v2.0.9817.33678
Fizyka dla każdego
Obwody zastępcze: Thévenin, Norton i superpozycja · 1 min czytania

Norton — zadanie: dwa dwójniki równolegle, jeden przyjmuje energię

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Dwa liniowe dwójniki Nortona połączono równolegle na wspólnych zaciskach A–B. Pierwszy ma IN1 = +8,0 mA i RN1 = 2,0 kΩ, drugi IN2 = −2,0 mA i RN2 = 3,0 kΩ. Oba znaki odniesiono do strzałki idealnego źródła od B do A. Odbiornik ma RL = 1,8 kΩ. Znajdź wspólny model Nortona, napięcie i prąd odbiornika oraz prąd wypływający z każdego kompletnego dwójnika. Oblicz moc oddawaną na zaciskach każdego dwójnika i sprawdź bilans z odbiornikiem.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Dodaj algebraicznie prądy idealnych źródeł i przewodności równoległych oporników. Prąd wyjściowy pojedynczego dwójnika wynosi INk − U/RNk; nie jest samą wartością jego źródła.

Rozwiązanie

Wspólna charakterystyka

Prądy idealnych gałęzi źródłowych sumują się do 8 − 2 = 6 mA. Opór równoległy wynosi:

R_N=\frac{2000\cdot3000}{2000+3000}\,\Omega=1200\,\Omega.

Jest mniejszy od każdego oporu składowego. Dwójnik ma napięcie rozwarcia 6 mA · 1200 Ω = 7,2 V. Po dołączeniu 1,8 kΩ:

I_L=6\,\mathrm{mA}\frac{1200}{1200+1800}=2{,}4\,\mathrm{mA},\qquad U=4{,}32\,\mathrm V.

Prądy kompletnych dwójników

Z pierwszego wypływa I₁ = 8 mA − 4,32 V/2 kΩ = 5,84 mA. Z drugiego wypływa w przyjętym zapisie I₂ = −2 mA − 4,32 V/3 kΩ = −3,44 mA. Ujemny wynik oznacza, że 3,44 mA wpływa do zacisku A drugiego dwójnika. Kontrola: 5,84 − 3,44 = 2,40 mA, dokładnie tyle otrzymuje odbiornik.

Bilans energii na wspólnej granicy

Pierwszy dwójnik oddaje U I₁ = 25,2288 mW. Drugi oddaje U I₂ = −14,8608 mW, czyli pobiera 14,8608 mW. Różnica wynosi 10,368 mW i zgadza się z U IL = 4,32 V · 2,4 mA.

Nie obliczamy tutaj mocy poszczególnych idealnych źródeł ukrytych w reprezentacji, lecz energię przechodzącą przez zaciski każdego całego dwójnika. Minus przy mocy drugiego jest zgodny z napływem prądu do zacisku o wyższym potencjale. Połączenie dwóch układów zasilających nie gwarantuje, że oba będą zasilać odbiornik. Wynik zależy także od ich oporów wyjściowych i orientacji źródeł.

Powiązana teoria

Twierdzenie Nortona: źródło prądu, opór równoległy i odbiornik

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.