v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Archiwum publikacji

Przeglądaj wiadomości i opracowania według daty publikacji.

Materiały: 1999 · strona 133 z 167.

Manometr — zadanie: które ciśnienie jest większe?

U-rurka zawiera ciecz o gęstości 800 kg/m³. Jedno ramię połączono ze zbiornikiem gazu, drugie otwarto do atmosfery. Poziom cieczy od strony zbiornika jest o 25 cm niższy. Oblicz ciśnienie gazu, jeżeli ciśnienie atmosferyczne wynosi 100 kPa. Przyjmij g = 10 m/s² i pomiń ciężar gazu.

Dalsze części: b) Po zmianie warunków powierzchnia od strony gazu jest o 15 cm wyższa niż po stronie atmosfery. Wyznacz nowe ciśnienie gazu i znak jego nadciśnienia. c) W innym pomiarze od początkowo równych poziomów powierzchnia w jednym ramieniu opadła o 5 cm, a w drugim wzrosła o 5 cm. Jaka jest różnica ciśnień? Gęstość i g pozostają takie same; pomijamy efekty kapilarne.

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Manometr — zadanie: które ciśnienie jest większe?

Hydrostatyka — zadanie: dwa wskazania na tej samej głębokości

Czujnik znajduje się 3 m pod powierzchnią nieruchomej wody w otwartym zbiorniku. Przyjmij ρ = 1000 kg/m³, g = 10 m/s² oraz patm = 102 kPa. Jaką wartość pokaże czujnik ciśnienia bezwzględnego, a jaką czujnik nadciśnienia względem atmosfery?

Dalsze części: b) Narysuj oba wskazania w funkcji głębokości od 0 do 4 m. c) Ciśnienie atmosferyczne spadło do 99 kPa, a czujniki pozostały na głębokości 3 m. Co pokażą teraz? Zakładamy stałą gęstość wody i odniesienie czujnika nadciśnienia do aktualnej atmosfery.

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Hydrostatyka — zadanie: dwa wskazania na tej samej głębokości

Ciśnienie hydrostatyczne i odczyt manometru

Im głębiej pod powierzchnią wody znajduje się dany punkt, tym większe jest w nim ciśnienie. Nie oznacza to jednak, że wystarczy podać samą głębokość. Trzeba jeszcze wiedzieć, jakie ciśnienie działa na powierzchnię cieczy i względem czego mierzymy wynik.

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Czytaj więcej » — Ciśnienie hydrostatyczne i odczyt manometru

Ciśnienie — zadanie: pojemnik na dwóch podstawach

Sztywny pojemnik o masie 8 kg stoi na poziomym podłożu. Można ustawić go na podstawie o polu 200 cm² albo 500 cm². Oblicz średnie ciśnienie w obu ustawieniach. Przyjmij g = 10 N/kg; pomiń inne siły pionowe.

Podstawa A ma pole 200 cm², podstawa B 500 cm². W obu przypadkach nacisk wynosi 80 N. Pola prostokątów narysowano w tej samej skali.

Rys. 2. Porównujemy pola styku, oglądane od góry. Siła nacisku jest prostopadła do tych pól. To przykładowe kształty podstaw, nie odtworzenie wymiarów pojemnika. Kliknij rysunek, aby go powiększyć.

Dalsze części: b) Podłoże w przyjętym modelu dopuszcza średnie ciśnienie najwyżej 2000 Pa. Które ustawienie spełnia ten warunek? Wyznacz najmniejsze potrzebne pole styku. c) Ktoś dzieli 80 N przez 200 cm² i podpisuje wynik „0,4 Pa”. Wyjaśnij, jaka jest naprawdę jednostka otrzymanej liczby i jak ją przeliczyć. Warunek średniego ciśnienia w zadaniu nie jest projektem rzeczywistej podpory.

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ciśnienie — zadanie: pojemnik na dwóch podstawach

Gęstość — zadanie: kamień w menzurce

Kamień o masie 156 g zanurzono całkowicie w wodzie. Odczyt w menzurce wzrósł z 40 cm³ do 100 cm³. Kamień nie nasiąka wodą, nie rozpuszcza się i nie zatrzymuje pęcherzyków powietrza. Oblicz jego średnią gęstość w g/cm³ i w kg/m³.

Menzurka przed zanurzeniem: 40 cm³. Po pełnym zanurzeniu kamienia: 100 cm³. Podziałka w obu naczyniach jest jednakowa.

Rys. 1. Dwa odczyty tej samej menzurki. Rysunek jest schematem, a nie fotografią pomiaru. Odczyt po zanurzeniu obejmuje wodę i wypartą przez kamień objętość. Kliknij rysunek, aby go powiększyć.

Dalsze części: b) Dla trzech próbek tego samego materiału podano modelowe pary (V, m): (20 cm³, 52 g), (40 cm³, 104 g), (60 cm³, 156 g). Narysuj wykres m(V), opisz osie i wyjaśnij, co mówi jego nachylenie. c) W osobnej, wadliwej próbie do tego samego kamienia przyczepił się pęcherzyk powietrza o objętości 5 cm³. Czy wyliczona gęstość będzie za duża, czy za mała? Oblicz wynik takiego błędnego pomiaru, pomijając masę powietrza.

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Gęstość — zadanie: kamień w menzurce

Gęstość i ciśnienie. Dlaczego samo podanie siły nie wystarcza?

Kilogram drewna i kilogram stali mają taką samą masę, ale zajmują różne objętości. Z kolei ta sama siła może wywołać różne skutki, jeżeli działa na większą lub mniejszą powierzchnię. Do opisania tych dwóch sytuacji potrzebujemy gęstości i ciśnienia.

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Czytaj więcej » — Gęstość i ciśnienie. Dlaczego samo podanie siły nie wystarcza?

Polaryzacja — zadanie: trzeci filtr między skrzyżowanymi

Na parę idealnych skrzyżowanych polaryzatorów pada światło niespolaryzowane o natężeniu I₀. Między nimi umieszczamy trzeci polaryzator, którego oś tworzy kąt 45° z każdą z pozostałych osi. Jaka część natężenia wejściowego przejdzie przez cały układ po tej zmianie?

Dodatkowa próba: Oblicz przepuszczaną część natężenia przy kącie środkowego filtru 30° względem pierwszego. Co stałoby się po przeniesieniu środkowego filtru za parę skrzyżowanych?

Opublikowano w: Optyka geometryczna i falowa Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Polaryzacja — zadanie: trzeci filtr między skrzyżowanymi

Polaryzacja — zadanie: dwa filtry pod kątem 60 stopni

Na dwa idealne polaryzatory liniowe pada światło całkowicie niespolaryzowane o natężeniu 80 W/m². Osie transmisji filtrów tworzą kąt 60°. Oblicz natężenie po pierwszym i po drugim filtrze. Pomiń wszystkie inne straty.

Dodatkowa próba: Jakie byłyby wyniki, gdyby padająca wiązka 80 W/m² była już spolaryzowana zgodnie z osią pierwszego filtru?

Kierunek drgań: Czy zwykłej podłużnej fali dźwiękowej w powietrzu można wybrać poprzeczną oś drgań tak jak w opisanym polaryzatorze światła? Uzasadnij, porównując kierunek drgań z kierunkiem rozchodzenia się fali.

Opublikowano w: Optyka geometryczna i falowa Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Polaryzacja — zadanie: dwa filtry pod kątem 60 stopni

Polaryzacja światła i prawo Malusa

Dwa idealne polaryzatory ustawione pod kątem prostym mogą całkowicie wygasić przechodzące światło. Dodanie między nimi trzeciego polaryzatora może sprawić, że część światła znowu przejdzie. Wyjaśnienie wymaga śledzenia polaryzacji po każdym elemencie, a nie tylko porównania pierwszego z ostatnim.

Opublikowano w: Optyka geometryczna i falowa Komentarze (0) Czytaj więcej » — Polaryzacja światła i prawo Malusa

Siatka dyfrakcyjna — zadanie: najwyższy rząd widma

Siatka ma 500 linii na milimetr. Pada na nią prostopadle światło o długości fali 600 nm. Wyznacz najwyższy możliwy rząd głównego maksimum, jego kąt oraz liczbę możliwych kierunków głównych maksimów łącznie z centralnym. Pomiń wygaszanie rzędów przez szerokość szczelin.

Dodatkowa próba: Dla tej samej siatki rozważ falę 500 nm. Które główne rzędy mają kąt ściśle mniejszy od 90° i mogą trafić na ekran za siatką w skończonej odległości?

Opublikowano w: Optyka geometryczna i falowa Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Siatka dyfrakcyjna — zadanie: najwyższy rząd widma

Dyfrakcja — zadanie: szerokość maksimum centralnego

Światło o długości fali 500 nm pada prostopadle na pojedynczą szczelinę szerokości 0,10 mm. Ekran znajduje się 2,0 m dalej. Oblicz szerokość maksimum centralnego między pierwszymi minimami. Przyjmij dalekie pole i małe kąty.

Dodatkowa próba: Przy niezmienionej szczelinie i ekranie zastąp falę 500 nm falą 600 nm. Oblicz nową szerokość maksimum centralnego.

Zmiana szczeliny: Wróć do fali 500 nm i zwęź szczelinę dwukrotnie. Przewidź kierunek zmiany obrazu, a następnie podaj szerokość maksimum centralnego.

Opublikowano w: Optyka geometryczna i falowa Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dyfrakcja — zadanie: szerokość maksimum centralnego

Dyfrakcja na szczelinie i siatka dyfrakcyjna

Wzory dla pojedynczej szczeliny i dla siatki dyfrakcyjnej wyglądają podobnie, ale opisują inne miejsca obrazu. Dla szczeliny wskazujemy minima, a dla siatki — główne maksima. Pomylenie tych dwóch warunków daje błędny obraz mimo poprawnych jednostek.

Opublikowano w: Optyka geometryczna i falowa Komentarze (0) Czytaj więcej » — Dyfrakcja na szczelinie i siatka dyfrakcyjna
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.