Dynamika

Na pierwszym wykresie siła 10 N utrzymuje się przez 2 s. Na drugim składowa siły zgodna z przemieszczeniem wynosi 10 N na odcinku 2 m. Oblicz oba pola wraz z jednostkami i wyjaśnij, dlaczego nie opisują tego samego.

Pierwszy wykres dotyczy czasu, drugi położenia. Na drugim ciało porusza się w stronę rosnącego x. Zacieniowano pola między wykresem siły a osią poziomą; szare linie są pomocnicze. Są to dwa osobne przykłady. Kliknij rysunek, aby go powiększyć.

Dwa wykresy F(t) mają jednakowe pola po 10 N·s. Czy z samego tego faktu wynika jednakowa praca? Uzasadnij jednostkami i wskaż brakujące informacje.

Wykres mocy przekazywanej do urządzenia ma P=20 W przez 6 s, następnie P=−10 W przez 2 s. Narysuj go i oblicz energię pobraną, oddaną i przekaz netto. Znak jest zdefiniowany względem urządzenia.

Wózek porusza się w dodatnim zwrocie x. Wypadkowa F_x rośnie liniowo od 0 do 6 N na odcinku x=0–2 m, wynosi 6 N dla x=2–5 m oraz −2 N dla x=5–7 m. Narysuj wykres i policz pracę. Masa to 2 kg, a początkowa szybkość 2 m/s. Oblicz końcową szybkość i sprawdź, czy wózek nie zatrzyma się w ostatnim odcinku.

Dwa wózki A i B na poziomym torze odpychają się sprężyną. Sprężyna działa na każdy siłą 4 N; traktuj ją jako bezmasową. Pomiń tarcie. Narysuj osobny diagram każdego wózka, zaznaczając poziome siły. Czy można skreślić te dwie strzałki na diagramie samego A?

Na punkt działają siły (3,0) N i (0,4) N. W skali 1 cm na 1 N skonstruuj ich sumę i różnicę pierwszej minus drugiej. Podaj współrzędne końców obu strzałek, długości i zwroty składowych.

Klocek 3 kg porusza się po poziomym stole. Działa na niego siła 8 N w prawo i tarcie 2 N w lewo. Brak przyspieszenia pionowego; przyjmij g=10 m/s². Narysuj diagram w skali 1 cm na 10 N, podpisz sprawców sił i oblicz przyspieszenie. Nie dorysowuj wypadkowej jako nowego oddziaływania.

Wypadkowa siła działająca na ciało rośnie liniowo od zera do 80 N w 0,10 s, a następnie maleje liniowo do zera w kolejnych 0,10 s. Wyznacz impuls tej siły i średnią siłę w całym przedziale.