Rankingi materiałów

Dwie spójnie i zgodnie w fazie oświetlone szczeliny są oddalone o 0,30 mm. Długość fali wynosi 600 nm, a odległość ekranu 2,0 m. Oblicz odstęp sąsiednich jasnych prążków oraz odległość maksimum trzeciego rzędu od centralnego. Przyjmij małe kąty i pomiń obwiednię dyfrakcyjną.

Dodatkowa próba: Wyznacz położenie trzeciego maksimum po podwojeniu odstępu szczelin. Ustal też, czy punkt y = 2 mm w pierwotnym układzie jest maksimum czy minimum.

W doświadczeniu z dwiema wąskimi szczelinami oddalonymi o 0,20 mm sąsiednie jasne prążki na ekranie leżą co 3,0 mm. Ekran znajduje się 1,2 m od szczelin. Wyznacz długość fali w przybliżeniu małych kątów. Szczeliny są oświetlone spójnie i w tej samej fazie.

Dodatkowa próba: Jaki odstęp prążków otrzymalibyśmy po przesunięciu ekranu na odległość 0,60 m, bez zmiany źródła ani szczelin?

Spoczywające jądro w modelowym rozpadzie dwuciałowym uwalnia Q=5{,}40\,\mathrm{MeV}. Masy produktów przyjmij jako m=4\,\mathrm{u} i M=206\,\mathrm{u}. Oblicz energie kinetyczne w przybliżeniu nierelatywistycznym. Produkty nie pozostają wzbudzone i nie emitują dodatkowego fotonu.

W dwuciałowym rozpadzie spoczywającego jądra cząstka o masie 4\,\mathrm{u} ma energię kinetyczną 4,800 MeV. Jądro potomne ma masę 200\,\mathrm{u}. Oblicz jego energię odrzutu i całe Q. Przyjmij model nierelatywistyczny bez wzbudzeń i dodatkowych produktów.

Modelowy izotop ma aktywność 100 Bq. W rozpatrywanej linii emituje średnio 0,80 fotonu na przemianę. Wydajność rejestracji jednego wyemitowanego fotonu tej linii, wraz z geometrią, wynosi 0,25. Ile impulsów tej linii na sekundę oczekujemy po odjęciu tła? Pomiń pozostałe linie, czas martwy i nakładanie impulsów.

Czujnik liniowy daje 0,40 V w 0°C i 1,40 V w 50°C. Wyznacz temperaturę odpowiadającą 0,90 V. Przyjmij dokładne punkty kalibracyjne i brak histerezy.

Dynamometr elektroniczny daje 0,30 V przy 2 N i 1,10 V przy 10 N. Przyjmij zależność liniową. Wyznacz czułość, wyraz wolny i siłę dla odczytu 0,75 V.

Przez punkty (0 N, 0 V) i (10 N, 1 V) poprowadzono prostą. Przy 5 N zmierzono jednak 0,60 V. Oblicz resztę napięcia oraz siłę, którą błędnie przypisałaby temu wskazaniu kalibracja. Czy pojedyncza reszta dowodzi nieliniowości?

Idealny kondensator ma C=4,0 µF i napięcie 6,0 V. Oblicz wartość ładunku jednej okładki, ładunek całkowity obu okładek oraz energię pola.

Odłączony, izolowany kondensator płaski ma początkowo C=2,0 nF i U=4,0 V. Odstęp okładek powoli podwojono, zachowując pole ich powierzchni i pomijając brzegi. Oblicz końcowe C, U i przyrost energii. Pomijamy straty.