Gdzie leży maksimum promieniowania ciała o temperaturze 300 kelwinów?
Dla ciała czarnego o temperaturze 300 K oblicz długość fali maksimum widma na jednostkę długości fali. Użyj b=2,898·10⁻³ m·K. Podaj wynik w mikrometrach.
Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.
Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.
Materiały: 1999 · strona 88 z 167.
Dla ciała czarnego o temperaturze 300 K oblicz długość fali maksimum widma na jednostkę długości fali. Użyj b=2,898·10⁻³ m·K. Podaj wynik w mikrometrach.
6 odsłon · bez ocen
Przypisz przemiany: powstanie rosy z pary wodnej, bezpośrednie osadzanie szronu z pary oraz wysychanie mokrej tkaniny w 20°C. Czy ostatni proces wymaga wrzenia?
Dalsze części: b) Czy biała mgiełka nad czajnikiem jest samą gazową parą wodną? c) Dlaczego przewiew zwykle przyspiesza wysychanie, nawet jeśli temperatura tkaniny się nie zwiększa?
6 odsłon · bez ocen
Ciężar może zmieniać kierunek momentu pędu wirującej bryły, zamiast natychmiast odwrócić jej oś w dół. Wyprowadzimy wzór na precesję i sprawdzimy, które pominięte składniki decydują o jego dokładności. Ta sama zależność może być dobrym przybliżeniem przy dużym spinie i błędną prognozą po jego zmniejszeniu.
6 odsłon · bez ocen
Żyroskop ma M = 0,500 kg, l = 0,0800 m, Is = 0,00200 kg·m² i I⊥ = 0,00600 kg·m² względem nieruchomej podpory. Zmierzona składowa spinu odpowiada f = 50,0 obrotów/s. Przyjmij g = 9,81 m/s² i ustaloną niepionową oś. Oblicz przybliżoną prędkość i okres precesji, parametr ε oraz czynnik błędu po wstawieniu 50 zamiast 2π · 50 do wzoru.
6 odsłon · bez ocen
Akumulator ma pojemność 5,0 Ah. Ile to kulombów? Czy wynik jest energią wyrażoną w dżulach?
5 odsłon · bez ocen
Przy granicy ośrodków fala odbita może zwiększać ciśnienie, a jednocześnie zmniejszać prędkość drgań. Wyprowadzimy oba współczynniki z warunków na granicy i sprawdzimy, dlaczego nie można przypisać jednego znaku wszystkim wielkościom fali.
5 odsłon · bez ocen
Listwa oparta na dwóch końcach ugina się inaczej niż wspornik. O wyniku decyduje również miejsce przyłożenia obciążenia. Obliczymy ugięcie w środku i sprawdzimy, kiedy zastąpienie rozłożonego ciężaru jedną siłą zmienia odpowiedź.
5 odsłon · 5.00/5 z 1 głosu
Belka swobodnie podparta na obu końcach ma L=0,600 m, b=20,0 mm, h=3,00 mm i E=200 GPa. W środku działa F=1,20 N skierowana w dół. Oblicz maksymalne ugięcie, nachylenia przy podporach i największą wartość bezwzględną naprężenia normalnego. Pomijamy ciężar własny albo liczymy tylko przyrost wywołany siłą F.
5 odsłon · bez ocen
Po stu rzutach monetą pionek może wrócić blisko początku, choć wykonał sto kroków. Zobaczymy, dlaczego długa droga i małe przemieszczenie nie przeczą sobie oraz jak opisać rozrzut wielu takich prób.
5 odsłon · bez ocen
Prawdopodobieństwo kroku w prawo wynosi 3/4, długość kroku ℓ = 0,5 mm, a liczba niezależnych kroków n = 16. Odstęp kroków to 0,10 s. Oblicz średnie położenie, wariancję, σ, xRMS i drogę. Porównaj z sytuacją p = 1 przy pozostałych warunkach bez zmian.
5 odsłon · bez ocen
Idealnie sztywna bryła porusza się bez zewnętrznego momentu siły względem środka masy. W prawoskrętnych osiach głównych I = (0,020; 0,030; 0,040) kg·m², a w badanej chwili ω = (1; −2; 3) rad/s. Wyznacz pochodne składowych z równań Eulera. Oblicz T i L² oraz sprawdź, że ich pochodne w tej chwili są zerowe. Dlaczego niezerowe pochodne ω nie przeczą zachowaniu momentu pędu?
5 odsłon · bez ocen
Sztywny dipol składa się z ładunków ±2,0 µC oddalonych o d = 3,0 cm. Jednorodne pole E = 2,0·10⁴ V/m wskazuje w prawo. Wektor p tworzy kąt 60° nad tym kierunkiem. Przyjmij dodatni zwrot obrotu przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.
Wyznacz siły na oba ładunki, ich sumę, moment siły względem środka oraz energię potencjalną dla umowy Eₚ = 0 przy 90°. Czy zerowa suma sił pozwala uznać dipol za pozostający w równowadze?
5 odsłon · bez ocen