Archiwum publikacji

Kołowy układ dwóch gwiazd ma separację a=2,0·10¹⁰ m i okres T=1,0·10⁶ s. Przyjmij G=6,67·10⁻¹¹ m³/(kg·s²) oraz π²=9,8696. Oblicz sumę mas.

W kołowym układzie podwójnym amplitudy prędkości radialnych wynoszą K₁=30 km/s i K₂=90 km/s. Oba składniki obiegają wspólny środek masy w tej samej płaszczyźnie. Wyznacz M₁/M₂ i wskaż masywniejszy składnik.

W kołowym układzie podwójnym M₁=3M₂, a odległość między składnikami wynosi 12 milionów kilometrów. Wyznacz odległości obu gwiazd od środka masy.

Dla źródła poruszającego się wyłącznie radialnie w płaskiej czasoprzestrzeni zmierzono z=0,25. Użyj β=((1+z)²−1)/((1+z)²+1). Wyznacz v/c i porównaj z liniowym v/c≈z. Nie rozpatruj ekspansji kosmologicznej.

W pomiarze małych prędkości linie gwiazdy nie wykazują przesunięcia radialnego, ale jej położenie na niebie się zmienia. Czy obserwacje są sprzeczne? Pomiń efekty relatywistyczne drugiego rzędu.

Linia o długości laboratoryjnej 600,00 nm jest obserwowana przy 599,94 nm. Dla c=300 000 km/s oblicz prędkość radialną w przybliżeniu nierelatywistycznym. Wszystkie inne wpływy pomijamy.

Laboratoryjna linia ma 500,00 nm, a w widmie źródła 500,10 nm. Przyjmij c=300 000 km/s oraz małą prędkość. Pozostałe przesunięcia usunięto. Oblicz prędkość radialną i określ zwrot ruchu.

Wzorcowe linie mają długości 500 i 700 nm. W źródle obie długości są większe o 0,2%. Wyznacz ich położenia oraz przesunięcia w nanometrach. Czy przesunięcia bezwzględne są jednakowe?

Umowny gaz X ma linie 430 i 650 nm, a Y ma linie 430 i 540 nm. W widmie rozdzielono linie 430 i 650 nm. Załóż brak przesunięcia widma oraz wykrywalność obu linii każdego rozważanego składnika. Który składnik lepiej pasuje do danych i dlaczego sama linia 430 nm nie wystarcza?

Chłodniejszy gaz znajduje się przed rozległym źródłem widma ciągłego. W obserwowanym kierunku pojawia się linia absorpcyjna. Czy brak części fotonów w tym kierunku dowodzi naruszenia zachowania energii?