v2.0.9817.33678
Fizyka dla każdego
Zderzenia na płaszczyźnie: pęd, impuls kontaktu i sprawdzanie modelu · 2 min czytania

Kontakt rozdzielający się i styczne minięcie bez impulsu

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Rozważ osobno dwa stany pary gładkich krążków po 1 kg. W obu środkowa normalna przy samym zetknięciu jest n = (1; 0), nie ma adhezji ani zewnętrznego impulsu.

A: v₁ = (1; 2) m/s, v₂ = (3; −1) m/s. Program mechanicznie wstawia e = 0,50 do wzoru J = (1 + e)μgₙ. B: v₁ = (2; 1) m/s, v₂ = (2; −2) m/s.

a) Oblicz formalny J w stanie A i wyjaśnij, dlaczego nie wolno go zastosować. b) Podaj impulsy dopuszczone przez model chwilowego kontaktu w obu stanach oraz prędkości bezpośrednio po tej chwili. c) Czy z ilorazu prędkości normalnych w stanie B można ustalić e?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Przed użyciem prawa restytucji sprawdź znak gₙ. Kontakt bez adhezji przenosi nacisk, a nie przyciąganie.

Rozwiązanie

Stan A: krążki już się oddalają

Początkowa względna składowa normalna wynosi gₙ = 1 − 3 = −2 m/s. Drugi środek oddala się od pierwszego. Masa zredukowana to 0,50 kg, a bezwarunkowe użycie wzoru dałoby J = 1,50·0,50·(−2) = −1,5 N·s.

Ujemny J oznaczałby impuls przyciągający: pierwszy krążek byłby ciągnięty w prawo, drugi w lewo. Nie jest to nacisk gładkiego kontaktu bez adhezji. Ten wzór wyprowadzono dla normalnego zbliżania; znak sprawdzamy przed zastosowaniem.

Model daje J = 0 i pozostawia prędkości (1; 2) oraz (3; −1) m/s. Błędny impuls wytworzyłby odpowiednio składowe (2,5; 2) i (1,5; −1) m/s, czyli ponowne normalne zbliżanie. Nawet zachowany pęd i zmniejszona energia nie usprawiedliwiałyby takiego „odbicia”.

Stan B: normalne zbliżanie jest zerowe

Mamy gₙ = 2 − 2 = 0. Różnica styczna wynosi 1 − (−2) = 3 m/s. W chwilowym modelu bez tarcia nie ma impulsu normalnego ani stycznego: J = 0, a prędkości pozostają (2; 1) oraz (2; −2) m/s.

Dla okrągłych krążków, które w tej chwili tylko się stykają, względny ruch styczny bez przyciągania prowadzi do rozdzielenia. Nie trzeba nadawać fikcyjnego impulsu, aby „rozwiązać” zerowy mianownik. Stosunek normalnego oddalania do zbliżania ma tu postać 0/0 i nie wyznacza współczynnika restytucji.

Odpowiedź: formalnie w A wychodzi −1,5 N·s, lecz poprawny impuls wynosi zero w obu stanach. Wszystkie podane prędkości pozostają niezmienione; w B nie można odtworzyć e. Ten wniosek dotyczy pojedynczego chwilowego kontaktu bez adhezji, nie ciał dociskanych przez zewnętrzne siły.

Powiązana teoria

Czy wynik opisuje to zderzenie? Rekonstrukcja i sprawdzanie kontaktu

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.