v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 124 z 167.

Skośna linka podtrzymująca klapę i reakcja zawiasu

Pionowa klapa o wysokości H = 2,0 m i szerokości b = 1,2 m jest zawieszona na górnej krawędzi, na poziomie powierzchni wody. Woda znajduje się po lewej, po prawej powietrze o takim samym ciśnieniu jak nad wodą. Linka przy dolnej krawędzi biegnie w lewo i w górę pod kątem β = 30° do poziomu. Pomijamy ciężar klapy, tarcie i moment własny zawiasu. Przyjmij ρ = 1000 kg/m³ oraz g = 10 m/s². a) Znajdź naciąg linki. b) Wyznacz poziomą i pionową reakcję zawiasu działającą na klapę. c) Porównaj naciąg z linką poziomą i wyjaśnij granicę β → 90°.

Pionowa klapa wysokości 2 m ma zawias na poziomie powierzchni wody. Woda po lewej naciska w prawo. Linka od dolnej krawędzi biegnie w lewo i w górę pod kątem 30 stopni do poziomu.
Szerokość klapy wynosi 1,2 m i jest prostopadła do przekroju. Siła T jest skierowana wzdłuż linki. Jej składowa pozioma obraca klapę wokół zawiasu, pionowa działa wzdłuż klapy. Strzałki sił nie mają wspólnej skali. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Parcie hydrostatyczne, środek parcia i klapy na zawiasach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Skośna linka podtrzymująca klapę i reakcja zawiasu

2 odsłon · bez ocen

Dwa poziomy wody i dolny zawias: momenty trzeba odejmować osobno

Pionowa klapa wysokości 2,0 m i szerokości 1,2 m oddziela dwa otwarte zbiorniki. Ma idealny zawias przy dolnej krawędzi. Wysokość wody nad zawiasem wynosi po lewej HL = 2,0 m, po prawej HP = 1,0 m. Poza wodą po obu stronach jest to samo powietrze. Pomijamy ciężar klapy. Użyj ρ = 1000 kg/m³ i g = 10 m/s². a) Wyznacz wypadkową siłę i moment wody względem dolnego zawiasu oraz wysokość zastępczej linii działania. b) Jakiej poziomej siły skierowanej w lewo potrzeba przy górnej krawędzi? Jaka jest pozioma reakcja zawiasu? c) Co będzie przy jednakowych poziomach 2 m?

Opublikowano w: Parcie hydrostatyczne, środek parcia i klapy na zawiasach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa poziomy wody i dolny zawias: momenty trzeba odejmować osobno

2 odsłon · bez ocen

Po zmniejszeniu obciążenia kondensator zwiększył prąd

Odbiornik przy U = 200 V i f = 50 Hz pobiera teraz P = 200 W oraz QL = +150 var. Pozostawiono kondensator, którego moc bierna przy tym napięciu wynosi QC = −600 var. Oblicz prąd zasilania i współczynnik mocy przed oraz po jego podłączeniu. Ustal kierunek fazy po zmianie i stosunek strat I²R w niezmienionym przewodzie. Jaka pojemność dałaby teraz najmniejszy prąd? Uzasadnij wynik, porównując q z QL i 2QL.

Wykres prądu źródła dla odbiornika 200 W i 150 var przy 200 V. Gdy wartość bezwzględna mocy biernej kondensatora rośnie od 0 do 150 var, prąd maleje z 1,25 A do 1 A. Przy 300 var wraca do 1,25 A, a przy 600 var osiąga około 2,462 A.
Minimum prądu wypada przy Q całego układu równym zeru. Dalsze zwiększanie pojemności zmienia znak Q i ponownie zwiększa prąd. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Moc prądu przemiennego, bilanse i kompensacja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Po zmniejszeniu obciążenia kondensator zwiększył prąd

2 odsłon · bez ocen

Kształt zbiornika: ten sam poziom nie oznacza tej samej objętości

Dwa naczynia mieszczą tyle samo wody i mają ten sam początkowy poziom, ale opróżniają się w różnym czasie. Otwór w obu widzi początkowo to samo ciśnienie. Różnicę wyjaśnia rozmieszczenie objętości na kolejnych wysokościach: ile wody wypływa szybko, a ile zostaje na etap niskiego poziomu?

Opublikowano w: Opróżnianie zbiornika, kalibracja wypływu i rola geometrii Komentarze (0) Czytaj więcej » — Kształt zbiornika: ten sam poziom nie oznacza tej samej objętości

2 odsłon · bez ocen

Cztery elektrony w trzech orbitalach: energia podstawowa i pierwsze wzbudzenie

Nieoddziałujące elektrony mają do dyspozycji trzy orbitale przestrzenne A, B i C o energiach odpowiednio 0, Δ i 3Δ, gdzie Δ > 0. Każdy orbital ma dwa zdegenerowane stany spinowe ↑ i ↓; nie ma pola rozszczepiającego ich energie. a) Znajdź energię podstawową czterech elektronów. b) Wyznacz najmniejszą energię wzbudzenia i liczbę różnych stanów bazowych o tej energii. c) Czy w tej ograniczonej przestrzeni można umieścić cztery elektrony o jednakowym rzucie spinu? Wyjaśnij, czego dotyczy ograniczenie.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Cztery elektrony w trzech orbitalach: energia podstawowa i pierwsze wzbudzenie

2 odsłon · bez ocen

Siła przyciągania do uziemionego metalu: h czy 2h?

W próżni punktowy ładunek q = +4,0 nC znajduje się w odległości h = 6,0 cm od nieskończonej uziemionej powierzchni przewodnika. Przyjmij k = 9,0·10⁹ N·m²/C². Oś z jest prostopadła do powierzchni i skierowana od metalu.

a) Podaj wartość i położenie ładunku pozornego. b) Oblicz pole indukowane w miejscu rzeczywistego q oraz siłę na q. c) Co zmieni się, gdy h zmaleje do 3,0 cm? d) Co zmieni się po odwróceniu znaku q przy pierwotnym h?

Opublikowano w: Dipol elektryczny, obrót w polu i uziemiony przewodnik Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Siła przyciągania do uziemionego metalu: h czy 2h?

2 odsłon · bez ocen

Praca przy zbliżaniu ładunku: skąd bierze się połowa qφ?

Punktowy ładunek q = +4,0 nC przesuwamy bardzo powoli w próżni ku nieskończonej uziemionej powierzchni metalu, z h₁ = 6,0 cm do h₂ = 3,0 cm. Przyjmij k = 9,0·10⁹ N·m²/C², stan elektrostatyczny w każdej chwili i brak zmiany energii kinetycznej. Pomijamy pracę innych oddziaływań. Energię oddziaływania przy nieskończonym oddaleniu ustalamy jako zero.

a) Oblicz zmianę energii oraz pracę zewnętrzną i pracę pola. b) Porównaj wynik z użyciem Eₚ = qφind, gdzie φind to potencjał samego metalu w miejscu q. c) Sprawdź wynik różniczkując poprawną energię względem h.

Opublikowano w: Dipol elektryczny, obrót w polu i uziemiony przewodnik Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Praca przy zbliżaniu ładunku: skąd bierze się połowa qφ?

2 odsłon · bez ocen

Gdzie na metalu mieści się połowa indukowanego ładunku?

Punktowy q = +4,0 nC znajduje się na wysokości h = 6,0 cm nad nieskończoną uziemioną płaszczyzną przewodnika. Odległość na powierzchni od punktu leżącego pod q oznaczamy ρ. Gęstość ładunku jest równa σ(ρ) = −qh/[2π(ρ² + h²)3/2].

a) Oblicz σ(0). b) Wyprowadź ładunek Q(R) wewnątrz koła o promieniu R i oblicz go dla R = 8,0 cm. c) Znajdź promień obejmujący połowę całkowitego indukowanego ładunku. d) Dlaczego Q(R) nie wolno liczyć jako σ(0)πR²?

Opublikowano w: Dipol elektryczny, obrót w polu i uziemiony przewodnik Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Gdzie na metalu mieści się połowa indukowanego ładunku?

2 odsłon · bez ocen

Pełny krążek i obręcz: ta sama masa, różne przyspieszenia

Porównaj dwie maszyny Atwooda z masami 0,800 kg i 0,500 kg. W pierwszej jest pełny jednorodny krążek, w drugiej cienka obręcz. Każde koło ma M = 1,20 kg i R = 0,150 m. Pozostałe założenia są idealne; g = 9,81 m/s². Oblicz przyspieszenia i prędkości po opadnięciu cięższej masy o 0,300 m z bezruchu. Co zmieni podwojenie R przy zachowaniu masy i typu każdego koła?

Opublikowano w: Mechanika Lagrange’a: współrzędne, więzy i prawa zachowania Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Pełny krążek i obręcz: ta sama masa, różne przyspieszenia

2 odsłon · bez ocen

Czy małe początkowe wychylenie gwarantuje małe drgania?

Wahadło ma l = 1,20 m i g = 9,81 m/s². Początkowo θ(0) = 0,100 rad i θ̇(0) = 0,200 rad/s. Znajdź rozwiązanie liniowe, jego amplitudę i fazę w zapisie θ(t) = C cos(ω₀t − δ). Porównaj je z innym startem: ten sam kąt, lecz θ̇(0) = 2,00 rad/s. Który start uzasadnia model małych drgań?

Opublikowano w: Mechanika Lagrange’a: współrzędne, więzy i prawa zachowania Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Czy małe początkowe wychylenie gwarantuje małe drgania?

2 odsłon · bez ocen

Okres wahadła przy 60 stopniach: obliczenie i definicja błędu

Wahadło o długości l = 1,00 m puszczono bez pchnięcia z 60°. Przyjmij g = 9,81 m/s². Korzystając z całki na okres, oblicz T/T₀ i T. Możesz użyć numerycznego całkowania; dla kontroli oblicz też przybliżenie T/T₀ ≈ 1 + k²/4 + 9k⁴/64, gdzie k = sin(θₘ/2). O ile procent wzrasta okres względem T₀? O ile procent T₀ zaniża okres dokładny?

Opublikowano w: Mechanika Lagrange’a: współrzędne, więzy i prawa zachowania Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Okres wahadła przy 60 stopniach: obliczenie i definicja błędu

2 odsłon · bez ocen

Koralik na obracanej prowadnicy: stała ruchu i praca silnika

Koralik m = 0,100 kg ślizga się bez tarcia po poziomej prowadnicy obracanej ze stałą Ω = 2,00 rad/s. Na starcie r₀ = 0,200 m i ṙ₀ = 0. Korzystając z równania r̈ = Ω²r, znajdź r i ṙ w chwili t = (ln 2)/Ω. Oblicz wtedy stałą ℰ, energię kinetyczną w laboratorium, pracę przekazaną przez silnik od startu oraz chwilową moc napędu działającego na koralik.

Opublikowano w: Mechanika Lagrange’a: współrzędne, więzy i prawa zachowania Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Koralik na obracanej prowadnicy: stała ruchu i praca silnika

2 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.