Odrzut atomu: foton zabiera energię i pęd
Jeśli swobodny atom emituje jeden foton, sam zaczyna się poruszać. Pominięcie tego odrzutu bywa dobrym przybliżeniem, ale trzeba wiedzieć, dlaczego i jaką poprawkę odrzucamy.
Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.
Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.
Materiały: 1013 · strona 56 z 85.
Jeśli swobodny atom emituje jeden foton, sam zaczyna się poruszać. Pominięcie tego odrzutu bywa dobrym przybliżeniem, ale trzeba wiedzieć, dlaczego i jaką poprawkę odrzucamy.
1 odsłon · bez ocen
Swobodny atom początkowo spoczywa. Emituje foton o energii 3,0·10⁻¹⁹ J. Masa atomu po emisji wynosi 5,0·10⁻²⁶ kg, c=3,0·10⁸ m/s. Oblicz wartość pędu i szybkość odrzutu w przybliżeniu nierelatywistycznym.
1 odsłon · bez ocen
W modelu foton ma energię 4 eV, a atom po emisji Mc²=8·10⁹ eV. Oblicz Eᵣ≈Eᵧ²/(2Mc²) i porównaj z energią fotonu.
1 odsłon · bez ocen
Porównaj emisję i absorpcję w atomach początkowo spoczywających, między tymi samymi poziomami. Uwzględnij odrzut jakościowo.
1 odsłon · bez ocen
Ciało o masie 0,080 kg spada w nieruchomym ośrodku. Opór ma wartość cv², gdzie c=0,050 kg/m. Przyjmij g=10 m/s² i pomiń wypór. Oblicz v_g.
1 odsłon · bez ocen
Dwa ciała mają ten sam współczynnik b w modelu F=bv, ale drugie ma dwukrotnie większą masę. Pomiń wypór. Porównaj prędkości graniczne i początkowe przyspieszenia przy puszczeniu od spoczynku.
1 odsłon · bez ocen
Ciało 0,10 kg porusza się w dół z 5 m/s. Model oporu ma c=0,080 kg/m, g=10 m/s², bez wyporu. Oblicz podpisane przyspieszenie przy zwrocie dodatnim w dół.
1 odsłon · bez ocen
Jednorodny przewód ma długość 20 m i pole przekroju 0,50 mm². Przyjmij rezystywność 1,7 · 10⁻⁸ Ω·m w temperaturze pomiaru. Oblicz jego opór. Pomiń opory połączeń.
1 odsłon · bez ocen
Drut o oporze 6 Ω rozciągnięto jednorodnie do dwukrotnej długości. Przyjmij zachowanie objętości, jednakowy przekrój na całej długości oraz niezmienioną rezystywność i temperaturę. Oblicz końcowy opór.
1 odsłon · bez ocen
Dodatkowa gałąź może zwiększyć łączny przepływ, a równocześnie zmniejszyć przepływ przez już działającą rurkę. Wyjaśnimy ten efekt przez bilanse w węzłach i spadek ciśnienia w doprowadzeniu. Nauczysz się łączyć opory hydrauliczne oraz sprawdzać, gdzie rozpraszana jest energia źródła.
1 odsłon · bez ocen
Źródło utrzymuje nadciśnienie p₀ = 15 kPa przed wspólnym doprowadzeniem o Rₛ = 2,0·10⁹ Pa·s/m³. Za doprowadzeniem znajduje się węzeł N i gałąź R₁ = 6,0·10⁹ Pa·s/m³. Dołączamy drugą równoległą gałąź R₂ = 3,0·10⁹ Pa·s/m³. Obie kończą się przy zerowym nadciśnieniu odniesienia. Węzły są na tej samej wysokości, ich prędkości i straty w łącznikach pomijamy, a podane opory pozostają liniowe.
a) Wyznacz przepływ R₁ i ciśnienie N przed dołączeniem. b) Oblicz całkowity przepływ, oba natężenia gałęzi i ciśnienie N po dołączeniu. c) Porównaj zmianę sumy z przepływem starej gałęzi. Sprawdź bilans mocy w końcowym stanie.
1 odsłon · bez ocen
Pojazd dostał dokładnie prędkość ucieczki z danej odległości od izolowanej planety, skierowaną radialnie na zewnątrz. Pomijamy atmosferę i dalszy napęd. Czy podczas lotu nadal działa na niego grawitacja i jak zmienia się szybkość?
1 odsłon · bez ocen