v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 128 z 167.

Podstawienie izotopu: trzeba zmienić masę zredukowaną

W modelowej cząsteczce dwuatomowej m₁ = 1u, m₂ = 35u i k = 480 N/m. Po podstawieniu izotopu m₁′ = 2u; zakładamy niezmienione m₂ i k. Przyjmij u = 1,66053906892 · 10⁻²⁷ kg oraz ℏ = 1,054571817 · 10⁻³⁴ J·s. Oblicz obie masy zredukowane, częstości kołowe, odstępy ΔE w eV i długości ℓ. Wyznacz dokładne w tym modelu ilorazy częstości oraz długości. Dlaczego zastąpienie μ przez samą masę pierwszego atomu nie daje tego samego ilorazu? Użyj 1 eV = 1,602176634 · 10⁻¹⁹ J.

Opublikowano w: Kwantowy oscylator harmoniczny: lokalizacja, stany i wzbudzenie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Podstawienie izotopu: trzeba zmienić masę zredukowaną

2 odsłon · bez ocen

Cykl Otta: sprężanie, dopływ ciepła i praca gazu

Gaz w cylindrze najpierw trzeba sprężyć. Dopiero później, po ogrzaniu, może oddać więcej pracy podczas rozprężania. Prześledzimy oba etapy i sprawdzimy, dlaczego praca całego obiegu jest mniejsza od pracy samego rozprężania.

Opublikowano w: Silniki cieplne: obiegi Otta i Diesla oraz warunki porównania Komentarze (0) Czytaj więcej » — Cykl Otta: sprężanie, dopływ ciepła i praca gazu

2 odsłon · bez ocen

Cztery stany Otta i rachunek pracy ze znakiem

Gaz doskonały o stałym γ = 1,50 wykonuje obieg Otta. Dane: n = 0,100 mol, T₁ = 300 K, p₁ = 100 kPa, r = 4 oraz T₃ = 1200 K. Przyjmij R = 8,314462618 J/(mol·K). Etapy 1→2 i 3→4 są odwracalnymi adiabatami.

Wyznacz T, p i V w czterech stanach. Oblicz ciepło pobrane, wartość ciepła oddanego, prace gazu w poszczególnych etapach i sprawność. Sprawdź bilans dwiema drogami.

Opublikowano w: Silniki cieplne: obiegi Otta i Diesla oraz warunki porównania Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Cztery stany Otta i rachunek pracy ze znakiem

2 odsłon · bez ocen

Od pracy jednego obiegu do mocy czterech cylindrów

Każdy z czterech cylindrów wykonuje w modelu netto 498,8678 J pracy na jeden obieg. Wał obraca się z prędkością 3000 obr/min. Załóż cykl czterosuwowy: jeden pełny obieg danego cylindra przypada na dwa obroty wału, a wszystkie cylindry pracują jednakowo.

Oblicz częstość obiegów jednego cylindra oraz łączną moc pracy gazu. Wyjaśnij, dlaczego wynik nie jest automatycznie mocą użyteczną na wale.

Opublikowano w: Silniki cieplne: obiegi Otta i Diesla oraz warunki porównania Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Od pracy jednego obiegu do mocy czterech cylindrów

2 odsłon · bez ocen

Zanurzone okno: środek pola nie jest środkiem parcia

Pionowe prostokątne okno ma szerokość b = 0,80 m i wysokość H = 1,20 m. Jego górna krawędź leży a = 1,40 m pod powierzchnią wody. Ciśnienie powietrza po suchej stronie jest takie samo jak nad wodą. Przyjmij ρ = 1000 kg/m³ i g = 10 m/s². a) Wyznacz siłę i odległość yP jej linii działania od górnej krawędzi. b) Oblicz moment względem górnej oraz dolnej krawędzi. c) O ile błędny byłby moment górny po przyłożeniu tej samej siły w środku okna?

Trapez ciśnienia podzielono na prostokąt o wartości q i trójkąt o przyroście rho g H. Składowa prostokątna działa w połowie H, trójkątna na dwóch trzecich H.
q oznacza różnicę ciśnień na górnej krawędzi. Może wynikać z zanurzenia tej krawędzi albo z ciśnienia gazu. Schemat pokazuje dwa składniki jednego rozkładu, a nie dwie różne ciecze. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Parcie hydrostatyczne, środek parcia i klapy na zawiasach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Zanurzone okno: środek pola nie jest środkiem parcia

2 odsłon · bez ocen

Płyta pochyła i jej kształt: głębokość, pole i moment parcia

Po pochyleniu klapy droga mierzona po niej staje się dłuższa od pionowej zmiany głębokości. Wyprowadzimy położenie wypadkowej bez mieszania tych odległości i porównamy dwie płyty, na które działa ta sama siła, lecz różne momenty.

Opublikowano w: Parcie hydrostatyczne, środek parcia i klapy na zawiasach Komentarze (0) Czytaj więcej » — Płyta pochyła i jej kształt: głębokość, pole i moment parcia

2 odsłon · bez ocen

Pochyła klapa: odległość po płycie i pionowa głębokość

Prostokątna klapa ma L = 2,0 m wzdłuż spadku, b = 1,0 m szerokości i kąt α = 30° do poziomu. Górna krawędź leży a = 0,50 m pod powierzchnią wody. Woda znajduje się po lewej stronie przekroju z rysunku; po prawej jest gaz o tym samym ciśnieniu co nad wodą. Użyj ρ = 1000 kg/m³ i g = 10 m/s². a) Wyznacz siłę oraz sP i hP. b) Oblicz moment względem górnej krawędzi. c) Rozłóż siłę na składową poziomą i pionową, podając ich zwroty.

Klapa długości 2 m jest nachylona o 30 stopni do poziomu. Górna krawędź znajduje się 0,5 m pod powierzchnią. Odległość s mierzymy po klapie, głębokość h pionowo. Siła parcia jest prostopadła do klapy, skierowana w prawo i w górę.
To przekrój klapy szerokiej na 1 m. Odległość po płycie i głębokość nie są tym samym: h = 0,5 m + s sin 30°. Długość strzałki siły jest umowna. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Parcie hydrostatyczne, środek parcia i klapy na zawiasach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Pochyła klapa: odległość po płycie i pionowa głębokość

2 odsłon · bez ocen

Pęd światła: ciśnienie promieniowania, odbicie i impuls siły

Światło może zmienić pęd powierzchni, nawet gdy idealne lustro prawie go nie pochłania. Trzeba rozliczyć nie tylko energię padającą, lecz także zwrot pędu światła wychodzącego. Ten bilans wyjaśnia siłę, ciśnienie i efekt krótkiego impulsu.

Opublikowano w: Fale elektromagnetyczne: geometria, energia i pęd Komentarze (0) Czytaj więcej » — Pęd światła: ciśnienie promieniowania, odbicie i impuls siły

2 odsłon · bez ocen

Upływ ładunku: dlaczego czujnik nie mierzy siły statycznej bez końca?

Po nagłym nacisku czujnik daje sygnał, który wolno znika. Jeśli obciążenie jest nadal takie samo, skąd ten zanik? Odpowiedź leży w elektrycznej drodze upływu i stałej czasowej toru pomiarowego.

Opublikowano w: Piezoelektryczność: siła, upływ ładunku i kalibracja Komentarze (0) Czytaj więcej » — Upływ ładunku: dlaczego czujnik nie mierzy siły statycznej bez końca?

2 odsłon · bez ocen

Prawo Plancka: od energii modów do radiancji i emitancji

Detektor nie zbiera całego światła wysyłanego przez powierzchnię. Widzi określony fragment źródła, wycinek kierunków i pasmo widma. Prawo Plancka pozwala policzyć tę część promieniowania, jeśli najpierw określimy, co dokładnie oznacza gęstość widmowa.

Opublikowano w: Promieniowanie Plancka i radiometria pasmowa Komentarze (0) Czytaj więcej » — Prawo Plancka: od energii modów do radiancji i emitancji

2 odsłon · bez ocen

Radiometr w skończonym paśmie: emisja, odbite tło i liczba fotonów

Radiometr skierowany na ciepłą powierzchnię zbiera jej emisję oraz odbite promieniowanie otoczenia. Niższa emisyjność nie musi więc oznaczać mniejszego całego odczytu. Rozdzielimy te składniki, przejdziemy od radiancji do mocy i policzymy fotony w szerokim paśmie.

Opublikowano w: Promieniowanie Plancka i radiometria pasmowa Komentarze (0) Czytaj więcej » — Radiometr w skończonym paśmie: emisja, odbite tło i liczba fotonów

2 odsłon · bez ocen

Szerokie widmo: prąd fotodiody bez zastępowania pasma jedną falą

Czarne źródło o 3000 K wypełnia układ o G = 10⁻⁶ m²·sr. Transmitancja wynosi 0,80 w paśmie 400–700 nm i zero poza nim. Znane całki wynoszą ∫Bλdλ = 118303,6818 W/(m²·sr) oraz ∫Bλλ/(hc)dλ = 3,547004874·10²³ s⁻¹/(m²·sr). Fotodioda ma stałą wydajność kwantową η = 0,25, bez wzmocnienia i prądu ciemnego. Oblicz moc po optyce, strumień fotonów, prąd oraz średnią energię fotonu. Porównaj rzeczywisty strumień z przybliżeniem, które dzieli całą moc przez energię fotonu o 550 nm. Przyjmij e = 1,602176634·10⁻¹⁹ C.

Opublikowano w: Promieniowanie Plancka i radiometria pasmowa Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Szerokie widmo: prąd fotodiody bez zastępowania pasma jedną falą

2 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.