v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 96 z 167.

Twierdzenie Nortona: źródło prądu, opór równoległy i odbiornik

Ten sam dwójnik można opisać źródłem napięcia albo źródłem prądu. Wyprowadzimy drugi opis z prawa węzłów, prześledzimy podział prądu i sprawdzimy, kiedy zamiana źródeł ułatwia połączenie kilku układów. Osobno potraktujemy idealne źródła, dla których proste dzielenie przestaje mieć sens.

Opublikowano w: Obwody zastępcze: Thévenin, Norton i superpozycja Komentarze (0) Czytaj więcej » — Twierdzenie Nortona: źródło prądu, opór równoległy i odbiornik

4 odsłon · bez ocen

Norton — zadanie: dwa dwójniki równolegle, jeden przyjmuje energię

Dwa liniowe dwójniki Nortona połączono równolegle na wspólnych zaciskach A–B. Pierwszy ma IN1 = +8,0 mA i RN1 = 2,0 kΩ, drugi IN2 = −2,0 mA i RN2 = 3,0 kΩ. Oba znaki odniesiono do strzałki idealnego źródła od B do A. Odbiornik ma RL = 1,8 kΩ. Znajdź wspólny model Nortona, napięcie i prąd odbiornika oraz prąd wypływający z każdego kompletnego dwójnika. Oblicz moc oddawaną na zaciskach każdego dwójnika i sprawdź bilans z odbiornikiem.

Opublikowano w: Obwody zastępcze: Thévenin, Norton i superpozycja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Norton — zadanie: dwa dwójniki równolegle, jeden przyjmuje energię

4 odsłon · bez ocen

Dwójnik z danych — zadanie: wspólne dane wiążą granice parametrów

Prądy I₁ = 2,00 mA i I₂ = 8,00 mA są w modelowym zadaniu znane dokładnie. Napięcia mają granice U₁ = 5,52 ± 0,02 V i U₂ = 4,08 ± 0,02 V; dopuszczamy każdą parę z prostokąta tych przedziałów. Zakładamy dokładnie liniową charakterystykę pomiędzy punktami. a) Wyznacz granice RTh i UTh. b) Wyznacz najwęższy przedział przewidywanego napięcia przy 6,00 mA. c) Porównaj go z wynikiem niezależnego łączenia skrajnych wartości UTh i RTh. Dlaczego ten drugi sposób daje zbyt szeroki przedział?

Opublikowano w: Obwody zastępcze: Thévenin, Norton i superpozycja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwójnik z danych — zadanie: wspólne dane wiążą granice parametrów

4 odsłon · bez ocen

Dłuższy i grubszy pręt: naprężenie a siła w uchwytach

Dwa nieobciążone pręty tego samego materiału zamocowano oddzielnie w nieruchomych uchwytach. Pierwszy ma L₁ = 1,00 m i A₁ = 25 mm², drugi L₂ = 3,00 m i A₂ = 50 mm². Przyjmij E = 100 GPa, α = 20·10⁻⁶ K⁻¹ i równomierne ogrzanie obu o 40 K. Porównaj ich swobodne wydłużenia, naprężenia oraz siły osiowe. Dlaczego trzykrotnie większa długość nie daje trzykrotnie większego naprężenia?

Opublikowano w: Rozszerzalność, więzy i naprężenia cieplne Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dłuższy i grubszy pręt: naprężenie a siła w uchwytach

4 odsłon · bez ocen

Głębokość 7 km i odległość falowa 25 km

Obliczenia drogi od ogniska do stacji dały L=25 km, a głębokość h=7 km jest znana osobno. a) Oblicz r. b) Jaki błąd bezwzględny i procentowy względem r daje założenie r=L? c) Czy L=6 km i h=7 km można opisać tym samym modelem?

Opublikowano w: Sejsmologia: fale, epicentrum i geometria źródła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Głębokość 7 km i odległość falowa 25 km

4 odsłon · bez ocen

Dlaczego neutrino może zmienić smak podczas lotu?

Neutrino elektronowe, mionowe i taonowe to nazwy «smaków» rozpoznawanych w oddziaływaniach słabych. W czasie swobodnego lotu neutrino nie musi pozostać w tym samym stanie smakowym. Zmienia się prawdopodobieństwo jego pomiaru, ponieważ różne składniki kwantowego stanu zbierają różne fazy.

Opublikowano w: Atomy, jądra i neutrino Komentarze (0) Czytaj więcej » — Dlaczego neutrino może zmienić smak podczas lotu?

4 odsłon · bez ocen

4 odsłon · bez ocen

Pierwszy stan wzbudzony: maksima to nie punkty zwrotne

Oscylator ma ℓ = 20,0 nm i ψ₁(x) = √2(x/ℓ)ψ₀(x). Wykaż normalizację ψ₁, znajdź węzeł oraz maksima gęstości, a następnie Δx i klasyczne punkty zwrotne dla E₁. Użyj całek po całej osi: ∫exp(−ξ²)dξ = √π, ∫ξ²exp(−ξ²)dξ = √π/2 oraz ∫ξ⁴exp(−ξ²)dξ = 3√π/4.

Opublikowano w: Kwantowy oscylator harmoniczny: lokalizacja, stany i wzbudzenie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Pierwszy stan wzbudzony: maksima to nie punkty zwrotne

4 odsłon · bez ocen

Dwie grupy z jednego źródła: którą prędkość wstawić?

Źródło wysyła jednocześnie dwie wąskie grupy fal o okresach środkowych 10 s i 20 s. Droga wynosi 6,0 km i przebiega w całości po dostatecznie głębokiej wodzie bez prądu. Przyjmij g = 10 m/s². Oblicz czasy nadejścia środków grup i ich różnicę. Następnie odwróć rachunek: z okresów i różnicy 120π s odzyskaj odległość. Wyjaśnij, co zmieni się, jeśli nie wiadomo, czy grupy wysłano jednocześnie.

Opublikowano w: Dyspersja i propagacja grup falowych Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwie grupy z jednego źródła: którą prędkość wstawić?

4 odsłon · bez ocen

Dwa czujniki i zgodność z modelem głębokiej wody

Modelowe czujniki są oddalone o D = (60 ± 1) m. Tę samą wąską grupę zarejestrowano z opóźnieniem Δt = (9,5 ± 0,2) s. Podane ± traktujemy jako granice dopuszczalnych wartości, nie odchylenia standardowe. Z obrazu powierzchni oszacowano λ₀ = (100 ± 3) m. Przyjmij g = 10 m/s², brak prądu oraz głębokość dostatecznie dużą do użycia v_g = √[gλ₀/(8π)]. Oblicz prędkość z centralnych danych i oba przedziały. Czy zgadzają się? Czy wynik udowadnia, że śledzono właściwą grupę?

Opublikowano w: Dyspersja i propagacja grup falowych Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa czujniki i zgodność z modelem głębokiej wody

4 odsłon · bez ocen

Dobór czasu zaniku do wolniejszego zjawiska

Po 5 s od przyłożenia siły chcemy mieć co najmniej 95% początkowego napięcia. C=10 nF, rezystancja R nie jest znana. a) Wyznacz minimalne τ. b) Oblicz R. c) Czy 1 GΩ wystarczy? d) Podaj dodatkowe ryzyko pomiaru.

Opublikowano w: Piezoelektryczność: siła, upływ ładunku i kalibracja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dobór czasu zaniku do wolniejszego zjawiska

4 odsłon · bez ocen

Ciśnienie hydrostatyczne: dlaczego nie używamy p/E?

Izotropowy materiał ma E = 180 GPa, ν = 0,250 i początkową objętość 0,800 litra. W stałej temperaturze zwiększamy równomierne ciśnienie zewnętrzne o 120 MPa. Załóż liniową sprężystość w tym zakresie. Oblicz K, względną zmianę każdej długości oraz zmianę objętości w cm³. Oceń obliczenie ucznia: „ΔV/V₀ = −p/E”.

Opublikowano w: Sprężystość: odkształcenia poprzeczne, ścinanie i stateczność prętów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ciśnienie hydrostatyczne: dlaczego nie używamy p/E?

4 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.