Wiesz już, że obraz jest tak samo daleko za lustrem jak przedmiot przed nim. To dobry sprawdzian wyniku, ale jeszcze nie konstrukcja promieni. Narysujemy drogę światła i sprawdzimy, skąd bierze się położenie obrazu.
W próbie A listki były początkowo rozchylone. Po zbliżeniu potartej pałeczki bez kontaktu uczeń zapisał tylko „rozchylone”. W próbie B najpierw rozładował przyrząd, potem dotknął gałki pałeczką i również zapisał „rozchylone”. Czy taki zapis odróżnia elektryzowanie przez dotyk od rozdzielenia ładunku? Zaproponuj poprawione porównanie, w tym próbę kontrolną i sposób zapisu obserwacji.
Do obojętnego, odizolowanego elektroskopu zbliżono dodatnio naładowaną pałeczkę. Nie było dotykania ani uziemiania. Narysuj kierunek przemieszczenia elektronów i zaznacz znaki ładunku gałki oraz obu listków. Co dzieje się z całkowitym ładunkiem przyrządu? Co przewidujesz po odsunięciu pałeczki?
Wskaż na schemacie gałkę, pręt, listki, izolator i osłonę. Które części muszą mieć połączenie przewodzące? Uczeń twierdzi, że metalowy pierścień łączący pręt z uziemioną obudową zastąpi izolator. Wyjaśnij błąd. Rozpatruj stan po odsunięciu pałeczki; to analiza schematu, nie polecenie przebudowy zestawu.
Gałka, pręt i dwa listki tworzą przewodnik oddzielony izolatorem od obudowy. Przy ujemnej pałeczce bez kontaktu gałka ma niedobór elektronów, oba listki ich nadmiar, a cały elektroskop pozostaje obojętny. Powiększ rysunek
Dwa listki rozchodzą się, chociaż nic ich nie dotknęło. Czy elektroskop dostał nowy ładunek? Niekoniecznie. Żeby odróżnić przekazanie ładunku od jego rozdzielenia, trzeba zajrzeć do budowy przyrządu.
Do węzła wpływają prądy 0,80 A i 0,30 A. Trzecią gałęzią wypływa 1,40 A. Czwarty prąd I oznaczono strzałką skierowaną od węzła. Stan jest ustalony. Oblicz I, opisz rzeczywisty zwrot i podaj ładunek przepływający czwartą gałęzią w 20 s.
Natężenie w przewodzie rośnie liniowo od 0 A do 0,60 A przez 4,0 s, a potem utrzymuje się na 0,60 A przez kolejne 3,0 s. Zwrot prądu się nie zmienia. Jaki ładunek przepłynie w całym czasie i jakie będzie średnie natężenie?
Przewód rozdziela się na dwie gałęzie. Czy natężenie w każdej musi być o połowę mniejsze? Tylko przy odpowiedniej symetrii obwodu. Zawsze natomiast trzeba sprawdzić, ile ładunku dopływa do połączenia i ile z niego odpływa.
Ciało o masie m unosimy znad powierzchni planety o promieniu R na wysokość h=R/10. Przyspieszenie na powierzchni wynosi g₀=GM/R². Porównaj dokładny przyrost energii z m g₀ h. O ile procent przybliżenie zawyża wynik, licząc procent względem wartości dokładnej?
Sondę o masie 2 kg przenosimy bardzo powoli z odległości r₁=10⁷ m do r₂=2·10⁷ m od środka sferycznego źródła. Oba punkty leżą poza nim. Przyjmij GM=4·10¹⁴ m³/s². Wyznacz zmianę energii potencjalnej oraz prace grawitacji i siły zewnętrznej. Pomijamy inne oddziaływania.
Podnosimy przedmiot, więc jego energia potencjalna rośnie. Tymczasem we wzorze na energię w polu Ziemi stoi minus. Nie ma sprzeczności: wraz z wysokością energia staje się mniej ujemna. Najpierw trzeba jednak ustalić jej poziom zerowy.
Dwie przewodzące kule mają promienie R₁=0,10 m i R₂=0,20 m. Ich łączny ładunek wynosi +9,0 nC. Są bardzo daleko od siebie; połączono je cienkim przewodem. Pomijamy pojemność przewodu i wzajemny wpływ kul. Wyznacz końcowe ładunki i wspólny potencjał dla k=9,0·10⁹ N·m²/C².