v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego
Obwody zastępcze: Thévenin, Norton i superpozycja · 1 min czytania

Dwójnik z danych — zadanie: wspólne dane wiążą granice parametrów

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Prądy I₁ = 2,00 mA i I₂ = 8,00 mA są w modelowym zadaniu znane dokładnie. Napięcia mają granice U₁ = 5,52 ± 0,02 V i U₂ = 4,08 ± 0,02 V; dopuszczamy każdą parę z prostokąta tych przedziałów. Zakładamy dokładnie liniową charakterystykę pomiędzy punktami. a) Wyznacz granice RTh i UTh. b) Wyznacz najwęższy przedział przewidywanego napięcia przy 6,00 mA. c) Porównaj go z wynikiem niezależnego łączenia skrajnych wartości UTh i RTh. Dlaczego ten drugi sposób daje zbyt szeroki przedział?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Wyraź przewidywane U(6 mA) bezpośrednio przez U₁ i U₂. Prąd 6 mA leży w dwóch trzecich drogi od 2 do 8 mA. Para największe RTh i najmniejsze UTh nie musi pochodzić z jednego dopuszczalnego zestawu odczytów.

Rozwiązanie

Granice każdego parametru

Różnica prądów wynosi 0,006 A. Najmniejszy opór otrzymujemy z najmniejszego U₁ i największego U₂, a największy z odwrotnej pary:

R_{\min}=\frac{5{,}50-4{,}10}{0{,}006}\,\Omega=\frac{700}{3}\,\Omega,\qquad R_{\max}=\frac{5{,}54-4{,}06}{0{,}006}\,\Omega=\frac{740}{3}\,\Omega.

To około 233,333–246,667 Ω. Napięcie rozwarcia możemy zapisać bezpośrednio przez odczyty:

U_{\mathrm{Th}}=U_1+\frac{I_1}{I_2-I_1}(U_1-U_2)=\frac{4U_1-U_2}{3}.

Granice to (4 · 5,50 − 4,10)/3 = 5,9666… V oraz (4 · 5,54 − 4,06)/3 = 6,0333… V. Są to przedziały wynikające z zadanych granic, bez przypisanego poziomu ufności.

Prognoza zachowująca pochodzenie parametrów

Interpolacja przy 6 mA daje:

U(6\,\mathrm{mA})=\frac13U_1+\frac23U_2.

Obie wagi są dodatnie i sumują się do jedności. Minimum wynosi 5,50/3 + 2 · 4,06/3 = 4,54 V; maksimum 5,54/3 + 2 · 4,10/3 = 4,58 V. Każda granica jest osiągalna przez dopuszczalną parę odczytów, więc przedziału nie można zwęzić przy tych założeniach.

Dlaczego niezależne skrajności nadmiernie rozszerzają wynik?

Osobne użycie najniższego UTh i najwyższego RTh dałoby 4,4866… V, a odwrotna kombinacja 4,6333… V. Tych par parametrów nie wyznacza jednak żaden wspólny zestaw dopuszczalnych U₁ i U₂. Wzrost U₁ przy spadku U₂ zwiększa jednocześnie RTh i UTh.

Nie są to niezależnie wyznaczone parametry dwóch różnych doświadczeń. Zachowanie ich wspólnego pochodzenia pozwala uniknąć sztucznego poszerzenia granic, bez ignorowania jakiegokolwiek dopuszczalnego odczytu.

Powiązana teoria

Dwójnik z danych: wyznaczanie parametrów i sprawdzanie modelu

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.