Rankingi materiałów

Masa 1 kg na sprężynie k = 4 N/m zaczyna w x₀ = 0,50 m z v₀ = 0. Wykonaj dwa kroki Verleta z h = 0,25 s. Oblicz fizyczną energię po każdym kroku. Porównaj stan po 0,50 s z rozwiązaniem dokładnym oraz energię z wynikiem dwóch kroków jawnego Eulera. Nie zaokrąglaj etapów.

W symulacji Verleta oscylatora m = 1 kg, k = 4 N/m, x₀ = 0,50 m, v₀ = 0 i h = 0,25 s zapisano energie: w t = 0,50 s — 0,477569580 J, w 0,75 s — 0,468843460 J, w 1 s — 0,474678159 J. Autor uznał pierwszy spadek za dowód tarcia. Oceń wniosek, oblicz dopuszczalny przedział energii dla tego schematu i podaj dodatni krok gwarantujący w arytmetyce dokładnej maksymalne względne odchylenie energii nie większe niż 1% dla tego startu.

Paralaksa wynosi 50 mas, a jej niepewność standardowa 2 mas. Użyj liniowego przenoszenia niepewności dla d=1/p i oblicz d oraz u(d). Przyjmij, że pozostałe wpływy pominięto.

Podczas sprężania wykonano nad gazem pracę 300 J. Jednocześnie gaz oddał otoczeniu 120 J ciepła. Oblicz zmianę energii wewnętrznej. Stosuj konwencję ΔU = Q − W, w której W oznacza pracę wykonaną przez gaz.

Dalsze części: b) Jakie oddane ciepło dałoby przy tej samej pracy zerową zmianę energii wewnętrznej? c) Jeśli gaz doskonały jest jednoatomowy, jego ilość wynosi 0,50 mola, a R = 8,314 J/(mol·K), oblicz zmianę temperatury dla pierwotnego procesu, używając ΔU = (3/2)nRΔT.

Silnik w pełnym cyklu pobiera 1200 J od zbiornika o temperaturze 600 K i oddaje 900 J zbiornikowi o temperaturze 300 K. Oblicz pracę użyteczną, sprawność i maksymalną sprawność silnika pracującego między tymi temperaturami. Czy podane wartości naruszają ograniczenie Carnota?

Dalsze części: b) Jaka byłaby maksymalna praca na cykl dla tego samego pobranego ciepła? c) Ktoś proponuje W = 800 J i Qc = 400 J przy tym samym Qh = 1200 J oraz tych samych temperaturach. Sprawdź osobno pierwszą i drugą zasadę.

Uczeń porównał wahadło długości 30 cm wychylone o 5° z wahadłem długości 90 cm wychylonym o 60°. Chce z tego wyznaczyć wpływ samej długości na okres. Wskaż problem i zaproponuj poprawiony plan bez wykonywania doświadczenia.

W szkolnym obwodzie z bezpiecznym źródłem niskiego napięcia zwiększano prąd w cienkim metalowym przewodzie. Wyznaczony iloraz U/I rósł. Czy to samo w sobie dowodzi błędu prawa Ohma dla przewodu w stałej temperaturze?

Przy zwiększaniu obciążenia sprężyny dla 2 N zmierzono wydłużenie 4,0 cm. Po wcześniejszym obciążeniu większą siłą, podczas zmniejszania obciążenia, przy 2 N otrzymano 4,6 cm. Podaj dwie hipotezy i pomiary, które pomogą je rozróżnić. Nie zakładaj z góry trwałego uszkodzenia.

Dwie przewodzące kule mają promienie R₁=0,10 m i R₂=0,20 m. Ich łączny ładunek wynosi +9,0 nC. Są bardzo daleko od siebie; połączono je cienkim przewodem. Pomijamy pojemność przewodu i wzajemny wpływ kul. Wyznacz końcowe ładunki i wspólny potencjał dla k=9,0·10⁹ N·m²/C².

Na parę idealnych skrzyżowanych polaryzatorów pada światło niespolaryzowane o natężeniu I₀. Między nimi umieszczamy trzeci polaryzator, którego oś tworzy kąt 45° z każdą z pozostałych osi. Jaka część natężenia wejściowego przejdzie przez cały układ po tej zmianie?

Dodatkowa próba: Oblicz przepuszczaną część natężenia przy kącie środkowego filtru 30° względem pierwszego. Co stałoby się po przeniesieniu środkowego filtru za parę skrzyżowanych?