Dźwięk: wysokość, barwa, amplituda i echo
Dwa instrumenty mogą grać ten sam dźwięk i nadal brzmieć inaczej. Wysokość, barwa i głośność nie są trzema nazwami częstotliwości. Każda opisuje inną cechę odczucia lub fizycznego sygnału.
Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.
Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.
Materiały: 1013 · strona 77 z 85.
Dwa instrumenty mogą grać ten sam dźwięk i nadal brzmieć inaczej. Wysokość, barwa i głośność nie są trzema nazwami częstotliwości. Każda opisuje inną cechę odczucia lub fizycznego sygnału.
0 odsłon · bez ocen
Flet i skrzypce grają dźwięk o tej samej częstotliwości podstawowej. Czy muszą mieć tę samą barwę i głośność? Wyjaśnij, które informacje jeszcze są potrzebne.
Dodatkowa próba: Co możesz powiedzieć o wysokości dźwięku, jeśli w idealnym zapisie zmniejszysz wszystkie składowe amplitudy tego samego sygnału dwukrotnie, zachowując ich częstotliwości?
0 odsłon · bez ocen
Źródło emituje dźwięk o częstotliwości 600 Hz i porusza się prosto w stronę nieruchomego obserwatora z prędkością 34 m/s. Powietrze spoczywa, a prędkość dźwięku wynosi 340 m/s. Oblicz odbieraną częstotliwość oraz długość fali przed źródłem.
Dodatkowa próba: Wyznacz częstotliwość i długość fali za źródłem, gdy oddala się ono od nieruchomego obserwatora z tą samą prędkością.
0 odsłon · bez ocen
Fala radiowa i światło widzialne nie są dwoma zupełnie różnymi zjawiskami. To różne zakresy fal elektromagnetycznych. Różnią się częstotliwością, długością fali i sposobem oddziaływania z materią.
0 odsłon · bez ocen
Sama informacja o wychyleniu nie określa całego ruchu. Ciężarek może przechodzić przez to samo miejsce w dwóch przeciwnych kierunkach. Faza pozwala opisać także to rozróżnienie.
0 odsłon · bez ocen
Księżyc nie potrzebuje cienia Ziemi, aby wyglądać jak sierp. Zwykle połowa jego kuli jest oświetlona przez Słońce, a my widzimy różną część tej połowy. Cień Ziemi wyjaśnia zaćmienie Księżyca, nie zwykły cykl faz.
0 odsłon · bez ocen
W kwadrze połowa widocznej tarczy Księżyca jest jasna. Jaka w przybliżeniu część całej powierzchni Księżyca jest wtedy oświetlona przez Słońce? Pomiń zaćmienie i światło odbite od Ziemi.
0 odsłon · bez ocen
Nieobciążony filtr dolnoprzepustowy ma R = 3,3 kΩ i C = 100 nF. Idealne źródło daje sinusoidę o napięciu skutecznym 4,00 V i częstotliwości f = fg/2. Przyjmij stan ustalony. Oblicz f, napięcie skuteczne wyjścia, fazę wyjścia względem wejścia oraz odstęp czasowy między odpowiadającymi maksimami. Sprawdź, czy otrzymany odstęp jest połową okresu.
0 odsłon · bez ocen
W nieobciążonym filtrze dolnoprzepustowym R = 2,00 kΩ. Przy f = 800 Hz zmierzono amplitudę wejścia 2,50 V i amplitudę wyjścia 1,50 V. Przyjmij idealne źródło, idealne R i C oraz sinusoidalny stan ustalony. Wyznacz C, fg i przewidywane przesunięcie fazowe. Wyjaśnij, dlaczego sam taki pomiar nie rozdzieliłby nieznanego R od nieznanego C.
0 odsłon · bez ocen
Szeregowy układ R = 5,00 kΩ i C = 20,0 nF zasila idealne źródło o amplitudzie 3,00 V przy f = fg. W stanie ustalonym zmierzono napięcia osobno na R i na C, bez obciążania elementów. Oblicz ich amplitudy i fazy względem źródła. Narysuj sumę wektorów napięć. Sprawdź prawo oczek w chwilach t = 0 i t = T/8, jeśli uwe(t) = 3,00 V cos(ωt).
0 odsłon · bez ocen
Idealny, nieobciążony filtr górnoprzepustowy ma fg = 100 Hz. Po zaniku odpowiedzi przejściowej jego wejście ma postać uwe(t) = 2,00 V + 0,500 V cos(2π · 10 Hz · t) + 0,200 V cos(2π · 1000 Hz · t). Wyznacz składową stałą, amplitudy i fazy obu sinusoid na wyjściu. Porównaj stosunek amplitudy tonu 1000 Hz do amplitudy tonu 10 Hz przed i po filtracji.
0 odsłon · bez ocen
Stała temperatura otoczenia nie wymusza stałej energii małego układu. Kolejne obserwacje mogą dawać różne wyniki także w równowadze. Oddzielimy ten fizyczny rozrzut od niepewności oszacowania średniej i sprawdzimy, kiedy więcej odczytów naprawdę pomaga.
0 odsłon · bez ocen