Czy po okresie połowicznym muszą pozostać dwa z czterech jąder?
Przygotowano cztery niezależne jednakowe jądra nietrwałe. Czy po jednym okresie połowicznego rozpadu na pewno pozostaną dokładnie dwa? Podaj wartość oczekiwaną.
Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.
Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.
Materiały: 1013 · strona 83 z 85.
Przygotowano cztery niezależne jednakowe jądra nietrwałe. Czy po jednym okresie połowicznego rozpadu na pewno pozostaną dokładnie dwa? Podaj wartość oczekiwaną.
0 odsłon · bez ocen
Energia jądrowa nie omija zwykłego bilansu elektrowni. Energia reakcji może ogrzewać czynnik roboczy, który napędza turbinę i generator, a część ciepła trafia do otoczenia. Reakcja i przemiana ciepła w pracę to dwa różne etapy.
0 odsłon · bez ocen
Ciężarek 0,20 kg na napiętej lekkiej lince przechodzi przez dolny punkt pionowego okręgu promienia 0,50 m z szybkością 5,0 m/s. Przyjmij g=10 m/s². Oblicz napięcie w tej chwili.
Dalsze części: b) Zakładając zachowanie energii, oblicz szybkość i napięcie linki na górze okręgu. c) Czy podana szybkość na dole jest graniczną wartością pozwalającą utrzymać ruch po całym okręgu?
0 odsłon · bez ocen
Światło biegnie ze szkła o współczynniku załamania n₁ = 1,5 do powietrza, dla którego przyjmujemy n₂ = 1. Na granicę pada pod kątem α = 50° do normalnej. Normalna to prosta prostopadła do granicy ośrodków. Uczeń narysował w powietrzu promień załamany pod kątem β = 70°.
a) Sprawdź za pomocą prawa załamania, czy narysowany przez ucznia promień może istnieć. Popraw rysunek i zaznacz kąt odbicia α′.
b) Zmniejszamy kąt padania do 30°, nie zmieniając ośrodków. Oblicz kąt załamania i narysuj nowy bieg światła.
c) Czy wynik sin β = 1,149 można zaokrąglić do 1 i przyjąć β = 90°? Uzasadnij odpowiedź.
Przyjmij sin 50° ≈ 0,7660 oraz sin 30° = 0,5. Do obliczania kątów użyj kalkulatora ustawionego na stopnie (DEG). Pomijamy pochłanianie światła w szkle.
0 odsłon · bez ocen
Znany wzór toru jest początkiem, nie końcem zadania. Z pomiarów można odtworzyć prędkość początkową, a potem sprawdzić, czy wszystkie punkty pasują do jednego modelu. To rozwinięcie istniejącej teorii rzutów, nie jej zastępstwo.
0 odsłon · bez ocen
Równanie reakcji jądrowej pozwala sprawdzić, czy nie pominięto cząstki. Nie oznacza jeszcze, że znamy prawdopodobieństwo reakcji albo sposób wykonania doświadczenia. W szkole analizujemy zadany schemat i bilans.
0 odsłon · bez ocen
Dokończ bilans ²₁H+³₁H→⁴₂He+X. Jakie A i Z ma X? Czy bilans A i Z sam dowodzi, że taka reakcja będzie szybka?
0 odsłon · bez ocen
Soczewka skupiająca nie zawsze daje obraz rzeczywisty. Lupa jest tego codziennym przykładem. Z kolei obraz na ekranie wymaga rzeczywistego przecięcia wychodzących promieni.
0 odsłon · bez ocen
Puszczamy kulkę i mierzymy czas, po którym dociera do podłoża. Chcemy z tego czasu wyznaczyć wysokość. Zadanie jest proste, dopóki pamiętamy, co znaczy „puszczamy”: prędkość początkowa ma być zerowa względem nieruchomego podłoża.
0 odsłon · bez ocen
Niski szeroki przedmiot zwykle trudniej przewrócić niż wysoki i wąski. Sama wysokość nie rozstrzyga jednak wszystkiego. Ważne jest położenie środka masy i to, czy linia ciężaru przechodzi jeszcze przez obszar podparcia.
0 odsłon · bez ocen
Na lekkim pręcie znajdują się masy 2 kg w punkcie x=0 i 3 kg w punkcie x=4 m. Masę pręta pomijamy. Wyznacz położenie środka masy.
0 odsłon · bez ocen
Jedno źródło daje 256 Hz, drugie 260 Hz. Oblicz częstość dudnień i czas między kolejnymi wzmocnieniami.
Dodatkowa próba: Po dostrojeniu drugie źródło ma 258 Hz. Jaki będzie odstęp kolejnych wzmocnień?
0 odsłon · bez ocen