Na napiętej strunie nie każda długość fali daje drganie zgodne z warunkami na końcach. Węzły muszą znaleźć się tam, gdzie struna jest unieruchomiona. To ograniczenie wybiera określone częstotliwości własne układu.

Opis i cechy fali mechanicznej

Fala mechaniczna to rozchodzące się w ośrodku zaburzenie. Krótkie szarpnięcie liny wytwarza pojedynczy impuls, więc źródło nie musi drgać cyklicznie. Powtarzające się drgania mogą wytworzyć falę okresową. W podstawowym modelu fala przenosi energię, a elementy ośrodka poruszają się lokalnie wokół położeń równowagi, zamiast wędrować wraz z zaburzeniem.

Dwie podobne sinusoidy mogą przekazywać zupełnie inne informacje. Zdjęcie fali pokazuje wiele punktów w jednej chwili, a zapis czujnika — jeden punkt w wielu chwilach. Z pierwszego odczytamy długość fali, z drugiego okres.

Jeden detektor może pokazywać amplitudę w czasie, drugi rozkład położeń jasnych prążków. Oba obrazy odnoszą się do fal, lecz ich osie i interpretacje są inne. W doświadczeniu trzeba zapisać, co jest naprawdę obserwowane.

Gdy dwie fale spotykają się w tym samym miejscu, dodają się ich wychylenia. Nie muszą dodawać się ich amplitudy ani natężenia. O wyniku rozstrzyga także zgodność faz.