Przesunięcie większe od granicy pojedynczego rozproszenia
W zestawie danych opisanym jako pojedyncze rozproszenie na spoczywającym swobodnym elektronie, dla θ = 120° zapisano Δλ = (5,40 ± 0,05) pm. ± oznacza niepewność standardową przesunięcia; niepewność kąta i λC = 2,4263 pm uznajemy tu za pomijalne. Porównaj wynik z przewidywaniem i z największym przesunięciem dopuszczalnym przy dowolnym kącie. Czy sama korekta kąta może uratować tę interpretację? Wskaż, co sprawdzić w danych, bez przypisywania jednej przyczyny na podstawie samego odczytu.