v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 89 z 167.

Prawo Ficka: znak, powierzchnia i przeliczenie ilości

W stacjonarnej warstwie o L = 0,5 mm i przekroju A = 2,0 cm² utrzymywane są stężenia 6 i 2 mol/m³, odpowiednio po lewej i prawej. D = 1,0·10⁻⁹ m²/s. Oś x biegnie w prawo. Oblicz gradient, gęstość strumienia, przepływ molowy oraz ilość przeniesioną netto w 600 s. Załóż jednorodny przekrój, brak reakcji i niezmienne stężenia zbiorników.

Opublikowano w: Dyfuzja, błądzenie losowe i pomiar transportu Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Prawo Ficka: znak, powierzchnia i przeliczenie ilości

5 odsłon · bez ocen

Fale grawitacyjne: jak mierzyć zmianę odległości bez linijki?

Gdy grawitacja zmienia odległości pomiędzy swobodnie unoszącymi się punktami, nie musimy widzieć żadnej poruszającej się materii. Fala grawitacyjna to zmiana geometrii czasoprzestrzeni. Jak ją opisać liczbą i na czym polega polaryzacja?

Opublikowano w: Grawitacja i fale grawitacyjne Komentarze (0) Czytaj więcej » — Fale grawitacyjne: jak mierzyć zmianę odległości bez linijki?

5 odsłon · bez ocen

Jak odczytać osłabienie z licznika, kiedy licznik rejestruje też tło?

Nawet przy zasłoniętej wiązce detektor może zarejestrować sygnały tła. Zliczenia mają także losowy rozrzut. Bez poprawki na tło łatwo przypisać promieniowaniu z wiązki fotony, które z nią nie mają nic wspólnego.

Opublikowano w: Promieniowanie gamma: osłabienie wiązki i wiarygodność pomiaru Komentarze (0) Czytaj więcej » — Jak odczytać osłabienie z licznika, kiedy licznik rejestruje też tło?

5 odsłon · bez ocen

Warstwa połowiąca: jak porównywać materiały bez mylenia grubości z masą?

Jeden materiał jest gęstszy, inny mniej gęsty. Sama grubość w centymetrach nie mówi, ile masy wiązka napotyka po drodze. Do porównania wprowadzimy warstwę połowiącą i masowy współczynnik osłabienia.

Opublikowano w: Promieniowanie gamma: osłabienie wiązki i wiarygodność pomiaru Komentarze (0) Czytaj więcej » — Warstwa połowiąca: jak porównywać materiały bez mylenia grubości z masą?

5 odsłon · bez ocen

Gaz Fermiego przy zerowej temperaturze: kula stanów, energia i ciśnienie

W temperaturze dążącej do zera idealny gaz fermionów nadal ma dodatnią energię kinetyczną i ciśnienie. Zobaczymy to bez dodawania nowej siły: wystarczy policzyć dostępne stany i obsadzić je zgodnie z zakazem Pauliego. Przy okazji odróżnimy energię Fermiego od średniej energii cząstki.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Czytaj więcej » — Gaz Fermiego przy zerowej temperaturze: kula stanów, energia i ciśnienie

5 odsłon · bez ocen

Cztery odczyty tego samego obciążenia: gdzie kończy się korzyść z uśredniania?

Kalibracja od 0 do 3 N dała â=5795/29 000 V/N oraz b̂=0,459 V−â·1,8 N. Dla niezależnych znanych niepewności napięć ma S=25 000 V−2, D=29 000 N²/V² i F̄w=1,8 N. Zatem u²(â)=1/D, u²(b̂)=1/S+F̄w²/D i Cab=−F̄w/D. Niepewności wzorców siły są pomijalne.

Cztery nowe niezależne odczyty dla niezmiennej siły wynoszą 0,490; 0,510; 0,500; 0,500 V. Każdy ma znaną standardową niepewność 0,020 V i jest niezależny od kalibracji. Oblicz siłę ze średniej i jej niepewność. Porównaj z pojedynczym odczytem 0,500 V oraz z granicą bardzo dużej liczby takich odczytów. Dlaczego nie dzielimy całej niepewności pojedynczego wyniku przez dwa?

Opublikowano w: Regresja ważona i niepewność kalibracji Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Cztery odczyty tego samego obciążenia: gdzie kończy się korzyść z uśredniania?

5 odsłon · bez ocen

Wahadło metodą Lagrange’a: równanie nieliniowe, energia i małe kąty

Jeden kąt wystarcza do opisania wahadła, ale jego prędkość nie jest prędkością liniową ciężarka. Wyprowadzimy pełne równanie ruchu, a dopiero potem sprawdzimy, co zmienia przybliżenie małych wychyleń.

Opublikowano w: Mechanika Lagrange’a: współrzędne, więzy i prawa zachowania Komentarze (0) Czytaj więcej » — Wahadło metodą Lagrange’a: równanie nieliniowe, energia i małe kąty

5 odsłon · bez ocen

Pomiar łańcucha rozpadu: skończony czas zliczania i dwa sygnały

Detektor może rejestrować promieniowanie P i produktu z różnymi wydajnościami. Gdy pomiar trwa dostatecznie długo, obie aktywności zmieniają się w jego trakcie. Wyniku nie odtworzymy wtedy z jednej aktywności pomnożonej przez czas.

Opublikowano w: Łańcuchy rozpadu: narastanie produktów, równowaga i pomiar Komentarze (0) Czytaj więcej » — Pomiar łańcucha rozpadu: skończony czas zliczania i dwa sygnały

5 odsłon · bez ocen

Rozwarcie i zwarcie: co się podwaja, a co znika?

Do końca bezstratnej linii Z₀ = 75,0 Ω dochodzi dodatnia fala o napięciu 3,00 V. Rozpatrz osobno idealne rozwarcie i idealne zwarcie. Dla każdego przypadku wyznacz napięcie oraz prąd końca, napięcie i prąd fali odbitej oraz dodatnią wartość mocy odbitej. Czy zerowa moc pochłaniana oznacza, że odbitej fali nie ma?

Opublikowano w: Linie przesyłowe: opóźnienie, odbicia i impulsy Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Rozwarcie i zwarcie: co się podwaja, a co znika?

5 odsłon · bez ocen

Z czasu i znaku echa wyznacz długość oraz opór

Bezstratna jednorodna linia ma Z₀ = 50,0 Ω i v = 2,00·10⁸ m/s. Źródło skokowe 4,00 V ma szeregowy opór Rg = Z₀, więc wysyła falę 2,00 V i nie odbija fali wracającej. Na wejściu linii odczyt wynosi początkowo 2,00 V, a po 100 ns zwiększa się do 2,50 V. Jedyną nieciągłością jest rezystancyjne obciążenie na końcu. Oblicz jego odległość, ΓL i RL. Sprawdź końcowy odczyt zwykłym dzielnikiem napięcia.

Modelowy odczyt napięcia na wejściu linii skacze z 0 do 2 V w chwili 0, a następnie do 2,5 V po 100 ns. Pierwsze echo przebyło drogę do końca i z powrotem: po 10 m w każdą stronę.
Dane z trzeciego zadania o odbiciu: przy dopasowanym źródle przyrost odczytu na wejściu jest równy amplitudzie powracającej fali, nie dwukrotności tej amplitudy. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Linie przesyłowe: opóźnienie, odbicia i impulsy Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Z czasu i znaku echa wyznacz długość oraz opór

5 odsłon · bez ocen

Energia krótkiego impulsu: sprawdzenie dwiema drogami

W linii o L′ = 250 nH/m i C′ = 100 pF/m biegnie w prawo prostokątny impuls napięcia 4,00 V trwający 20,0 ns. Poza impulsem U = I = 0, a odbić jeszcze nie ma. Wyznacz długość przestrzenną impulsu, prąd, moc oraz energię elektryczną i magnetyczną. Sprawdź całkowitą energię przez moc i czas trwania.

W chwili pokazanej na wykresie prostokątny impuls napięcia 4 V zajmuje odcinek od 1 do 5 m. Długość impulsu wynosi 4 m. Energia elektryczna i magnetyczna wynoszą po 3,2 nJ.
Przykład z trzeciego zadania: 20 ns przy szybkości 2 razy 10 do potęgi 8 m/s odpowiada 4 m długości przestrzennej. Skale dotyczą modelowego impulsu. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Linie przesyłowe: opóźnienie, odbicia i impulsy Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Energia krótkiego impulsu: sprawdzenie dwiema drogami

5 odsłon · bez ocen

Krótki impuls i oddzielone echo: przebiegi oraz energia

Źródło o oporze Rg = 50,0 Ω podaje idealny impuls 4,00 V przez 30,0 ns, po czym jego idealne napięcie wraca do zera. Pozostaje połączone z linią przez ten sam opór. Początkowo nienaładowana linia bez prądu ma Z₀ = 50,0 Ω, długość 10,0 m, v = 2,00·10⁸ m/s i obciążenie RL = 100 Ω. Podaj przedziały czasu i poziomy napięcia obciążenia oraz wejścia. Wyznacz energię impulsu padającego, odbitego i pochłoniętego przez obciążenie. Pomijamy straty samej linii.

Opublikowano w: Linie przesyłowe: opóźnienie, odbicia i impulsy Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Krótki impuls i oddzielone echo: przebiegi oraz energia

5 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.