Rankingi materiałów

Jeden mol gazu doskonałego ma C_V=12,5 J/(mol·K). Ogrzano go o 20 K przy stałym ciśnieniu. Przyjmij R=8,3 J/(mol·K). Oblicz ΔU, W i Q.

Dalsze części: b) Ile ciepła potrzeba na taki sam przyrost temperatury przy stałej objętości? c) Oblicz stosunek Cₚ/Cᵥ i wyjaśnij, skąd pochodzi różnica obu ciepeł.

Gaz idealny ma γ=5/3. Rozpręża się odwracalnie i adiabatycznie z 400 K do objętości osiem razy większej. Wyznacz końcową temperaturę.

Dalsze części: b) Jak zmieni się ciśnienie względem początkowego? c) Ile wynosiłaby temperatura po rozprężeniu do tej samej objętości w odwracalnej izotermie?

Idealny gaz rozpręża się swobodnie do pustej części sztywnego, izolowanego naczynia. Dlaczego nie należy stosować pV^γ=const i czy zmienia się temperatura?

Dalsze części: b) Jeżeli objętość końcowa jest dwa razy większa, porównaj końcowe i początkowe ciśnienie po osiągnięciu równowagi. c) Czy można wyznaczyć rzeczywistą pracę jako pole pod narysowaną między tymi punktami izotermą?

W modelowym pomiarze różnica dwóch niezależnych długości wyznacza grubość: 8,00 mm z u=0,03 mm oraz 6,00 mm z u=0,04 mm. Oblicz grubość i jej niepewność standardową.

Długość przesłony wynosi 0,100 m z u=0,003 m, a niezależnie zmierzony czas zasłonięcia 0,0200 s z u=0,0008 s. Przyjmij stałą szybkość i oblicz v oraz jej przybliżoną niepewność standardową.

Zmierzono bok kwadratu x=5,00 cm z niepewnością standardową 0,05 cm. Wyznacz przybliżoną niepewność pola, jeżeli do wzoru S=x² wstawiamy ten sam wynik x.

Masę wyznaczono z względną niepewnością standardową 5%, a niezależną szybkość z 2%. Oblicz względną niepewność energii mv²/2. Czy większy udział w wariancji daje masa, czy szybkość?

Natężenie w przewodzie rośnie liniowo od 0 A do 0,60 A przez 4,0 s, a potem utrzymuje się na 0,60 A przez kolejne 3,0 s. Zwrot prądu się nie zmienia. Jaki ładunek przepłynie w całym czasie i jakie będzie średnie natężenie?

W długiej rurce utrzymywano Q₀ = 5,0 ml/min przy spadku ciśnienia Δp₀ = 3,0 kPa. W nowej rurce promień jest mniejszy o 20%, a długość, ciecz i temperatura są takie same. W obu porównywanych stanach zakładamy ważność prawa Poiseuille’a i pomijamy straty w połączeniach.

a) Jaki przepływ i czas zebrania 50 ml otrzymamy przy zachowaniu Δp₀? b) Jaki spadek ciśnienia byłby potrzebny, aby zachować Q₀? c) Dlaczego nie można jednocześnie zadeklarować zachowania obu wielkości przy tej zmianie geometrii?

W ustalonym, rozwiniętym przepływie Newtonowskiej cieczy w poziomej rurze zmierzono prędkość na osi uₘₐₓ = 0,060 m/s. Promień rury wynosi a = 1,0 mm, a spadek ciśnienia na odcinku L = 0,40 m wynosi Δp = 960 Pa. Przyjmij profil paraboliczny i brak poślizgu.

a) Wyznacz η, prędkość w odległości a/2 od osi i średnią prędkość. b) Oblicz całkowite Q w ml/min. c) Jaka część Q przepływa przez centralny dysk o promieniu a/2? Porównaj ją z udziałem pola tego dysku. Możesz skorzystać z sumowania współosiowych pierścieni.