Rankingi materiałów

Modelowy wykres s(t²) ma nachylenie 0,60 m/s². Ciało puszczono od spoczynku w t=0. Oblicz przyspieszenie i drogę po 0,50 s.

Dalsze części: b) Jaką drogę przewiduje model po 0,75 s? c) Jeśli dodatkowo nadano prędkość początkową 0,10 m/s, jaka reszta względem pierwotnego modelu pojawi się po 0,50 s?

W dwóch idealnych modelach sinα=0,30, g=10 m/s². Pierwszy obiekt to punkt ślizgający się bez tarcia, drugi jednorodny walec toczący się bez poślizgu. Oblicz oba przyspieszenia.

Dalsze części: b) Jakie drogi pokonają oba obiekty po 0,50 s od spoczynku? c) Dlaczego wózka z kołami nie należy automatycznie opisać jednym z tych dwóch wzorów?

Syntetyczne dane: klocek 0,80 kg rusza przy poziomej sile 2,4 N. Użyj g=10 m/s²; brak innych pionowych sił. Oblicz μₛ. Co może obciążyć wynik przy szarpaniu?

Dalsze części: b) Jaki próg przewiduje ten model po zwiększeniu masy do 1,60 kg? c) Czy próg wyznacza od razu siłę podczas ślizgania?

Dane modelowe: wózek 0,20 kg jedzie +0,60 m/s, drugi 0,40 kg spoczywa. Łączą się, a impuls zewnętrzny pomijamy. Wyznacz prędkość wspólną i porównaj energie.

Dalsze części: b) Jaki ułamek początkowej energii ruchu pozostaje? c) Jaki pęd po zderzeniu otrzymamy, jeśli działa dodatkowo impuls zewnętrzny−0,03 N·s?

Układ o całkowitej pojemności cieplnej 120 J/K otrzymuje 300 J pracy. Przyjmij brak wymiany ciepła z otoczeniem i brak zmian energii ruchu oraz położenia. Oblicz wzrost temperatury. Dane są modelowe.

Dalsze części: b) Jaki przyrost otrzymamy, jeśli 60 J oddano otoczeniu? c) Co stanie się z obliczonym przyrostem, gdy pominiemy część pojemności cieplnej ogrzewanych elementów?

W kontrolowanym pokazie woda wrze, jej masa maleje, a temperatura pozostaje prawie stała przy włączonym ogrzewaniu. Dokąd trafia doprowadzana energia?

Dalsze części: b) Jakich dodatkowych pomiarów potrzeba do oszacowania ciepła parowania? c) Dlaczego sam ubytek masy też wymaga kontroli?

Badamy przejście światła z przezroczystego materiału do powietrza. W modelowym doświadczeniu kąt graniczny wynosi α_gr = 45°. Jest to kąt padania mierzony wewnątrz materiału, od normalnej do płaskiej powierzchni.

a) Wyznacz współczynnik załamania n materiału. Zacznij od prawa załamania i wyjaśnij, skąd bierze się wzór na n.

b) Czy przy padaniu pod kątem 50° od strony materiału wystąpi całkowite wewnętrzne odbicie? Jaki będzie kąt odbicia?

c) Odwracamy kierunek przejścia: światło pada z powietrza do tego materiału. Czy zwiększając kąt padania, możemy wywołać całkowite wewnętrzne odbicie na tej samej granicy? Wyjaśnij wynik za pomocą równania i rysunku promieni.

Przyjmij n_pow = 1, sin 45° ≈ 0,7071 i sin 50° ≈ 0,7660. Traktujemy 45° jako dane modelowe; w rzeczywistym pomiarze trzeba również określić niepewność odczytu kąta.

Węzeł V jest połączony z punktem 10 V przez 2 kΩ, z punktem 4 V przez 2 kΩ oraz z masą 0 V przez 1 kΩ. Źródła są idealne, stan ustalony. Oblicz V i trzy prądy.

Metalową bryłkę o masie 0,50 kg i objętości 100 cm³ zawieszono na siłomierzu. Następnie zanurzono ją całkowicie w wodzie, bez dotykania dna. Oblicz wskazanie siłomierza w wodzie. Przyjmij ρ_wody = 1000 kg/m³ i g = 10 N/kg. Pomiń wypór powietrza oraz masę zawieszenia.

Dalsze części: b) Czy wskazanie zmieni się po opuszczeniu tej sztywnej bryłki głębiej, gdy pozostanie całkowicie zanurzona w wodzie o stałej gęstości? Uzasadnij odpowiedź. c) Dla tej części przyjmij dodatkowo, że bryłka jest pionowym walcem o wysokości 10 cm i stałym polu przekroju 10 cm², nadal o masie 0,50 kg. Zanurzamy ją bardzo powoli. Głębokość h mierzymy od powierzchni wody do dolnej podstawy. Wyznacz wskazania dla h = 0, 5, 10, 15 i 20 cm oraz narysuj wykres T(h). Dla h = 0 przyjmij granicę tuż przed wejściem do wody; pomijamy napięcie powierzchniowe i opór przy powolnym ruchu.