Szron, rosa i parowanie mokrej tkaniny

Rozwiązanie

Przejścia między stanami

Rosa powstająca z pary to przejście gaz→ciecz, czyli skraplanie. Bezpośrednie osadzanie szronu to gaz→ciało stałe, czyli resublimacja. Mokra tkanina traci ciekłą wodę przez parowanie z powierzchni.

Odpowiedź: skraplanie, resublimacja i parowanie. Zadanie celowo wskazuje bezpośrednią drogę powstania szronu; w innych warunkach obserwowana warstwa lodu może powstać również przez zamarznięcie wcześniej osiadłych kropelek.

Parowanie nie czeka na wrzenie

Woda może parować w 20°C. Wrzenie jest innym sposobem przechodzenia do gazu, z pęcherzami pary w objętości. Sama gazowa para nie jest białą chmurką. Widoczna mgiełka to przede wszystkim drobne skroplone krople rozpraszające światło.

Rola przewiewu

Powietrze tuż przy mokrej powierzchni staje się wilgotne. Przewiew może usuwać tę warstwę i dostarczać powietrze mniej nasycone parą, ułatwiając dalsze parowanie. Nie oznacza to, że powietrze mechanicznie wyciąga z tkaniny tylko ciekłe krople. Szybkość wysychania zależy też od wilgotności, temperatury i dostępnej energii.

Powiązana teoria

Szczególne własności wody i przemiany fazowe

Dalsza lektura

Materiał referencyjny