v2.0.9803.5862
Fizyka dla każdego
Pomiar promieniowania i dwuciałowy rozpad jądra · 2 min czytania

Zmierzono energię alfy: odtwórz energię przemiany

Opublikowano: 13.10.2026 · Ostatnio zmieniany: 25.10.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

W dwuciałowym rozpadzie spoczywającego jądra cząstka o masie 4\,\mathrm{u} ma energię kinetyczną 4,800 MeV. Jądro potomne ma masę 200\,\mathrm{u}. Oblicz jego energię odrzutu i całe Q. Przyjmij model nierelatywistyczny bez wzbudzeń i dodatkowych produktów.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Równość wartości pędów daje T_M/T_m=m/M.

Rozwiązanie

Zmierzona cząstka nie zamyka bilansu

Znamy jedną energię i stosunek mas. Równość pędów określa brakujący składnik odrzutu; dopiero suma daje całkowitą Q. Nie potrzebujemy osobno wartości pędu.

T_M=4{,}800\frac4{200}\,\mathrm{MeV}=0{,}096\,\mathrm{MeV}

Q=T_m+T_M=4{,}896\,\mathrm{MeV}

Energia zmierzonej cząstki nie jest całym Q. Pominięcie drugiego składnika zaniżyłoby bilans.

Odpowiedź: odrzut 0,096 MeV; energia przemiany 4,896 MeV.

Względny udział odrzutu

Odrzut wynosi 2% energii lekkiej cząstki, ponieważ 4/200 = 0,02. Jego mała wartość uzasadnia czasem przybliżenie, ale w tym zadaniu jest właśnie szukaną poprawką.

Co naprawdę mierzymy?

4,800 MeV jest energią jednego produktu, nie automatycznie energią całej przemiany. Przeciwległe jądro także ma pęd. Przy masie 200 u jego prędkość jest mniejsza, ale dodatnia energia 0,096 MeV zamyka bilans. Nie musimy jej bezpośrednio mierzyć, jeżeli ufamy założeniom dwuciałowego rozpadu i znamy masy.

Równość p²/(2m) = Tₘ i p²/(2M) = Tᴍ daje mTₘ = MTᴍ. Dzielimy przez M, a nie przez m: cięższy produkt ma dostać mniejszą energię. Potem dodajemy, nie odejmujemy, bo obie energie kinetyczne są nieujemne, mimo przeciwnych zwrotów prędkości.

Kontrola odwrotna z odzyskanym Q

Po znalezieniu 4,896 MeV użyjmy wzoru prostego problemu. Ułamek przypadający lekkiej cząstce wynosi 200/204. Mnożąc 4,896 · 200/204, wracamy dokładnie do 4,800 MeV. Dla cięższego produktu 4,896 · 4/204 = 0,096 MeV. Odtworzyliśmy pomiar oraz brakujący składnik niezależnym tokiem przekształceń.

Q=T_m\left(1+\frac mM\right)=1{,}02T_m.

W tym konkretnym układzie poprawka to 2% zmierzonej energii. Nie jest to uniwersalna poprawka do wszystkich energii alfa; zależy od stosunku mas. Przy masie potomka 100 u, z zachowaniem pozostałych modelowych danych, Q wyniosłoby 1,04 · 4,800 = 4,992 MeV.

Niepewność i liczba cyfr

Jeżeli dodatkowo pomiar Tₘ miałby standardową niepewność 0,010 MeV, a stosunek mas traktowalibyśmy jako dokładny, w tym samym modelu u(Q) = 1,02 · 0,010 = 0,0102 MeV. Nie dodajemy dwóch niezależnych niepewności Tₘ i Tᴍ, bo odrzut został obliczony z tego samego pomiaru; te wielkości są skorelowane.

To rozróżnienie jest ważniejsze niż wypisanie wielu cyfr. Odpowiedź zadania 4,896 MeV zachowuje cyfry modelowych danych. W rzeczywistym opracowaniu liczba cyfr wynikałaby z oszacowanej niepewności oraz adekwatności przybliżenia. Jeżeli zabrakłoby informacji o fotonie albo wzbudzeniu, nawet bardzo dokładny pomiar jednej energii nie uzasadniałby tego prostego odtworzenia Q.

Na wspólnej skali suma 4,800 MeV zmierzonej energii i 0,096 MeV obliczonego odrzutu daje 4,896 MeV. Kontrola mnożeniem przez 200/204 odtwarza 4,800 MeV.
Wykres przedstawia składniki bilansu w modelu zadania. Energia odrzutu nie jest niezależnym drugim pomiarem.

Powiązana teoria

Podział energii w rozpadzie dwuciałowym

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Odtwórz Q z jednej zmierzonej energii

Najpierw przewiduj: Przy tej samej energii alfy zmniejsz masę ciężkiego jądra. Czy wyznaczona energia Q wzrośnie?

Zmieniaj jedną wielkość i porównuj wyniki

Energia Q obejmuje energię zarejestrowanej alfy oraz energię odrzutu.
Energia Q obejmuje energię zarejestrowanej alfy oraz energię odrzutu. Wybierz rysunek, aby otworzyć go w pełnym rozmiarze.

W modelu nierelatywistycznym Q = E(1 + m/M). Dla E = 4,8 MeV i mas 4 oraz 200 u otrzymujemy Q = 4,896 MeV i energię odrzutu 0,096 MeV. Niepewność 0,010 MeV pomiaru E daje u(Q) = 0,0102 MeV przy dokładnych masach.

Co oblicza model i gdzie kończą się jego założenia?

Ten rachunek zachowuje nierelatywistyczne założenie zadania i dokładne masy: E_2=E_1\frac mM,\quad Q=E_1\left(1+\frac mM\right),\quad u(Q)=u(E_1)\left(1+\frac mM\right). E₂ jest wyliczone z tej samej obserwacji E₁. Ich niepewności nie są niezależne, więc dodanie samych wariancji E₁ i E₂ dałoby nieprawidłowy wynik.

Linia przerywana pokazuje samą zmierzoną energię; ciągła obejmuje również odrzut. Nie jest to drugi niezależny pomiar. Przy relatywistycznych energiach potrzebny jest pełny związek energii z pędem; ten liniowy model go nie zastępuje.

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.