v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Archiwum publikacji

Przeglądaj wiadomości i opracowania według daty publikacji.

Materiały: 1999 · strona 89 z 167.

Normalizacja wielomianu i odczyt w pierwszej ćwiartce

W wybranej chwili ψ(x)=Ax(L−x) dla 0≤x≤L, a poza tym przedziałem ψ=0. Przyjmij L=2,0 nm oraz rzeczywiste A>0. Wyznacz A z jednostką, a następnie prawdopodobieństwo znalezienia cząstki między 0 a L/4. Czy jest ono równe 25%?

Opublikowano w: Funkcja falowa i jednowymiarowe modele kwantowe Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Normalizacja wielomianu i odczyt w pierwszej ćwiartce

Funkcja falowa: jak obliczyć prawdopodobieństwo położenia?

Wielokrotnie przygotowujemy elektron w taki sam sposób i za każdym razem mierzymy jego położenie. Pojedynczy pomiar daje jeden wynik, ale zbiór wyników układa się w rozkład. Funkcja falowa pozwala przewidzieć ten rozkład. Trzeba jednak odróżnić amplitudę, gęstość prawdopodobieństwa i prawdopodobieństwo znalezienia elektronu w przedziale.

Opublikowano w: Funkcja falowa i jednowymiarowe modele kwantowe Komentarze (0) Czytaj więcej » — Funkcja falowa: jak obliczyć prawdopodobieństwo położenia?

Czy pojedynczy filtr RC wystarczy przed próbnikiem?

Przy próbkowaniu 1000 Hz sygnał użyteczny 50 Hz ma amplitudę 1,00 V, a zakłócenie 900 Hz amplitudę 2,00 V. Filtr analogowy ma zachować co najmniej 0,950 V sygnału oraz ograniczyć zakłócenie na wejściu próbnika do najwyżej 0,0100 V. Najpierw sprawdź model pierwszego rzędu |H| = 1/√[1 + (f/fg)²]. Następnie dla modelu Butterwortha |H| = 1/√[1 + (f/fg)2m] wyznacz najmniejszy całkowity rząd m, dla którego istnieje odpowiednie fg, i sprawdź m = 3, fg = 100 Hz. Gdzie pojawi się alias zakłócenia? Czy filtr cyfrowy po pomiarze rozpozna jego analogowe pochodzenie?

Opublikowano w: Analiza Fouriera, widmo i próbkowanie w pomiarach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Czy pojedynczy filtr RC wystarczy przed próbnikiem?

Dwie próbki na okres i niewidzialna sinusoida

Próbnik pracuje z fs = 200 Hz. Porównaj próbki sygnałów x₁(t) = 3,00 V sin(2π · 100 Hz · t) i x₂(t) = 3,00 V cos(2π · 100 Hz · t). Następnie rozpatrz x(t) = A sin(2π · 100 Hz · t + φ) z nieznanymi A i φ. Czy próbki wyznaczają je oddzielnie? Na tej podstawie oceń twierdzenie, że dokładnie dwie próbki na okres zawsze wystarczą. Jak wygląda ścisły warunek dla pasma do B = 90 Hz?

Opublikowano w: Analiza Fouriera, widmo i próbkowanie w pomiarach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwie próbki na okres i niewidzialna sinusoida

Siedemset herców odczytane jako trzysta: co dzieje się z fazą?

Idealny próbnik o fs = 1000 Hz rejestruje x(t) = 1,00 V cos(2π · 700 Hz · t + π/6). Wyznacz równoważną sinusoidę o częstotliwości pomiędzy 0 i 500 Hz, w tej samej kosinusowej konwencji fazy. Udowodnij równość wszystkich próbek i sprawdź liczbowo n = 0 oraz n = 1. Czy DFT pozwoli rozstrzygnąć, czy analogowo wystąpiło 700 czy 300 Hz?

Opublikowano w: Analiza Fouriera, widmo i próbkowanie w pomiarach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Siedemset herców odczytane jako trzysta: co dzieje się z fazą?

Próbkowanie i aliasing: jakie częstotliwości naprawdę mierzymy?

Regularne pomiary mogą sprawić, że szybkie drganie będzie wyglądało jak znacznie wolniejsze. Pokażemy równość próbek dwóch różnych sinusoid, sprawdzimy pułapkę dokładnie dwóch próbek na okres i zaplanujemy filtrację przed przetwarzaniem analogowo-cyfrowym.

Opublikowano w: Analiza Fouriera, widmo i próbkowanie w pomiarach Komentarze (0) Czytaj więcej » — Próbkowanie i aliasing: jakie częstotliwości naprawdę mierzymy?

Okno Hanna i ton dokładnie pomiędzy prążkami

Zarejestrowano N = 32 próbki x[n] = 1,00 V cos(2π · 45 Hz · n/320 Hz), n = 0, …, 31. Porównaj wartości widma jednostronnego przy 40 i 50 Hz dla okna prostokątnego oraz okresowego okna Hanna w[n] = 0,5 − 0,5 cos(2πn/32). Dla pierwszego użyj 2|X[k]|/32, a dla drugiego 2|Y[k]|/Σw. Czy korekcja sumą wag odzyskuje tu dokładnie amplitudę 1 V? Co da zebranie 64 rzeczywistych próbek tego samego sygnału z oknem prostokątnym?

Opublikowano w: Analiza Fouriera, widmo i próbkowanie w pomiarach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Okno Hanna i ton dokładnie pomiędzy prążkami

Dwa bliskie tony: dłuższy pomiar czy dopisanie zer?

Sygnał x(t) = 1,00 V cos(2π · 50 Hz · t) + 0,600 V cos(2π · 52 Hz · t) próbkujemy przy 1000 Hz, zaczynając od t = 0. Porównaj rekord 250 rzeczywistych próbek z rekordem 2000 rzeczywistych próbek, używając okna prostokątnego. Oblicz czasy rekordów, odstępy prążków i położenia obu tonów względem siatki. Co zmieni dopisanie 1750 zer do krótszego rekordu? Czy siatka 0,5 Hz sama gwarantuje rozdzielenie tonów?

Opublikowano w: Analiza Fouriera, widmo i próbkowanie w pomiarach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa bliskie tony: dłuższy pomiar czy dopisanie zer?

Osiem próbek: skąd bierze się czynnik dwa w widmie?

Zapisano N = 8 próbek z częstotliwością fs = 80 Hz: x[n] = 1,00 V + 2,00 V cos(2πn/8), n = 0, …, 7. Użyj DFT z minusem w wykładniku i bez czynnika normalizującego. Wyznacz niezerowe X[k], częstotliwości prążków i jednostronne amplitudy. Podaj osobno odstęp czasu między skrajnymi próbkami oraz okres rekordu. Sprawdź odwrotne przekształcenie dla n = 0, 2 i 4.

Opublikowano w: Analiza Fouriera, widmo i próbkowanie w pomiarach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Osiem próbek: skąd bierze się czynnik dwa w widmie?

DFT w pomiarach: prążki widma, przeciek i okno Hanna

Komputer otrzymuje skończony ciąg próbek, a nie nieskończenie długą falę. Wyjaśnimy, co oblicza dyskretna transformata Fouriera, jak przeliczyć jej wynik na amplitudę i dlaczego czysta sinusoida może dać wiele niezerowych prążków. Porównamy wydłużenie pomiaru z dopisaniem zer do już zebranych danych.

Opublikowano w: Analiza Fouriera, widmo i próbkowanie w pomiarach Komentarze (0) Czytaj więcej » — DFT w pomiarach: prążki widma, przeciek i okno Hanna

Ile mocy i jaki błąd zostaje po zachowaniu trzech harmonicznych?

Dla idealnego napięcia prostokątnego ±2,00 V zachowano tylko harmoniczne o numerach 1, 3 i 5. Ich amplitudy wynoszą Aₙ = 8/(πn) V. Oblicz średni kwadrat przybliżenia, część średniej mocy zachowaną na tym samym oporniku i wartość skuteczną błędu względem pełnego prostokąta. Czy mały brakujący udział mocy gwarantuje mały błąd w każdej chwili?

Opublikowano w: Analiza Fouriera, widmo i próbkowanie w pomiarach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ile mocy i jaki błąd zostaje po zachowaniu trzech harmonicznych?

Dlaczego dwóch zgodnych częstotliwości nie wolno liczyć jak niezależnych harmonicznych?

Napięcie na idealnym oporniku 10,0 Ω jest sumą u₁(t) = 3,00 V cos(ωt) oraz u₂(t) = 4,00 V cos(ωt + π/3). Oblicz amplitudę i fazę napięcia wypadkowego, jego wartość skuteczną oraz średnią moc. Porównaj wynik z sumą 3²/(2R) + 4²/(2R) i wskaż brakujący składnik.

Opublikowano w: Analiza Fouriera, widmo i próbkowanie w pomiarach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dlaczego dwóch zgodnych częstotliwości nie wolno liczyć jak niezależnych harmonicznych?
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.