Dlaczego neutrino może zmienić smak podczas lotu?
Neutrino elektronowe, mionowe i taonowe to nazwy «smaków» rozpoznawanych w oddziaływaniach słabych. W czasie swobodnego lotu neutrino nie musi pozostać w tym samym stanie smakowym. Zmienia się prawdopodobieństwo jego pomiaru, ponieważ różne składniki kwantowego stanu zbierają różne fazy.
W tym materiale
Neutrino elektronowe, mionowe i taonowe to nazwy «smaków» rozpoznawanych w oddziaływaniach słabych. W czasie swobodnego lotu neutrino nie musi pozostać w tym samym stanie smakowym. Zmienia się prawdopodobieństwo jego pomiaru, ponieważ różne składniki kwantowego stanu zbierają różne fazy.
Potrzebne wiadomości: Prawdopodobieństwo, sinus w radianach, superpozycja fal i podstawy mechaniki kwantowej.
Smak podczas oddziaływania, masa podczas propagacji
W przyrodzie występują trzy znane aktywne smaki neutrin. Stan o określonym smaku jest superpozycją stanów o określonych masach. Te składowe propagują się z nieco różnymi fazami, więc po przebyciu pewnej odległości amplitudy mogą się wzmacniać lub osłabiać w różnych kanałach pomiarowych. Neutrino nie musi zmieniać własnej masy w locie; zmienia się jego stan względem bazy smakowej.
Przejrzysty model dwóch smaków
Dla dwóch hipotetycznie izolowanych smaków α i β w próżni, przy relativistycznych neutrinach, przyjmujemy wzór P(\nu_\alpha\rightarrow\nu_\beta)=\sin^2(2\theta)\sin^2\!\left(1{,}27\,\frac{\Delta m^2[\mathrm{eV}^2]\,L[\mathrm{km}]}{E[\mathrm{GeV}]}\right). Kąt θ opisuje mieszanie, Δm² różnicę kwadratów mas, L przebytą odległość, a E energię. Argument sinusa jest w radianach. To wzór na prawdopodobieństwo pojawienia się drugiego smaku w idealnym modelu dwustanowym.
Pojawienie się i przetrwanie muszą sumować się do jedności
W modelu z dokładnie dwiema możliwościami P(przetrwanie)=1−P(zmiana). Dla θ=45° współczynnik sin²(2θ)=1, a prawdopodobieństwo może sięgać 100%. Dla θ=30° najwyżej 75%. Bez mieszania, przy θ=0°, zmiana nie wystąpi, nawet jeśli odległość lotu jest bardzo duża.
Co mówi L/E i czego nie ustalamy?
Przy θ=45°, Δm²=2,5·10⁻³ eV², E=1,0 GeV i L=500 km faza wynosi 1,5875 rad, dając P≈0,99972. Pierwsze maksimum leży w okolicy L≈494,7 km. Jeśli zwiększymy energię dwukrotnie przy tym samym L, faza maleje dwukrotnie: większa energia nie musi oznaczać większego prawdopodobieństwa przejścia.
Pełny opis trzech smaków wymaga macierzy mieszania, kilku różnic mas kwadratowych, dodatkowych faz i czasem poprawek związanych z propagacją w materii. Nie należy traktować liczby 1,27 ani naszego θ jako uniwersalnych, niezależnych od kanału parametrów wszystkich prawdziwych doświadczeń. Oscylacje dostarczają informacji o różnicach kwadratów mas, ale nie ustalają samodzielnie bezwzględnej masy wszystkich neutrin.
Sprawdź się: czy «zmiana smaku» znaczy «zmiana masy»? Dlaczego argument fazy nie może być podany po prostu w stopniach?
Zadania do tego tematu
- Pierwsze maksimum zmiany smaku
- Niepełne mieszanie ogranicza amplitudę
- Energia i przypadki bez oscylacji
Komentarze (0)
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.
RSS komentarzy · Powiadomienia e-mail
Dodaj komentarz
Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto