Rankingi materiałów

Dwie identyczne masy mają m = 1,00 kg, zewnętrzne sprężyny k = 100 N/m, a sprzężenie κ = 16,125 N/m. Początkowo x₁ = A = 0,0200 m, x₂ = 0, obie prędkości są zerowe. Zatem ωₛ = 10,0 rad/s i ωₐ = 11,5 rad/s. W chwili t* = 2π/3 s obwiednia pierwszej masy znika. Ktoś twierdzi: „cała energia jest teraz w drugim ciężarku”. Oblicz x₁, x₂, v₁ i v₂, a następnie E₁ = mv₁²/2 + kx₁²/2, E₂ = mv₂²/2 + kx₂²/2 oraz Eκ = κ(x₂ − x₁)²/2. Porównaj sumę z energią początkową.

W próbie A listki były początkowo rozchylone. Po zbliżeniu potartej pałeczki bez kontaktu uczeń zapisał tylko „rozchylone”. W próbie B najpierw rozładował przyrząd, potem dotknął gałki pałeczką i również zapisał „rozchylone”. Czy taki zapis odróżnia elektryzowanie przez dotyk od rozdzielenia ładunku? Zaproponuj poprawione porównanie, w tym próbę kontrolną i sposób zapisu obserwacji.

W pierwszym obszarze próżni jednorodne pole E zajmuje objętość V i ma energię W=8 μJ. W drugim obszarze natężenie jest równe 3E, a objętość V/4. Porównaj gęstości energii oraz wyznacz energię w drugim obszarze.

Modelowa gwiazda B ma dwa razy większy dostępny zapas energii niż A, lecz oddaje ją 16 razy większą mocą. Przy stałych mocach porównaj czasy t=E/P. Nie traktuj tego jako dokładnego modelu ewolucji.

Nierelatywistyczny elektron ma początkowo długość fali 0,40 nm. Jego energia kinetyczna wzrasta czterokrotnie, pozostając mała względem energii spoczynkowej. Oblicz nową długość.

Dwie nierelatywistyczne cząstki mają jednakową szybkość, a druga masę 9 razy większą. Wyznacz stosunek λ₂/λ₁. Jak zmieniłby się wynik przy jednakowych energiach kinetycznych?

Na idealne nieruchome lustro pada prostopadle wiązka mocy 0,90 W i odbija się wstecz. Użyj c=3,0·10⁸ m/s. Oblicz średnią siłę.