v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego
Pryzmat: geometria, minimalne odchylenie i pomiar współczynnika · 1 min czytania

Granice pomiaru i zbyt dokładna deklaracja

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Dla jednej barwy i n₀=1 wiadomo tylko, że rzeczywisty kąt łamiący leży w przedziale 59,9°≤A≤60,1°, a rzeczywiste minimalne odchylenie w 37,8°≤δ_min≤38,2°. Każda para w tym prostokącie jest dopuszczalna. Wyznacz przedział n i sprawdź deklarację „n=1,5094 z niepewnością standardową 0,0001”. Nie zakładaj rozkładu prawdopodobieństwa wewnątrz przedziałów.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Sprawdź znaki pochodnych względem A oraz δ. Największego n nie daje automatycznie jednoczesne zwiększenie obu kątów. Do krańców przedziału użyj dokładnego wzoru z sinusami.

Rozwiązanie

Cztery narożniki przedziałów A od 59,9 do 60,1 stopnia i δ_min od 37,8 do 38,2 stopnia. Największe μ przy najmniejszym A i największym δ; najmniejsze przy największym A i najmniejszym δ.
Rysunek do trzeciego zadania. Skrajne wyniki wyznaczamy z zależności monotonicznych, nie z liczby cyfr na kalkulatorze. Powiększ rysunek.

Wybór właściwych narożników

W podanym zakresie sin(A/2)>0 i cos[(A+δ)/2]>0. Pochodna po δ jest dodatnia, więc n rośnie z odchyleniem. Pochodna po A jest ujemna, więc n maleje przy zwiększeniu kąta łamiącego, jeśli δ pozostaje stałe. Minimum otrzymujemy z A=60,1° i δ=37,8°, maksimum z A=59,9° i δ=38,2°.

Dokładne wartości brzegowe

n_{\min}=\frac{\sin[(60{,}1^\circ+37{,}8^\circ)/2]}{\sin(60{,}1^\circ/2)}\approx1{,}50599781,

n_{\max}=\frac{\sin[(59{,}9^\circ+38{,}2^\circ)/2]}{\sin(59{,}9^\circ/2)}\approx1{,}51285087.

Stąd 1,50599781≤n≤1,51285087. Wartość obliczona ze środkowych kątów A=60°, δ=38° wynosi około 1,50941916 i mieści się w tym przedziale. Nie jest jednak dokładnie średnią końców: zależność od kątów jest nieliniowa.

Ocena deklaracji

Centralna liczba 1,5094 jest zgodna z rachunkiem dla środków przedziałów. Standardowej niepewności 0,0001 nie da się uzasadnić z podanych danych. Nie znamy rozkładów ani częstości występowania poszczególnych par. Granice pozwalają wskazać zakres, ale nie obliczyć wariancji bez dodatkowych założeń.

W szczególności nie dzielimy automatycznie szerokości przedziału przez √3, jeśli nie ustalono rozkładu jednostajnego, ani nie nazywamy go przedziałem ufności 95%. Nie możemy też z samego zakresu udowodnić, że rzeczywista niepewność standardowa na pewno przekracza 0,0001: bardzo wąski rozkład byłby zgodny z luźnymi granicami. Poprawny wniosek brzmi: ta konkretna deklaracja nie wynika z dostępnych informacji.

Powiązana teoria

Pomiar pryzmatem: od odczytów kąta do współczynnika załamania

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.