Podstawowe pojęcia fizyczne

Czujnik położenia opisuje U=0,50 V+(2,0 V/m)x. Przyjmij dokładne parametry kalibracji. Odczyt wynosi 1,30 V z niepewnością standardową 0,02 V. Wyznacz x i jego niepewność.

Przez punkty (0 N, 0 V) i (10 N, 1 V) poprowadzono prostą. Przy 5 N zmierzono jednak 0,60 V. Oblicz resztę napięcia oraz siłę, którą błędnie przypisałaby temu wskazaniu kalibracja. Czy pojedyncza reszta dowodzi nieliniowości?

Dynamometr elektroniczny daje 0,30 V przy 2 N i 1,10 V przy 10 N. Przyjmij zależność liniową. Wyznacz czułość, wyraz wolny i siłę dla odczytu 0,75 V.

Czujnik liniowy daje 0,40 V w 0°C i 1,40 V w 50°C. Wyznacz temperaturę odpowiadającą 0,90 V. Przyjmij dokładne punkty kalibracyjne i brak histerezy.

Masę wyznaczono z względną niepewnością standardową 5%, a niezależną szybkość z 2%. Oblicz względną niepewność energii mv²/2. Czy większy udział w wariancji daje masa, czy szybkość?

Zmierzono bok kwadratu x=5,00 cm z niepewnością standardową 0,05 cm. Wyznacz przybliżoną niepewność pola, jeżeli do wzoru S=x² wstawiamy ten sam wynik x.

Długość przesłony wynosi 0,100 m z u=0,003 m, a niezależnie zmierzony czas zasłonięcia 0,0200 s z u=0,0008 s. Przyjmij stałą szybkość i oblicz v oraz jej przybliżoną niepewność standardową.

W modelowym pomiarze różnica dwóch niezależnych długości wyznacza grubość: 8,00 mm z u=0,03 mm oraz 6,00 mm z u=0,04 mm. Oblicz grubość i jej niepewność standardową.

Co minutę odczytano 20,0°C, 20,4°C, 20,8°C i 21,2°C. Oblicz średnią. Wyjaśnij, dlaczego sama ta średnia z małą niepewnością typu A mogłaby źle opisywać temperaturę równowagi.

Sto odczytów masy skupia się blisko 50,20 g, z bardzo małym rozrzutem. Wzorzec użyty do kontroli ma masę 50,00 g o pomijalnej tu niepewności. Czy dalsze powtarzanie bez poprawienia metody usunie różnicę? Jaką poprawkę sugeruje kontrola przy tej masie?