17 materiałów wraz z podkategoriami · strona 1 z 2.
RSS materiałów w tej kategorii
Ten sam wybór: Teoria · Zadania.
Cząstką alfa porusza się w próżni po okręgu o promieniu R=5cm w jednorodnym polu magnetycznym o indukcji B=2,5 * 10^-2 T.
Obliczyć długość fali materii odpowiadającą tej cząstce.
Ramka ma 20 zwojów, pole S=0,010 m², prąd I=0,50 A i znajduje się w B=0,20 T. Oblicz maksymalny moment i kąt między normalną a B.
Dalsze części: b) Oblicz moment przy kącie 30° między normalną aB. c) Czy przy maksymalnym momencie w jednorodnym polu suma sił na zamkniętą ramkę musi być niezerowa?
W długim przewodniku o promieniu a = 2,0 mm gęstość ma profil J(r) = J₀[1 − (r/a)²] dla r ≤ a i zero poza nim. Wektor gęstości ma wszędzie ten sam zwrot wzdłuż osi. Cały prąd to I = 6,0 A. Przyjmij symetrię osiową, stan magnetostatyczny i μ₀ = 4π·10⁻⁷ H/m.
a) Wyraź J₀ i Iwew(r) przez I i a. b) Wyznacz B wewnątrz i na zewnątrz. c) Znajdź położenie i wartość maksymalnego B oraz porównaj z B(a).
Kabel ma promienie a = 1,0 mm, b = 3,0 mm, c = 4,0 mm. Rdzeń niesie +5,0 A ku obserwatorowi, płaszcz −5,0 A w stronę przeciwną. Obie gęstości prądu są jednorodne. Model jest niemagnetyczny, nieskończenie długi i magnetostatyczny; μ₀ = 4π·10⁻⁷ H/m.
a) Znajdź objętą część prądu powrotnego oraz B przy r = 3,50 mm. b) Oblicz B przy 0,50 mm, 2,0 mm i 5,0 mm. c) Sprawdź ciągłość na b i c. Dlaczego z zerowego prądu netto można tu wywnioskować zerowe B?
Bardzo długi, niemagnetyczny przewodnik o promieniu a = 2,0 mm niesie prąd stały I = 8,0 A równomiernie rozłożony w przekroju, w dodatnim kierunku z. Pomijamy końce oraz inne źródła; μ₀ = 4π·10⁻⁷ H/m.
a) Znajdź J i prądy objęte okręgami o promieniach 0,50 mm, 2,0 mm i 4,0 mm. b) Oblicz B i zwrot obiegu widziany od strony dodatniej osi z. c) Wyjaśnij błąd użycia całego I przy 0,50 mm.
Długa zwojnica powietrzna ma 1000 zwojów na długości 0,50 m. Płynie przez nią prąd 0,20 A. Oblicz indukcję w jej wnętrzu z dala od końców. Przyjmij μ₀ = 4π · 10⁻⁷ T·m/A.
W bardzo długim cienkim przewodzie płynie prąd 5,0 A. Oblicz indukcję pola w powietrzu w odległości 2,0 cm od osi przewodu i porównaj ją z indukcją w odległości 4,0 cm. Przyjmij μ₀ = 4π · 10⁻⁷ T·m/A i pomiń inne pola.
Odcinek przewodnika długości 0,50 m z prądem 2,0 A tworzy kąt 30° z kierunkiem jednorodnego pola o indukcji 0,80 T. Oblicz siłę magnetyczną oraz jej największą możliwą wartość przy zmianie samego ustawienia przewodnika.
Prosty odcinek przewodnika długości 25 cm leży poziomo na kartce. Płynie przez niego umowny prąd 3 A w prawo. Jednorodne pole o indukcji 0,40 T jest skierowane prostopadle w głąb kartki. Oblicz wartość i określ zwrot siły magnetycznej na ten odcinek.
Prostokątna pętla w płaszczyźnie kartki ma szerokość 0,10 m i wysokość 0,20 m. Płynie w niej 2 A zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Jednorodne B=0,30 T jest w prawo. Narysuj siły na wszystkich bokach, oblicz wartość siły na każdym pionowym boku i moment pary w tej orientacji.
Dalsze części: b) Sprawdź moment, licząc oba ramiona względem środka pętli. c) Co stanie się z momentem po obrocie normalnej pętli tak, że będzie równoległa do B?