28 materiałów wraz z podkategoriami · strona 3 z 4.
Ten sam wybór: Teoria · Zadania.
Zwierciadło wypukłe ma f=−10 cm. Rzeczywisty przedmiot stoi 30 cm przed nim. Oblicz y i m w opisanej konwencji.
Dodatkowa próba: Jakie będą y i m po odsunięciu przedmiotu do 60 cm? Czy obraz zbliży się do ogniska?
Zwierciadło wklęsłe ma f=12 cm. Przedmiot stoi 24 cm przed nim. Znajdź położenie i powiększenie obrazu.
Dodatkowa próba: Wyznacz obraz po odsunięciu przedmiotu do 36 cm, przy niezmienionej ogniskowej 12 cm.
Jasna ściana odbija światło, ale nie pokazuje wyraźnego obrazu twarzy. Czy łamie prawo odbicia?
Dodatkowa próba: Dlaczego kartkę papieru można oglądać z wielu kierunków, a odbłysk gładkiego lustra pojawia się tylko w określonych kierunkach?
Przedmiot stoi 1,2 m przed płaskim lustrem. Przesunięto go o 0,3 m w kierunku lustra. O ile zmalała odległość między przedmiotem a jego obrazem?
Dodatkowa próba: Od początkowego ustawienia pozostaw przedmiot nieruchomo, a lustro przesuń o 0,10 m w jego stronę. O ile zmaleje odległość przedmiot–obraz?
Promień pada na lustro pod kątem 35° do jego powierzchni. Oblicz kąt padania i kąt odbicia według zwykłej definicji.
Dodatkowa próba: Jakie kąty padania i odbicia otrzymasz, gdy promień utworzy z powierzchnią 60°?
Cienkie soczewki o ogniskowych +20 cm i −20 cm ustawiono współosiowo w kontakcie, w powietrzu. Oblicz zdolność skupiającą układu. Czy padająca wiązka równoległa zostanie skupiona w punkcie w skończonej odległości? Przyjmij model paraksjalny, czyli promienie bliskie osi.
Dodatkowa próba: Zastąp soczewkę −20 cm soczewką −10 cm. Wyznacz nową zdolność i wyjaśnij znak nowej ogniskowej.
Dwie cienkie soczewki o zdolnościach skupiających +5 i −2 dioptrie ustawiono współosiowo w kontakcie, w powietrzu. Oblicz zdolność skupiającą i ogniskową układu w przybliżeniu promieni bliskich osi.
Dodatkowa próba: Co zmieniłoby się po zastąpieniu soczewki −2 dioptrie soczewką −7 dioptrii, przy zachowaniu kontaktu?
Promień biegnie w szkle o współczynniku załamania 1,5 i pada na granicę z powietrzem pod kątem 50° do normalnej. Przyjmij npowietrza = 1 oraz przezroczyste ośrodki. Oblicz kąt graniczny i ustal, czy wystąpi całkowite wewnętrzne odbicie.
Dodatkowa próba: Porównaj to z granicą tego samego szkła i wody o n = 1,33, przy niezmienionym kącie padania 50°.