Magnetyzm

Kartka jest dwuwymiarowa, lecz pole i siła często wskazują trzeci kierunek. Kropka i krzyżyk pomagają go zapisać. Użyjemy ich do toru ładunku, sił na pętli i indukcji, zawsze osobno wskazując zwrot zewnętrznego pola.

Kompas pokazuje lokalny kierunek pola, a nie tor lecącej cząstki. Z kolei napięcie w cewce zależy od zmiany strumienia pola, nie od samej obecności magnesu. Te dwa doświadczenia warto przeprowadzić oddzielnie.

Pole magnetyczne może skręcić tor cząstki, nie zwiększając jej szybkości. W silniku pole działa na przewodniki z prądem, tworząc moment obracający ramkę. W obu opisach ważny jest kierunek siły.

Odcięcie końca magnesu nie daje samotnego bieguna. Obie części nadal mają po dwa bieguny. Pole magnesu i pole przewodnika z prądem opisujemy wspólnym językiem.

Prąd wytwarza pole magnetyczne, ale kształt przewodnika wpływa na rozkład tego pola. Wokół długiego prostego przewodu linie pola tworzą okręgi. Wewnątrz długiej zwojnicy pole jest w przybliżeniu jednorodne i skierowane wzdłuż jej osi.

Przewodnik z prądem może być odchylany przez zewnętrzne pole magnetyczne. Wartość siły zależy nie tylko od natężenia prądu i indukcji pola, lecz także od ustawienia przewodnika. Przewód równoległy do pola i przewód prostopadły do pola to dwa różne przypadki.