v2.0.9817.20094
Fizyka dla każdego

Statystyki kwantowe i gaz Fermiego

9 materiałów wraz z podkategoriami · strona 1 z 1.

RSS materiałów w tej kategorii

Poziom nauki

Wybierz jeden lub kilka poziomów. Wybór jest wspólny dla Teorii i Zadań, nie zmienia pozostałych działów.

Poziom oznacza etap kształcenia, nie ocenę trudności. „Szkoła średnia” i „Liceum - zakres rozszerzony” są osobnymi wyborami. Materiały bez oznaczenia nie są automatycznie podstawowe.

Połowa energii Fermiego: ile cząstek i ile energii mieści się poniżej?

W trójwymiarowym idealnym gazie Fermiego przy T = 0 gęstość stanów wynosi D(ε) = A√ε, a zajęte są stany od 0 do EF. a) Jaki ułamek wszystkich cząstek ma energię poniżej EF/2? b) Jaką część całkowitej energii kinetycznej niosą te cząstki? c) Wyznacz ich średnią energię. d) Oceń rozumowanie: „obsada jest stała i równa 1, więc połowa przedziału energii zawiera połowę cząstek”.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Połowa energii Fermiego: ile cząstek i ile energii mieści się poniżej?

Dwukrotnie krótszy bok pudełka: praca ściskania gazu w stanie podstawowym

Gaz spełnia założenia trójwymiarowego niespolaryzowanego modelu Fermiego. Liczba cząstek jest stała: N = 1,0 · 1020. Początkowa energia Fermiego to 2,00 eV. Każdy bok sześciennego pudełka zostaje skrócony dwukrotnie; porównujemy równowagowe stany podstawowe przed i po bardzo powolnym ściskaniu. a) Jak zmieniają się V, n, kF, EF, U i P? b) Oblicz początkową i końcową energię oraz pracę wykonaną nad gazem, przyjmując brak wymiany ciepła. Użyj 1 eV = 1,602176634 · 10−19 J. Zakładamy, że gaz pozostaje nierelatywistyczny.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwukrotnie krótszy bok pudełka: praca ściskania gazu w stanie podstawowym

Gęsty gaz elektronowy: skale Fermiego i kontrola przybliżeń

Idealny, niespolaryzowany gaz elektronów w trzech wymiarach ma gęstość liczbową n = 8,0 · 1028 m−3. a) Oblicz kF, EF w eV, TF oraz vF. b) Dla temperatury próbki 300 K oblicz T/TF. c) Sprawdź vF/c i oceń zasadność modelu nierelatywistycznego. Przyjmij ħ = 1,05457 · 10−34 J·s, me = 9,1094 · 10−31 kg, kB = 1,380649 · 10−23 J/K, 1 eV = 1,602176634 · 10−19 J i c = 2,99792458 · 108 m/s. Dane opisują model, nie pomiar konkretnego metalu.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Gęsty gaz elektronowy: skale Fermiego i kontrola przybliżeń

Kiedy wolno pominąć znak w mianowniku? Dokładny próg błędu 1%

Dla tej samej dodatniej liczby q < 1 porównujemy dokładne obsady fF = q/(1 + q) i fB = q/(1 − q) z klasycznym przybliżeniem fMB = q. a) Dla q = 0,05 oblicz obie dokładne obsady i błędy względne przybliżenia względem dokładnych wyników. b) Wyprowadź warunek na x = (ε − μ)/(kBT), aby oba błędy były najwyżej 1%. c) Wyjaśnij, dlaczego porównanie przy tym samym q nie musi oznaczać porównania dwóch gazów o jednakowej gęstości.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Kiedy wolno pominąć znak w mianowniku? Dokładny próg błędu 1%

Potencjał chemiczny z obsady: lokalny rachunek i globalne ograniczenie

Przyjmij kBT = 0,020 eV. Pełny stan o energii ε = 0,080 eV ma średnią obsadę fermionową fF = 0,80. a) Oblicz μ w eV. b) Czy można użyć tego samego μ do gazu nieoddziałujących bozonów, którego najniższa energia jednocząstkowa wynosi ε₀ = 0? c) Jaką wartość graniczną może osiągnąć bozonowa obsada stanu ε = 0,080 eV, gdy μ zbliża się do 0 od dołu? Rozpatruj skończoną średnią obsadę stanu podstawowego przed przejściem do granicy.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Potencjał chemiczny z obsady: lokalny rachunek i globalne ograniczenie

Ten sam czynnik q = 1/4: średnia, pusta obsada i fluktuacje

Jeden pełny stan ma q = exp[−(ε − μ)/(kBT)] = 1/4. Rozpatrz oddzielnie nieoddziałujące fermiony i bozony w zespole wielkim kanonicznym. a) Wyznacz Ξ i średnią obsadę. b) Dla bozonów oblicz P(n = 0) oraz P(n ≥ 2). c) Wyznacz wariancję obsady w obu modelach. Możesz użyć tożsamości Var(n) = q df/dq; uzasadnij ją przez różniczkowanie średniej. Czy bozonowa średnia 1/3 oznacza P(n = 1) = 1/3?

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ten sam czynnik q = 1/4: średnia, pusta obsada i fluktuacje

Ta sama funkcja przestrzenna: kiedy para elektronów jest dozwolona?

Funkcje przestrzenne u i v są znormalizowane i ortogonalne. a) Dwa elektrony mają jednakowy spin. Zbuduj z u i v znormalizowaną antysymetryczną część przestrzenną i sprawdź, co dzieje się po formalnym podstawieniu v = u. b) Dwa elektrony zajmują ten sam orbital u, lecz ich stan spinowy jest singletem. Zapisz całkowity stan i sprawdź jego symetrię. c) Czy z wyniku punktu a) wynika niezerowa minimalna odległość między wszystkimi elektronami?

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ta sama funkcja przestrzenna: kiedy para elektronów jest dozwolona?

Cztery elektrony w trzech orbitalach: energia podstawowa i pierwsze wzbudzenie

Nieoddziałujące elektrony mają do dyspozycji trzy orbitale przestrzenne A, B i C o energiach odpowiednio 0, Δ i 3Δ, gdzie Δ > 0. Każdy orbital ma dwa zdegenerowane stany spinowe ↑ i ↓; nie ma pola rozszczepiającego ich energie. a) Znajdź energię podstawową czterech elektronów. b) Wyznacz najmniejszą energię wzbudzenia i liczbę różnych stanów bazowych o tej energii. c) Czy w tej ograniczonej przestrzeni można umieścić cztery elektrony o jednakowym rzucie spinu? Wyjaśnij, czego dotyczy ograniczenie.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Cztery elektrony w trzech orbitalach: energia podstawowa i pierwsze wzbudzenie

Trzy cząstki i cztery stany: sprawdź, czego nie wolno dzielić przez 3!

Dostępne są cztery ortogonalne pełne stany jednocząstkowe o jednakowej energii. Umieszczamy w nich trzy nieoddziałujące cząstki. a) Policz stany bazowe dla cząstek rozróżnialnych, identycznych bozonów i identycznych fermionów. b) Dla każdego z tych trzech osobnych modeli załóż jednakowe prawdopodobieństwa jego dozwolonych stanów bazowych. Jakie jest prawdopodobieństwo, że wszystkie trzy cząstki zajmują jeden stan? c) Wyjaśnij, dlaczego podzielenie wyniku dla rozróżnialnych cząstek przez 3! nie daje poprawnej liczby stanów bozonowych.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Trzy cząstki i cztery stany: sprawdź, czego nie wolno dzielić przez 3!
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.