v2.0.9794.34739
Fizyka dla każdego

Mechanika kwantowa

32 materiałów wraz z podkategoriami · strona 1 z 4.

RSS materiałów w tej kategorii

Poziom nauki

Wybierz jeden lub kilka poziomów. Wybór jest wspólny dla Teorii i Zadań, nie zmienia pozostałych działów.

Poziom oznacza etap kształcenia, nie ocenę trudności. „Szkoła średnia” i „Liceum - zakres rozszerzony” są osobnymi wyborami. Materiały bez oznaczenia nie są automatycznie podstawowe.

Energia na wysokości bariery: usuwamy pozorną osobliwość

Rozważ granicę E→V₀ dla prostokątnej bariery o szerokości d, przy V=0 po obu stronach i tej samej masie. Wyprowadź granicę T ze wzoru dla E<V₀, używając sinh z≈z dla z→0. Oblicz wynik dla elektronu, V₀=2,0 eV, d=0,20 nm i H=ħ²/(2mₑ)=0,03810 eV·nm². Dlaczego nie wolno powiedzieć, że wzór daje nieskończoność albo że T musi być równe jeden?

Opublikowano w: Funkcja falowa i jednowymiarowe modele kwantowe Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Energia na wysokości bariery: usuwamy pozorną osobliwość

Kiedy przybliżenie wykładnicze jest wystarczające?

Przy E=V₀/2 dokładny współczynnik przejścia wynosi T=1/cosh²z, gdzie z=κd. Przybliżenie dla grubej bariery daje Tₐ=4e⁻²ᶻ. Porównaj oba wyniki dla z=1 i z=3, oblicz względny błąd (Tₐ−T)/T i sprawdź przybliżenie dla z=0,10. Czy można stosować je aż do d=0?

Opublikowano w: Funkcja falowa i jednowymiarowe modele kwantowe Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Kiedy przybliżenie wykładnicze jest wystarczające?

Elektron przechodzi przez barierę bez utraty energii

Elektron o energii E=1,0 eV pada z lewej na prostokątną barierę V₀=2,0 eV i d=0,20 nm. Po obu stronach V=0. Przyjmij ħ²/(2mₑ)=0,03810 eV·nm². Oblicz κ, T i R, korzystając z dokładnego wzoru. Jak zmieni się T przy d=0,40 nm? Jaką energię ma elektron wykryty daleko za barierą?

Opublikowano w: Funkcja falowa i jednowymiarowe modele kwantowe Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Elektron przechodzi przez barierę bez utraty energii

Superpozycja z plusem, z minusem i mieszanina

Porównaj trzy przygotowania w tej samej nieskończonej studni: ψ₊=(φ₁+φ₂)/√2, ψ₋=(φ₁−φ₂)/√2 oraz mieszaninę, w której połowa prób zaczyna się od φ₁, a połowa od φ₂. W chwili przygotowania oblicz dla każdego P(0≤x≤L/2) i średnią położenia ⟨x⟩. Czy sam pomiar energii odróżni te trzy przypadki?

Opublikowano w: Funkcja falowa i jednowymiarowe modele kwantowe Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Superpozycja z plusem, z minusem i mieszanina

Zmiana prawdopodobieństwa bez zmiany rozkładu energii

Elektron w studni L=2,0 nm przygotowano w równej superpozycji (φ₁+φ₂)/√2. Przyjmij h²/(8mₑ)=0,3760 eV·nm² i h=4,13567·10⁻¹⁵ eV·s. Oblicz okres zmian gęstości oraz prawdopodobieństwo lewej połowy studni w chwilach 0, τ/4 i τ/2. Czy w tych chwilach zmieniają się prawdopodobieństwa E₁ i E₂?

Opublikowano w: Funkcja falowa i jednowymiarowe modele kwantowe Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Zmiana prawdopodobieństwa bez zmiany rozkładu energii

Zespolony współczynnik i wyniki pomiaru energii

W nieskończonej studni przygotowano ψ(x,0)=(√3/2)φ₁(x)+(i/2)φ₂(x). Funkcje φ₁ i φ₂ są ortonormalnymi stanami energii, E₂=4E₁, a E₁=0,3760 eV. Sprawdź normalizację, podaj możliwe wyniki i prawdopodobieństwa pomiaru energii, jej wartość średnią oraz odchylenie standardowe. Czy średnia jest tu dopuszczalnym wynikiem pojedynczego pomiaru?

Opublikowano w: Funkcja falowa i jednowymiarowe modele kwantowe Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Zespolony współczynnik i wyniki pomiaru energii

Które funkcje spełniają warunki nieprzenikalnych ścian?

W studni 0<x<L zaproponowano trzy funkcje: ψₐ=C sin(2πx/L), ψᵦ=C cos(πx/L) oraz ψc=C sin(πx/(2L)), gdzie C≠0. Poza studnią każda funkcja ma być zerowa. Która jest stanem własnym tego modelu? Dla dopuszczalnej funkcji wyznacz C>0 i energię. Sprawdź też, czy równanie dla E=0 pozwala zbudować inny znormalizowany stan.

Opublikowano w: Funkcja falowa i jednowymiarowe modele kwantowe Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Które funkcje spełniają warunki nieprzenikalnych ścian?

Węzeł w środku a prawdopodobieństwo w środkowej połowie

Cząstkę przygotowano w stanie φₙ(x)=√(2/L)sin(nπx/L) nieskończonej studni. Oblicz P(L/4≤x≤3L/4) osobno dla n=1 i n=2. Wyjaśnij, dlaczego w drugim przypadku obecność węzła przy x=L/2 nie zeruje prawdopodobieństwa dla całego badanego przedziału.

Opublikowano w: Funkcja falowa i jednowymiarowe modele kwantowe Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Węzeł w środku a prawdopodobieństwo w środkowej połowie
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.