Przeglądaj wiadomości i opracowania według daty publikacji.
Materiały: 1013 · strona 72 z 85.
Przezroczystość modelowej przesłony zmieniła się tak, że odbierany strumień wynosi teraz 0,01 poprzedniej wartości. Początkowo zmierzono 3 mag. Jaka jest nowa wielkość w tym samym paśmie? Sama gwiazda się nie zmieniła.
Dwa nierozdzielone składniki mają po 6,0 mag w tym samym paśmie. Wyznacz wielkość ich łącznego obrazu, przyjmując log₁₀2=0,3010.
Strumień źródła wzrósł dziesięciokrotnie w niezmienionym paśmie. Przed zmianą jego wielkość wynosiła 8,0 mag. Oblicz nową wielkość.
W tym samym paśmie gwiazda A ma 2 mag, a B ma 7 mag. Która daje większy strumień i ile razy? Przyjmij wspólny system zerowy.
Gwiazda o wielkości 1 mag jest jaśniejsza od gwiazdy o wielkości 4 mag. Skala biegnie więc przeciwnie do potocznej intuicji. Co więcej, różnica trzech magnitudo nie oznacza trzy razy większego strumienia.
Dwie gwiazdy mają taką samą całkowitą moc. Od B odbieramy cztery razy mniejszy strumień niż od A. Wyznacz stosunek odległości przy braku pochłaniania. Następnie wyjaśnij, czy ten wniosek pozostaje jednoznaczny, gdy przed B znajduje się nieznana warstwa pyłu.
Jednorodny strumień wynosi 3,0·10⁻⁶ W/m². Płaski detektor o powierzchni 0,020 m² jest prostopadły do promieni i zbiera całą padającą na niego energię przez 50 s. Oblicz moc i energię docierającą do detektora.
Całkowity strumień promieniowania od izotropowej gwiazdy wynosi 2,0·10⁻⁸ W/m². Odległość to 1,0·10¹⁷ m. Pomijając pochłanianie, wyznacz moc promieniowania. Użyj π=3,1416.
Gwiazda B emituje cztery razy większą całkowitą moc niż A i jest dwa razy dalej. Obie promieniują izotropowo, bez pochłaniania po drodze. Porównaj całkowite strumienie otrzymywane przez obserwatora.
Jasny punkt na niebie nie musi być wyjątkowo silnym źródłem światła. Może po prostu leżeć blisko. Aby porównywać gwiazdy, rozdzielamy całkowitą moc ich promieniowania od mocy przypadającej na metr kwadratowy u obserwatora.
Paralaksa wynosi 50 mas, a jej niepewność standardowa 2 mas. Użyj liniowego przenoszenia niepewności dla d=1/p i oblicz d oraz u(d). Przyjmij, że pozostałe wpływy pominięto.
Wiadomo jedynie, że dodatnia paralaksa p mieści się od 0,08 do 0,12 sekundy kątowej. Przelicz te granice na odległość. Czy względem wartości 10 pc otrzymasz symetryczny przedział? Nie przypisuj mu poziomu ufności.
