v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Archiwum publikacji

Przeglądaj wiadomości i opracowania według daty publikacji.

Materiały: 1999 · strona 94 z 167.

Opory hydrauliczne — zadanie: ciśnienie między elementami szeregowymi

Dwa liniowe elementy hydrauliczne połączono szeregowo: od wejścia A do węzła B opór wynosi R₁ = 1,5·10⁹ Pa·s/m³, a od B do wyjścia C opór R₂ = 2,5·10⁹ Pa·s/m³. Ciśnienia bezwzględne to pA = 109 kPa i pC = 101 kPa. Węzły są na tej samej wysokości, a ich prędkości pomijalne. Załóż nieściśliwy, ustalony przepływ i liniowość obu oporów do 3 ml/s, z pomijalnymi stratami w połączeniach.

a) Oblicz przepływ i ciśnienie pB. b) Oblicz moc rozpraszaną w każdym elemencie i porównaj sumę z mocą przekazywaną cieczy między A i C. c) Czy drugi element otrzymuje mniej cieczy niż pierwszy?

Dwa szeregowe opory R1 i R2 między węzłami A, B i C. Ten sam przepływ Q przechodzi przez oba. Ciśnienie A wynosi 109 kPa, C 101 kPa, B jest do wyznaczenia. Pod schematem zapisano równania spadków ciśnień w dwóch elementach.
Węzeł B nie gromadzi cieczy w stanie ustalonym. Na schemacie nie ma dodatkowego odpływu. Kliknij rysunek, aby go powiększyć.
Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Opory hydrauliczne — zadanie: ciśnienie między elementami szeregowymi

Opory hydrauliczne: rozgałęzienia, ciśnienie zasilania i energia

Dodatkowa gałąź może zwiększyć łączny przepływ, a równocześnie zmniejszyć przepływ przez już działającą rurkę. Wyjaśnimy ten efekt przez bilanse w węzłach i spadek ciśnienia w doprowadzeniu. Nauczysz się łączyć opory hydrauliczne oraz sprawdzać, gdzie rozpraszana jest energia źródła.

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Czytaj więcej » — Opory hydrauliczne: rozgałęzienia, ciśnienie zasilania i energia

Reynolds — zadanie: większa rurka unieważnia własną prognozę

W długim, rozwiniętym odcinku poziomej rurki przyjmij a₀ = 1,0 mm, L = 0,50 m, η = 0,0010 Pa·s, ρ = 1000 kg/m³ i Δp = 800 Pa. Pierwotny stan spełnia model laminarny. Nowa rurka ma trzykrotny promień i taką samą długość.

a) Oblicz pierwotne ū, Q i Re. b) Przy niezmienionym Δp wyznacz prognozę modelu Poiseuille’a dla nowej rurki i sprawdź jej Re. Czy można uznać przewidywane Q za wiarygodny rzeczywisty przepływ w typowych warunkach? c) Jakie Re uzyskalibyśmy w szerszej rurce, gdyby sterowanie zamiast Δp zachowało pierwotne Q?

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Reynolds — zadanie: większa rurka unieważnia własną prognozę

Reynolds — zadanie: gdzie umieścić pomiar spadku ciśnienia?

Rura kołowa ma średnicę D = 4,0 mm i długość 1,20 m. Woda modelowa o ρ = 1000 kg/m³ i η = 0,0010 Pa·s płynie ze średnią prędkością 0,150 m/s. Wlot jest spokojny i początkowo daje zbliżony do jednorodnego profil. Rozważamy parę króćców A: 0,040 m i 0,140 m od wlotu albo parę B: 0,400 m i 1,000 m od wlotu. Rura jest pozioma, prosta, bez dodatkowych zaburzeń.

a) Oblicz Re i oszacuj Lₑ ≈ 0,06 Re D. b) Która para jest lepiej uzasadniona do pomiaru rozwiniętego przepływu? c) Dla pary B oblicz spadek ciśnienia w modelu Poiseuille’a.

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Reynolds — zadanie: gdzie umieścić pomiar spadku ciśnienia?

Reynolds — zadanie: dwa pomiary i umowny limit doświadczenia

W prostej rurce o średnicy wewnętrznej D = 2,0 mm wykonano dwa pomiary ustalonego przepływu wody modelowej: Q₁ = 0,50 ml/s i Q₂ = 5,0 ml/s. Przyjmij ρ = 1000 kg/m³ i η = 0,0010 Pa·s.

a) Oblicz średnie prędkości i liczby Reynoldsa. Oceń, co każdy wynik mówi o przydatności modelu laminarnego, bez traktowania granic przejścia jako ścisłego prawa. b) W tym konkretnym doświadczeniu przyjęto zachowawczy limit roboczy Re ≤ 1000. Jaki maksymalny Q spełnia ten umowny limit? c) Czy spełnienie limitu dowodzi rozwinięcia profilu tuż za wlotem?

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Reynolds — zadanie: dwa pomiary i umowny limit doświadczenia

Liczba Reynoldsa i odcinek wlotowy: kiedy model laminarny wystarcza?

Poprawne podstawienie do wzoru nie gwarantuje poprawnego opisu cieczy. Nauczysz się sprawdzać liczbę Reynoldsa, rozróżniać laminarność od pełnego rozwinięcia profilu oraz oceniać, czy zmiana rurki lub temperatury nie unieważniła użytego modelu. Granice stosowania staną się częścią rozwiązania zadania.

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Czytaj więcej » — Liczba Reynoldsa i odcinek wlotowy: kiedy model laminarny wystarcza?

Poiseuille — zadanie: lepkość z profilu i przepływ centralnym rdzeniem

W ustalonym, rozwiniętym przepływie Newtonowskiej cieczy w poziomej rurze zmierzono prędkość na osi uₘₐₓ = 0,060 m/s. Promień rury wynosi a = 1,0 mm, a spadek ciśnienia na odcinku L = 0,40 m wynosi Δp = 960 Pa. Przyjmij profil paraboliczny i brak poślizgu.

a) Wyznacz η, prędkość w odległości a/2 od osi i średnią prędkość. b) Oblicz całkowite Q w ml/min. c) Jaka część Q przepływa przez centralny dysk o promieniu a/2? Porównaj ją z udziałem pola tego dysku. Możesz skorzystać z sumowania współosiowych pierścieni.

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Poiseuille — zadanie: lepkość z profilu i przepływ centralnym rdzeniem

Poiseuille — zadanie: zwężenie promienia o dwadzieścia procent

W długiej rurce utrzymywano Q₀ = 5,0 ml/min przy spadku ciśnienia Δp₀ = 3,0 kPa. W nowej rurce promień jest mniejszy o 20%, a długość, ciecz i temperatura są takie same. W obu porównywanych stanach zakładamy ważność prawa Poiseuille’a i pomijamy straty w połączeniach.

a) Jaki przepływ i czas zebrania 50 ml otrzymamy przy zachowaniu Δp₀? b) Jaki spadek ciśnienia byłby potrzebny, aby zachować Q₀? c) Dlaczego nie można jednocześnie zadeklarować zachowania obu wielkości przy tej zmianie geometrii?

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Poiseuille — zadanie: zwężenie promienia o dwadzieścia procent

Poiseuille — zadanie: prędkość na osi i czas zebrania oleju

Przez poziomy odcinek rury kołowej płynie olej modelowy o η = 0,050 Pa·s i ρ = 850 kg/m³. Promień wewnętrzny wynosi a = 1,5 mm, odległość między punktami pomiaru ciśnienia L = 0,80 m, a spadek ciśnienia Δp = 3200 Pa. Na całym tym odcinku przepływ jest ustalony, laminarny i rozwinięty; przy ścianie nie ma poślizgu.

a) Oblicz prędkość średnią i maksymalną. b) Wyznacz Q w ml/min oraz czas zebrania 30 ml przy niezmienionych warunkach. c) Wyjaśnij błąd użycia prędkości na osi do obliczenia Q dla całego przekroju.

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Poiseuille — zadanie: prędkość na osi i czas zebrania oleju

Przepływ Poiseuille’a: profil prędkości i czwarta potęga promienia

W poziomej rurze o stałym przekroju ciecz może płynąć ze stałym natężeniem, a ciśnienie mimo to maleje. Wyprowadzimy profil prędkości i prawo Hagena–Poiseuille’a z bilansu sił. Zobaczysz, dlaczego prędkość na osi nie jest prędkością średnią i skąd pochodzi czwarta potęga promienia.

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Czytaj więcej » — Przepływ Poiseuille’a: profil prędkości i czwarta potęga promienia

Lepkość — zadanie: czy pomiary uzasadniają model Newtonowski?

W tej samej stałej temperaturze badano dwie modelowe ciecze. Niepewności pomiarów są małe w porównaniu z podanymi różnicami.

Naprężenie przy trzech szybkościach ścinania
Szybkość ścinania (s⁻¹)Ciecz A: τ (Pa)Ciecz B: τ (Pa)
101,01,0
202,01,6
404,02,4

a) Oblicz ilorazy τ/γ̇ i oceń zgodność z modelem Newtonowskim w badanym zakresie. b) Znajdź siły na powierzchni 0,010 m² przy 40 s⁻¹. c) Czy z danych wolno jednoznacznie wyliczyć naprężenie cieczy B przy 60 s⁻¹?

Punkty pomiarowe: ciecz A ma naprężenia 1, 2 i 4 Pa przy 10, 20 i 40 s⁻¹; ciecz B ma odpowiednio 1, 1,6 i 2,4 Pa. Punkty nie zostały połączone narzuconą krzywą modelu.
Wykres tych samych danych. Oceniaj proporcjonalność, a nie tylko to, czy naprężenie rośnie. Kliknij rysunek, aby go powiększyć.
Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Lepkość — zadanie: czy pomiary uzasadniają model Newtonowski?

Lepkość — zadanie: obie płytki poruszają się w tę samą stronę

Między szerokimi płytkami jest ciecz Newtonowska o η = 0,10 Pa·s. Pole każdej powierzchni styku wynosi A = 0,030 m², a odstęp h = 2,0 mm. Dolna płytka porusza się w prawo z prędkością U₀ = 0,030 m/s, górna z U₁ = 0,070 m/s. Przyjmij ustalony przepływ laminarny, równoległy do płytek, bez poślizgu i bez gradientu ciśnienia.

a) Znajdź prędkość w połowie szczeliny oraz wartość siły lepkości na każdej płytce. b) Obie prędkości zwiększono o 0,050 m/s. Co stanie się z profilem, naprężeniem i siłami? c) Policz łączną moc obu napędów przekazywaną cieczy w pierwszym stanie, uwzględniając znaki pracy.

Opublikowano w: Właściwości materii i płyny Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Lepkość — zadanie: obie płytki poruszają się w tę samą stronę
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.