Układ Słoneczny na tle Galaktyki: porządek wielkości

Potrzebne wiadomości: Grawitacja, jednostka astronomiczna i rok świetlny.

Co do czego należy?

Układ Słoneczny obejmuje Słońce i związane z nim grawitacyjnie planety, ich księżyce oraz mniejsze ciała. Kolejność ośmiu planet od Słońca to Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran i Neptun. Wewnętrzne planety są skaliste; cztery duże zewnętrzne różnią się od nich budową, a Uran i Neptun także od Jowisza i Saturna. Planety karłowate, planetoidy i komety nie są kolejnymi nazwami tej samej klasy obiektów.

Księżyc nie świeci własnym światłem widzialnym tak jak gwiazda: przede wszystkim odbija promieniowanie Słońca. Kometa może rozwinąć otoczkę i warkocze podczas ogrzewania. Warkocz pyłowy i jonowy nie muszą pokazywać tej samej geometrii; nie jest to prosty dym ciągnący się zawsze dokładnie za ruchem.

Jednostki i model skali

Jednostka astronomiczna jest zdefiniowaną długością, w przybliżeniu 150 milionów kilometrów. Wygodnie opisuje odległości wewnątrz układu planetarnego. Rok świetlny jest znacznie większy i opisuje długość, nie wiek obiektu. Galaktyka zawiera wiele gwiazd, gaz, pył i składniki ujawniane grawitacyjnie; nie jest pojedynczym układem planet.

Na modelu, w którym 1 au odpowiada 1 cm, orbita o promieniu 30 au ma promień 30 cm. Odległość do gwiazdy odległej o 4 lata świetlne, przy 1 roku świetlnym≈63 241 au, wyniosłaby ponad 2,5 km. Zmieszczenie wszystkich obiektów na jednym rysunku zwykle wymaga różnych skal dla rozmiarów i odległości; trzeba to uczciwie zaznaczyć.

Zadania do tego tematu

• Skala, w której jednostka astronomiczna ma dwa centymetry
• Układ planetarny a galaktyka
• Gwiazda na modelu odległości między planetami

Dalsza lektura

Materiał referencyjny