane energia i pęd. Wyjaśnij, dlaczego wynik nie zakazuje fotoefektu w materiale.

Opublikowano w: Rozpraszanie Comptona i pomiary energii fotonów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Czy swobodny elektron może pochłonąć cały foton?

Rozproszenie wstecz i największa energia elektronu

Foton o energii 1000 keV rozprasza się na spoczywającym swobodnym elektronie. Przyjmij M = mₑc² = 511 keV. Wykaż, dla którego kąta elektron otrzyma największą energię kinetyczną. Oblicz tę energię, pęd i prędkość elektronu. Porównaj wynik z nierelatywistycznym przybliżeniem pnrc = √(2MEₖ).

Opublikowano w: Rozpraszanie Comptona i pomiary energii fotonów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Rozproszenie wstecz i największa energia elektronu

Elektron odrzutu po rozproszeniu fotonu 511 keV o 90 stopni

Foton o E = 511 keV rozprasza się pod kątem 90° na swobodnym elektronie początkowo spoczywającym. Przyjmij mₑc² = 511 keV. Znajdź E′, energię kinetyczną elektronu, obie składowe i wartość jego pędu w keV/c, kierunek oraz prędkość jako ułamek c. Sprawdź relatywistyczną zależność energii od pędu.

Opublikowano w: Rozpraszanie Comptona i pomiary energii fotonów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Elektron odrzutu po rozproszeniu fotonu 511 keV o 90 stopni

To samo przesunięcie fali, inny podział energii

Porównaj fotony 100 keV i 500 keV rozproszone pod kątem 90° na oddzielnych, początkowo spoczywających elektronach. Użyj mₑc² = 511 keV i λC = 2,4263 pm. Oblicz energię rozproszonego fotonu oraz procent energii oddanej elektronowi. Oceń zdanie: „Takie samo przesunięcie długości fali oznacza taką samą utratę energii”. Co zmieni podwojenie liczby padających fotonów przy zachowaniu ich energii?

Opublikowano w: Rozpraszanie Comptona i pomiary energii fotonów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — To samo przesunięcie fali, inny podział energii

Kąt rozproszenia odtworzony z dwóch energii

Zmierzono energię padającego fotonu 200 keV i rozproszonego 160 keV. Załóż pojedyncze rozproszenie na swobodnym elektronie początkowo spoczywającym oraz mₑc² = 511 keV. Wyznacz kąt fotonu. Następnie sprawdź, czy odczyt 80 keV mógłby powstać w tym samym modelu przy jakimkolwiek kącie.

Opublikowano w: Rozpraszanie Comptona i pomiary energii fotonów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Kąt rozproszenia odtworzony z dwóch energii
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.