v2.0.9817.20094
Fizyka dla każdego
Linie przesyłowe: opóźnienie, odbicia i impulsy · 2 min czytania

Krótki impuls i oddzielone echo: przebiegi oraz energia

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Źródło o oporze Rg = 50,0 Ω podaje idealny impuls 4,00 V przez 30,0 ns, po czym jego idealne napięcie wraca do zera. Pozostaje połączone z linią przez ten sam opór. Początkowo nienaładowana linia bez prądu ma Z₀ = 50,0 Ω, długość 10,0 m, v = 2,00·10⁸ m/s i obciążenie RL = 100 Ω. Podaj przedziały czasu i poziomy napięcia obciążenia oraz wejścia. Wyznacz energię impulsu padającego, odbitego i pochłoniętego przez obciążenie. Pomijamy straty samej linii.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Zastąp impuls dodatnim skokiem w t = 0 i ujemnym w t = 30 ns. Źródło jest dopasowane, a echo wraca wtedy, gdy jego idealne napięcie jest już zerowe.

Rozwiązanie

1. Opóźnienia i współczynniki

Jednokierunkowy czas przejścia wynosi τ = 50,0 ns. Impuls wysłany w linię ma amplitudę A = 4·50/(50 + 50) V = 2,00 V i trwa 30 ns. Obciążenie ma ΓL = (100 − 50)/(100 + 50) = 1/3, więc wraca impuls B = 2/3 V. Źródło ma Γg = 0.

2. Przesuwamy oba zbocza

Na obciążeniu napięcie wynosi 8/3 V ≈ 2,6667 V dla 50 ns ≤ t < 80 ns, a poza tym przedziałem zero. Prąd obciążenia w tym czasie to (8/3)/100 A ≈ 26,67 mA. Napięcie wejściowe wynosi 2,00 V dla 0 ≤ t < 30 ns i 2/3 V dla 100 ns ≤ t < 130 ns; w pozostałych chwilach jest zerowe. Wartości w samych idealnych nieciągłościach nie wpływają na obliczenie energii.

Nie dodajemy 2 V do późnego echa: pierwotny impuls na wejściu skończył się 70 ns przed jego nadejściem. Wyłączone idealne źródło napięcia ma w tym modelu 0 V, a nie przerwę w obwodzie. Powracająca energia zostaje więc rozproszona w Rg i nie tworzy dalszej fali.

3. Całkujemy moc po czasie impulsu

E_+=\frac{A^2}{Z_0}T=\frac{4}{50}\,\mathrm{W}\cdot30{,}0\,\mathrm{ns}=2{,}400\,\mathrm{nJ},\qquad E_{odb}=\frac{(2/3)^2}{50}\,\mathrm{W}\cdot30{,}0\,\mathrm{ns}=0{,}2667\,\mathrm{nJ}.

Energia obciążenia wynosi UL²T/RL = (64/9)/100 W · 30 ns ≈ 2,1333 nJ. Kontrola: 2,1333 nJ + 0,2667 nJ = 2,4000 nJ. To bilans energii impulsu w linii, nie całej energii pobranej z idealnego źródła podczas wysyłania.

Wynik: UL = 8/3 V w 50–80 ns; Uwe = 2 V w 0–30 ns oraz 2/3 V w 100–130 ns; E₊ = 2,400 nJ; Eodb ≈ 0,2667 nJ; EL ≈ 2,1333 nJ.

Powiązana teoria

Skok w linii: kiedy wraca echo i jak sumować kolejne odbicia?

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.