v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Archiwum publikacji

Przeglądaj wiadomości i opracowania według daty publikacji.

Materiały: 1999 · strona 87 z 167.

Dwie aktualizacje, jedna stara prędkość

Dla m = 0,20 kg, b = 0,10 kg/s, g = 10 m/s² oraz z₀ = v₀ = 0 wykonaj dwa kroki jawnego Eulera o długości h = 0,50 s. Zestaw z i v po 1 s z rozwiązaniem dokładnym z lekcji. Drugi program najpierw zmienia v, a następnie używa nowej prędkości w aktualizacji z. Jakie położenie otrzyma po dwóch krokach i dlaczego nie jest to ten sam Euler?

Opublikowano w: Mechanika numeryczna: krok czasu, błąd i kontrola modelu Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwie aktualizacje, jedna stara prędkość

Spadanie liczone krok po kroku: Euler, błąd i stabilność

Równanie ruchu mówi, jak zmienia się prędkość w danej chwili. Symulacja musi z tej informacji zbudować kolejne chwile. Na spadaniu z oporem liniowym sprawdzimy, kiedy taki rachunek odtwarza fizykę, a kiedy sam wytwarza oscylacje. Mamy tu rozwiązanie dokładne, więc nie trzeba ufać samemu wyglądowi wykresu.

Opublikowano w: Mechanika numeryczna: krok czasu, błąd i kontrola modelu Komentarze (0) Czytaj więcej » — Spadanie liczone krok po kroku: Euler, błąd i stabilność

Jedna ściana i trzy masy: sprawdź rzeczywisty warunek swobodnego końca

Trzy masy po 0,20 kg łączą trzy sprężyny o K = 20 N/m: jedna między lewą ścianą i pierwszą masą oraz dwie między sąsiadami. Po prawej nie ma ściany ani dodatkowej sprężyny. Wyznacz wszystkie częstości kołowe. Dla najniższego modu przyjmij Aj = C sin(jπ/7) i C = 0,020 m. Oblicz trzy amplitudy ze znakiem oraz siłę wypadkową na ostatnią masę przy wspólnym czynniku czasowym cos(ω₁t) = 1. Sprawdź równanie tej masy i wyjaśnij, dlaczego A₃ = 0 byłoby niewłaściwym warunkiem.

Opublikowano w: Skończony łańcuch oscylatorów: zamocowania, selekcja modów i translacja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Jedna ściana i trzy masy: sprawdź rzeczywisty warunek swobodnego końca

Pchnięcie środka swobodnego łańcucha: ile energii zostaje w translacji?

Trzy swobodne masy po m = 0,20 kg są połączone dwiema sprężynami o K = 20 N/m. Początkowo wszystkie sprężyny mają naturalną długość, x₁ = x₂ = x₃ = 0. Tylko środkowa masa otrzymuje prędkość V = +0,12 m/s. Wyznacz pęd, prędkość środka masy i energie translacji oraz drgań wewnętrznych. Użyj unormowanych kształtów (1; 1; 1)/√3, (1; 0; −1)/√2 i (1; −2; 1)/√6 do wyprowadzenia x₁(t), x₂(t), x₃(t). Czy skrajne masy zawsze pozostają nieruchome, skoro nie otrzymały początkowej prędkości?

Opublikowano w: Skończony łańcuch oscylatorów: zamocowania, selekcja modów i translacja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Pchnięcie środka swobodnego łańcucha: ile energii zostaje w translacji?

Usuń sprężyny przy ścianach: skąd bierze się mod zerowy?

Trzy masy po 0,20 kg nadal są połączone dwiema wewnętrznymi sprężynami o K = 20 N/m, ale usunięto obie sprężyny przy ścianach. Sprawdź bez używania wzoru dla zamocowanych końców kształty (1; 1; 1), (1; 0; −1) i (1; −2; 1). Wyznacz ich częstości. Następnie opisz ruch, gdy wszystkie masy mają początkowo zerowe wychylenia i taką samą prędkość +0,10 m/s.

Opublikowano w: Skończony łańcuch oscylatorów: zamocowania, selekcja modów i translacja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Usuń sprężyny przy ścianach: skąd bierze się mod zerowy?

Swobodne i mieszane końce łańcucha: drgania oraz ruch środka masy

Usunięcie sprężyny przy ścianie zmienia równanie skrajnej masy. Wyprowadzimy warunki dla obu swobodnych końców oraz dla jednego zamocowania. Osobno rozpoznamy wspólny ruch całego łańcucha, który może przenosić energię bez jakiegokolwiek drgania.

Opublikowano w: Skończony łańcuch oscylatorów: zamocowania, selekcja modów i translacja Komentarze (0) Czytaj więcej » — Swobodne i mieszane końce łańcucha: drgania oraz ruch środka masy

Pchnij drugi z pięciu wózków: który mod pozostanie niewzbudzony?

Pięć mas po m = 0,10 kg tworzy łańcuch między nieruchomymi ścianami; sześć sprężyn ma K = 10 N/m. Wszystkie wychylenia początkowe są zerowe. Tylko drugiej masie nadaj prędkość V = +0,12 m/s. Wyznacz pięć prędkości normalnych q̇r(0), wskaż niewzbudzone mody i oblicz energię każdego modu. Zapisz qr(t) oraz sumę dającą xj(t). Jak zmieniłyby się udziały energii, gdyby zamiast pchnięcia odchylić tylko tę masę i puścić układ bez prędkości?

Opublikowano w: Skończony łańcuch oscylatorów: zamocowania, selekcja modów i translacja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Pchnij drugi z pięciu wózków: który mod pozostanie niewzbudzony?

Odchylenie środkowej masy: wybierz mody i podziel energię

W tym samym zamocowanym łańcuchu trzech mas (m = 0,20 kg, K = 20 N/m) odchyl tylko środkową masę o A = 0,020 m i puść wszystkie bez prędkości. Wyznacz współrzędne normalne w chwili startu i wzory x₁(t), x₂(t), x₃(t). Jaki procent energii ma każdy z wzbudzonych modów?

Opublikowano w: Skończony łańcuch oscylatorów: zamocowania, selekcja modów i translacja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Odchylenie środkowej masy: wybierz mody i podziel energię

Trzy masy, cztery sprężyny: częstości i nieruchomy środek

Trzy masy po 0,20 kg są połączone czterema sprężynami o K = 20 N/m między nieruchomymi ścianami. Wyznacz wszystkie częstości kołowe i odpowiadające częstotliwości. Dla modu o kształcie (1; 0; −1) oblicz siłę na środkową masę, gdy skrajne wychylenia wynoszą +1,0 cm i −1,0 cm. Wyjaśnij, dlaczego ten mod nie dzieli łańcucha na dwa odłączone układy.

Opublikowano w: Skończony łańcuch oscylatorów: zamocowania, selekcja modów i translacja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Trzy masy, cztery sprężyny: częstości i nieruchomy środek

Łańcuch między ścianami: dozwolone mody i wybór miejsca pobudzenia

Krótki łańcuch wózków ma skończoną liczbę niezależnych postaci drgań. Wyprowadzimy je z sił i zamocowań, a następnie sprawdzimy, dlaczego pchnięcie wybranej masy może pozostawić niektóre mody zupełnie niewzbudzone.

Opublikowano w: Skończony łańcuch oscylatorów: zamocowania, selekcja modów i translacja Komentarze (0) Czytaj więcej » — Łańcuch między ścianami: dozwolone mody i wybór miejsca pobudzenia

Energia na wysokości bariery: usuwamy pozorną osobliwość

Rozważ granicę E→V₀ dla prostokątnej bariery o szerokości d, przy V=0 po obu stronach i tej samej masie. Wyprowadź granicę T ze wzoru dla E<V₀, używając sinh z≈z dla z→0. Oblicz wynik dla elektronu, V₀=2,0 eV, d=0,20 nm i H=ħ²/(2mₑ)=0,03810 eV·nm². Dlaczego nie wolno powiedzieć, że wzór daje nieskończoność albo że T musi być równe jeden?

Opublikowano w: Funkcja falowa i jednowymiarowe modele kwantowe Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Energia na wysokości bariery: usuwamy pozorną osobliwość

Kiedy przybliżenie wykładnicze jest wystarczające?

Przy E=V₀/2 dokładny współczynnik przejścia wynosi T=1/cosh²z, gdzie z=κd. Przybliżenie dla grubej bariery daje Tₐ=4e⁻²ᶻ. Porównaj oba wyniki dla z=1 i z=3, oblicz względny błąd (Tₐ−T)/T i sprawdź przybliżenie dla z=0,10. Czy można stosować je aż do d=0?

Opublikowano w: Funkcja falowa i jednowymiarowe modele kwantowe Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Kiedy przybliżenie wykładnicze jest wystarczające?
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.