v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 107 z 167.

Moc przechwycona przez odbiornik: powierzchnia, kąt i odległość

Ta sama wiązka może dać różne wskazania dwóch mierników. Znaczenie mają wielkość odbiornika, jego ustawienie i część wiązki, która rzeczywiście na niego pada. Sprawdzimy też, kiedy prawo odwrotnego kwadratu odległości działa i jak stałe tło zmienia pozorny wynik.

Opublikowano w: Fale elektromagnetyczne: geometria, energia i pęd Komentarze (0) Czytaj więcej » — Moc przechwycona przez odbiornik: powierzchnia, kąt i odległość

3 odsłon · bez ocen

Obrót odbiornika w szerokiej wiązce

Jednorodna, szeroka wiązka o natężeniu I = 500 W/m² oświetla w całości płaski odbiornik o powierzchni A = 12,0 cm². Normalna do niego tworzy z kierunkiem propagacji kąt θ = 60,0°. Oblicz moc padającą. Następnie wyznacz kąt normalnej, dla którego moc wyniesie 0,450 W. Powierzchnia i natężenie pozostają stałe, odbiornik nadal jest w pełni oświetlony. Porównaj wynik z położeniem prostopadłym do wiązki.

Opublikowano w: Fale elektromagnetyczne: geometria, energia i pęd Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Obrót odbiornika w szerokiej wiązce

3 odsłon · bez ocen

Bilans mocy w obwodzie: dodajemy P i Q, a nie długości wskazów

Dwa odbiorniki o mocach pozornych po 1000 VA nie zawsze obciążają źródło mocą 2000 VA. Ich prądy mogą mieć różne fazy. Wprowadzimy moc zespoloną, żeby bilans pozostał poprawny także wtedy, gdy część odbiorników jest indukcyjna, a część pojemnościowa.

Opublikowano w: Moc prądu przemiennego, bilanse i kompensacja Komentarze (0) Czytaj więcej » — Bilans mocy w obwodzie: dodajemy P i Q, a nie długości wskazów

3 odsłon · bez ocen

Dwie gałęzie przy 200 V: bilans z impedancji

Do sinusoidalnego napięcia o wartości skutecznej 200 V podłączono równolegle dwie gałęzie. Pierwsza ma impedancję \underline Z_1 = (20 + j15) Ω, druga jest opornikiem 50 Ω. Oblicz wskaz i wartość skuteczną prądu każdej gałęzi, całkowite P, Q, S, prąd zasilania i współczynnik mocy. Porównaj wynik z dodaniem samych wartości skutecznych prądów. Przyjmij idealne przewody i \underline U = 200 V.

Opublikowano w: Moc prądu przemiennego, bilanse i kompensacja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwie gałęzie przy 200 V: bilans z impedancji

3 odsłon · bez ocen

Odwracanie zasilania mostka: przesunięcie zera, nierówne napięcia i dryf

Odczyt 1 mV nie musi w całości pochodzić od czujnika. Zmieńmy znak zasilania i sprawdźmy, które składniki odczytu zmieniają się razem z nim, a które pozostają.

Opublikowano w: Prąd stały i pomiary oporu Komentarze (0) Czytaj więcej » — Odwracanie zasilania mostka: przesunięcie zera, nierówne napięcia i dryf

3 odsłon · bez ocen

Od pary odczytów do oporu bez błędu zera

R₁ = R₂ = R₃ = 1000 Ω, R_d = 9000 Ω. Dla wzbudzeń +5,000 V i −5,000 V odczytano odpowiednio +22,866205 mV i −21,666205 mV. Tor dodaje to samo przesunięcie b, a opory nie zmieniają się. Wyznacz b, sygnał A dla dodatniego zasilania i Rₓ. Czy usunięcie b pozwala pominąć R_d?

Dwa dzielniki między górnym zasilaniem i dolnym zerem. R1 i R2 po lewej, R3 i Rx po prawej. Detektor łączy środki L i P; dodatni prąd płynie od P do L.
Umowa znaków używana w całym cyklu. U_d oznacza potencjał prawego środka pomniejszony o potencjał lewego. Schemat połączeń, bez skali geometrycznej. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Prąd stały i pomiary oporu Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Od pary odczytów do oporu bez błędu zera

3 odsłon · bez ocen

Nierówne napięcia wzbudzenia i fałszywe przesunięcie zera

Trzy ramiona i detektor mają po 1000 Ω. Przy zasilaniu +5,000 V miernik pokazuje +50,600 mV, a przy −4,900 V pokazuje −48,400 mV. Zakładamy niezmienny opór czujnika i stałe b. a) Oblicz v oraz b i wyznacz Rₓ. b) Co dałaby zwykła półsuma? c) Jaki sygnał otrzymamy dla dodatniego zasilania 5,000 V?

Dwa dzielniki między górnym zasilaniem i dolnym zerem. R1 i R2 po lewej, R3 i Rx po prawej. Detektor łączy środki L i P; dodatni prąd płynie od P do L.
Umowa znaków używana w całym cyklu. U_d oznacza potencjał prawego środka pomniejszony o potencjał lewego. Schemat połączeń, bez skali geometrycznej. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Prąd stały i pomiary oporu Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Nierówne napięcia wzbudzenia i fałszywe przesunięcie zera

3 odsłon · bez ocen

Gdzie jest reszta energii?

W modelowym rozpadzie na proton, elektron i antyneutrino dostępna na energię kinetyczną energia wynosi 0,782 MeV. Elektron ma 0,500 MeV, a odrzut protonu 0,0005 MeV. Ile energii kinetycznej przypada antyneutrinu? Dlaczego dla wielu zdarzeń nie oczekujemy zawsze tej samej energii elektronu?

Opublikowano w: Atomy, jądra i neutrino Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Gdzie jest reszta energii?

3 odsłon · bez ocen

Norton — zadanie: jak szeroki jest zakres niemal stałego prądu?

Model źródła prądu ma IN = 2,00 mA i RN = 100 kΩ. Producent hipotetycznego układu deklaruje ważność tego modelu tylko dla napięcia wyjściowego od 0 do 5,00 V. a) Oblicz prąd dla odbiornika 1,00 kΩ i jego względny niedobór wobec 2,00 mA. b) Wyznacz największy RL, dla którego niedobór nie przekracza 1%. c) Osobno wyznacz granicę RL wynikającą z napięcia 5,00 V. d) Czy wolno podać z tego modelu rzeczywisty prąd dla 10,0 kΩ?

Opublikowano w: Obwody zastępcze: Thévenin, Norton i superpozycja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Norton — zadanie: jak szeroki jest zakres niemal stałego prądu?

3 odsłon · bez ocen

Dwójnik z danych: wyznaczanie parametrów i sprawdzanie modelu

Obwód zastępczy można wyznaczyć bez znajomości wnętrza urządzenia. Dwa odczyty pozwalają znaleźć kandydata, ale dopiero kolejne sprawdzają jego przewidywania. Przeprowadzimy analizę jawnie modelowych danych, uwzględnimy granice odczytów i oddzielimy stały opór wyjściowy od lokalnego nachylenia nieliniowej charakterystyki.

Opublikowano w: Obwody zastępcze: Thévenin, Norton i superpozycja Komentarze (0) Czytaj więcej » — Dwójnik z danych: wyznaczanie parametrów i sprawdzanie modelu

3 odsłon · bez ocen

Pręt zamocowany na gorąco: właściwa temperatura odniesienia

Nieobciążony pręt o długości 2,00 m i przekroju 30 mm² zamocowano na obu końcach przy 80°C. Odległość uchwytów pozostaje odtąd stała. Dla E = 120 GPa i α = 15·10⁻⁶ K⁻¹ oblicz naprężenie oraz siłę po równomiernym ochłodzeniu do 20°C. Jak zmieniłaby się długość bez uchwytów? Przy jakiej temperaturze w tym odwracalnym modelu naprężenie znowu zniknie?

Opublikowano w: Rozszerzalność, więzy i naprężenia cieplne Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Pręt zamocowany na gorąco: właściwa temperatura odniesienia

3 odsłon · bez ocen

Opróżnianie zbiornika: dlaczego przepływ maleje i ile trwa wypływ?

Na początku woda wypływa szybko, a później coraz wolniej. Podzielenie całej objętości przez początkowy przepływ zaniża więc czas opróżniania. Połączymy prawo wypływu z bilansem wody i sprawdzimy, jak zmieniają się poziom, przepływ oraz ilość wody w zbiorniku.

Opublikowano w: Opróżnianie zbiornika, kalibracja wypływu i rola geometrii Komentarze (0) Czytaj więcej » — Opróżnianie zbiornika: dlaczego przepływ maleje i ile trwa wypływ?

3 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.