v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Mechanika kwantowa

77 materiałów wraz z podkategoriami · strona 1 z 10.

RSS materiałów w tej kategorii

Poziom nauki

Wybierz jeden lub kilka poziomów. Wybór jest wspólny dla Teorii i Zadań, nie zmienia pozostałych działów.

Poziom oznacza etap kształcenia, nie ocenę trudności. „Szkoła średnia” i „Liceum - zakres rozszerzony” są osobnymi wyborami. Materiały bez oznaczenia nie są automatycznie podstawowe.

Połowa energii Fermiego: ile cząstek i ile energii mieści się poniżej?

W trójwymiarowym idealnym gazie Fermiego przy T = 0 gęstość stanów wynosi D(ε) = A√ε, a zajęte są stany od 0 do EF. a) Jaki ułamek wszystkich cząstek ma energię poniżej EF/2? b) Jaką część całkowitej energii kinetycznej niosą te cząstki? c) Wyznacz ich średnią energię. d) Oceń rozumowanie: „obsada jest stała i równa 1, więc połowa przedziału energii zawiera połowę cząstek”.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Połowa energii Fermiego: ile cząstek i ile energii mieści się poniżej?

Dwukrotnie krótszy bok pudełka: praca ściskania gazu w stanie podstawowym

Gaz spełnia założenia trójwymiarowego niespolaryzowanego modelu Fermiego. Liczba cząstek jest stała: N = 1,0 · 1020. Początkowa energia Fermiego to 2,00 eV. Każdy bok sześciennego pudełka zostaje skrócony dwukrotnie; porównujemy równowagowe stany podstawowe przed i po bardzo powolnym ściskaniu. a) Jak zmieniają się V, n, kF, EF, U i P? b) Oblicz początkową i końcową energię oraz pracę wykonaną nad gazem, przyjmując brak wymiany ciepła. Użyj 1 eV = 1,602176634 · 10−19 J. Zakładamy, że gaz pozostaje nierelatywistyczny.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwukrotnie krótszy bok pudełka: praca ściskania gazu w stanie podstawowym

Gęsty gaz elektronowy: skale Fermiego i kontrola przybliżeń

Idealny, niespolaryzowany gaz elektronów w trzech wymiarach ma gęstość liczbową n = 8,0 · 1028 m−3. a) Oblicz kF, EF w eV, TF oraz vF. b) Dla temperatury próbki 300 K oblicz T/TF. c) Sprawdź vF/c i oceń zasadność modelu nierelatywistycznego. Przyjmij ħ = 1,05457 · 10−34 J·s, me = 9,1094 · 10−31 kg, kB = 1,380649 · 10−23 J/K, 1 eV = 1,602176634 · 10−19 J i c = 2,99792458 · 108 m/s. Dane opisują model, nie pomiar konkretnego metalu.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Gęsty gaz elektronowy: skale Fermiego i kontrola przybliżeń

Kiedy wolno pominąć znak w mianowniku? Dokładny próg błędu 1%

Dla tej samej dodatniej liczby q < 1 porównujemy dokładne obsady fF = q/(1 + q) i fB = q/(1 − q) z klasycznym przybliżeniem fMB = q. a) Dla q = 0,05 oblicz obie dokładne obsady i błędy względne przybliżenia względem dokładnych wyników. b) Wyprowadź warunek na x = (ε − μ)/(kBT), aby oba błędy były najwyżej 1%. c) Wyjaśnij, dlaczego porównanie przy tym samym q nie musi oznaczać porównania dwóch gazów o jednakowej gęstości.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Kiedy wolno pominąć znak w mianowniku? Dokładny próg błędu 1%

Potencjał chemiczny z obsady: lokalny rachunek i globalne ograniczenie

Przyjmij kBT = 0,020 eV. Pełny stan o energii ε = 0,080 eV ma średnią obsadę fermionową fF = 0,80. a) Oblicz μ w eV. b) Czy można użyć tego samego μ do gazu nieoddziałujących bozonów, którego najniższa energia jednocząstkowa wynosi ε₀ = 0? c) Jaką wartość graniczną może osiągnąć bozonowa obsada stanu ε = 0,080 eV, gdy μ zbliża się do 0 od dołu? Rozpatruj skończoną średnią obsadę stanu podstawowego przed przejściem do granicy.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Potencjał chemiczny z obsady: lokalny rachunek i globalne ograniczenie

Ten sam czynnik q = 1/4: średnia, pusta obsada i fluktuacje

Jeden pełny stan ma q = exp[−(ε − μ)/(kBT)] = 1/4. Rozpatrz oddzielnie nieoddziałujące fermiony i bozony w zespole wielkim kanonicznym. a) Wyznacz Ξ i średnią obsadę. b) Dla bozonów oblicz P(n = 0) oraz P(n ≥ 2). c) Wyznacz wariancję obsady w obu modelach. Możesz użyć tożsamości Var(n) = q df/dq; uzasadnij ją przez różniczkowanie średniej. Czy bozonowa średnia 1/3 oznacza P(n = 1) = 1/3?

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ten sam czynnik q = 1/4: średnia, pusta obsada i fluktuacje

Ta sama funkcja przestrzenna: kiedy para elektronów jest dozwolona?

Funkcje przestrzenne u i v są znormalizowane i ortogonalne. a) Dwa elektrony mają jednakowy spin. Zbuduj z u i v znormalizowaną antysymetryczną część przestrzenną i sprawdź, co dzieje się po formalnym podstawieniu v = u. b) Dwa elektrony zajmują ten sam orbital u, lecz ich stan spinowy jest singletem. Zapisz całkowity stan i sprawdź jego symetrię. c) Czy z wyniku punktu a) wynika niezerowa minimalna odległość między wszystkimi elektronami?

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ta sama funkcja przestrzenna: kiedy para elektronów jest dozwolona?

Cztery elektrony w trzech orbitalach: energia podstawowa i pierwsze wzbudzenie

Nieoddziałujące elektrony mają do dyspozycji trzy orbitale przestrzenne A, B i C o energiach odpowiednio 0, Δ i 3Δ, gdzie Δ > 0. Każdy orbital ma dwa zdegenerowane stany spinowe ↑ i ↓; nie ma pola rozszczepiającego ich energie. a) Znajdź energię podstawową czterech elektronów. b) Wyznacz najmniejszą energię wzbudzenia i liczbę różnych stanów bazowych o tej energii. c) Czy w tej ograniczonej przestrzeni można umieścić cztery elektrony o jednakowym rzucie spinu? Wyjaśnij, czego dotyczy ograniczenie.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Cztery elektrony w trzech orbitalach: energia podstawowa i pierwsze wzbudzenie
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.