v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 151 z 167.

Równe amplitudy, lecz elipsa zamiast koła

Dana jest fala Eₓ = 2,00 cosωt V/m, Eᵧ = 2,00 cos(ωt − π/3) V/m. Wyznacz orientację i długości półosi w układzie u = (Eₓ + Eᵧ)/√2, v = (Eᵧ − Eₓ)/√2. Oblicz stosunek mniejszej półosi do większej i sprawdź, czy punkt w t = 0 leży na uzyskanej elipsie.

Opublikowano w: Polaryzacja eliptyczna, płytki falowe i pomiar stanu światła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Równe amplitudy, lecz elipsa zamiast koła

1 odsłon · bez ocen

Pole pływowe w trzech kierunkach: rozciąganie i ściskanie

Pole pływowe nie rozciąga układu jednakowo we wszystkich kierunkach. Wzdłuż linii do źródła kulki się rozsuwają, a poprzecznie zbliżają. Otrzymamy pełny wzór wektorowy i sprawdzimy go na modelowych danych z trzech osi.

Opublikowano w: Grawitacja różnicowa, pole pływowe i granice modelu równowagi Komentarze (0) Czytaj więcej » — Pole pływowe w trzech kierunkach: rozciąganie i ściskanie

1 odsłon · bez ocen

Dwie jednakowe bazy w różnych kierunkach

W modelu źródła punktowego K = 10⁻⁶ s⁻². Dwie pary swobodnych kulek mają początkowo separację L = 100 m: jedna wzdłuż źródła, druga poprzecznie. Początkowe prędkości względne są zerowe. Oblicz różnice przyspieszeń i zmiany separacji po τ = 10 s w przybliżeniu krótkiego czasu. Sprawdź parametr Kτ².

Opublikowano w: Grawitacja różnicowa, pole pływowe i granice modelu równowagi Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwie jednakowe bazy w różnych kierunkach

1 odsłon · bez ocen

Punkt poza osiami: oddziel składową wzdłużną od poprzecznej

Źródło leży na dodatniej osi x, K = 2·10⁻⁷ s⁻². Punkt próbny ma względem środka współrzędne (300, 400, 0) m. Oblicz wektor względnego przyspieszenia, jego długość i iloczyn skalarny δg⃗ · r⃗. Czy względne przyspieszenie jest zawsze równoległe do przesunięcia r⃗?

Opublikowano w: Grawitacja różnicowa, pole pływowe i granice modelu równowagi Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Punkt poza osiami: oddziel składową wzdłużną od poprzecznej

1 odsłon · bez ocen

Pomiar soczewki rozpraszającej: przesunięcie obrazu i niepewność

Soczewka rozpraszająca może utworzyć rzeczywisty obraz, jeśli pada na nią dostatecznie zbieżna wiązka. Wykorzystamy to do wyznaczenia ujemnej ogniskowej z trzech odczytów położenia. Osobno sprawdzimy, jak wspólny odczyt soczewki wpływa na niepewność dwóch obliczanych odległości.

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Czytaj więcej » — Pomiar soczewki rozpraszającej: przesunięcie obrazu i niepewność

1 odsłon · bez ocen

Trzy położenia na ławie i nieznana ujemna ogniskowa

Bez badanej soczewki ostry obraz wypada przy b = 48 cm. Soczewkę rozpraszającą wstawiono przy d = 36 cm, po czym nowy ostry obraz znaleziono przy z = 72 cm. Wyznacz r, q, Φ₂ i f₂ oraz powiększenie tego drugiego etapu względem obrazu, który powstałby bez soczewki. Ogniskowej soczewki pomocniczej nie podano.

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Trzy położenia na ławie i nieznana ujemna ogniskowa

1 odsłon · bez ocen

Czy trzy ustawienia opisują tę samą soczewkę?

W modelowym zestawie trzech ustawień podano odległości r do dawnego obrazu i q do nowego: (30 mm, 37,5 mm), (60 mm, 100 mm) oraz (90 mm, 180 mm). Na potrzeby sprawdzenia zgodności traktuj te liczby jako dokładne. Czy wszystkie pary odpowiadają tej samej cienkiej soczewce? Jeśli dwie pierwsze są poprawne, przewidź q dla r = 90 mm. Wyjaśnij, co należałoby sprawdzić, gdyby były to odczyty rzeczywiste.

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Czy trzy ustawienia opisują tę samą soczewkę?

1 odsłon · bez ocen

Jak zmierzyć polaryzację: analizator i ćwierćfalówka

Stała jasność za obracanym analizatorem nie dowodzi braku polaryzacji. Wyprowadzimy to ograniczenie i pokażemy, jak jedna ćwierćfalówka pozwala rozróżnić przeciwne obroty pola oraz światło niespolaryzowane.

Opublikowano w: Polaryzacja eliptyczna, płytki falowe i pomiar stanu światła Komentarze (0) Czytaj więcej » — Jak zmierzyć polaryzację: analizator i ćwierćfalówka

1 odsłon · bez ocen

Mieszanina liniowa, kołowa i niespolaryzowana

Na detektorze sumują się trzy wzajemnie niespójne wiązki: 6,00 W/m² światła liniowego pod +45°, 2,00 W/m² kołowego o δ = +π/2 oraz 2,00 W/m² całkowicie niespolaryzowanego. Oblicz I₀, I₉₀, I₄₅ i I₁₃₅ oraz odczyty przy 45° i 135° po idealnej ćwierćfalówce o szybkiej osi x. Wyznacz stopień polaryzacji. Dlaczego nie wynosi on ani kontrastu samego analizatora, ani 8/10, mimo że dwa pierwsze źródła są spolaryzowane?

Opublikowano w: Polaryzacja eliptyczna, płytki falowe i pomiar stanu światła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Mieszanina liniowa, kołowa i niespolaryzowana

1 odsłon · bez ocen

Pochodne Gibbsa: mała zmiana stanu i błędny znak ciśnienia

Próbka ma S = 180 J/K oraz V = 25,0 cm³. W małym zakresie przyjmij te wartości za stałe. a) Oszacuj zmianę G przy ochłodzeniu o ΔT = −0,15 K i wzroście ciśnienia o Δp = +0,40 MPa. b) Powtórz obliczenie, gdy temperatura się nie zmienia. c) Student otrzymał w punkcie a +17 J, stosując dG = −S dT − V dp. Wskaż konkretną pomyłkę i sprawdź jednostkę członu ciśnieniowego.

Opublikowano w: Potencjały termodynamiczne i warunki równowagi Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Pochodne Gibbsa: mała zmiana stanu i błędny znak ciśnienia

1 odsłon · bez ocen

Nierówne sztywności: przesunięcie, siła i dwie energie

Pręt ma L = 1,50 m, A = 60 mm², E = 100 GPa i α = 20·10⁻⁶ K⁻¹. Lewy koniec jest stały, a prawy połączony z nieobciążoną sprężyną o k = 2 MN/m, przytwierdzoną do nieruchomej ściany. Początkowo cały układ jest bez naprężeń. Ogrzej pręt równomiernie o 30 K. Wyznacz x, N, σ, obie części odkształcenia oraz energie sprężyste pręta i sprężyny. Czy całkowite wydłużenie pręta można wstawić do wzoru U = kpx²/2?

Opublikowano w: Rozszerzalność, więzy i naprężenia cieplne Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Nierówne sztywności: przesunięcie, siła i dwie energie

1 odsłon · bez ocen

Sztywność uchwytu odtworzona z jednego przesunięcia

Dla pręta L = 1,60 m, A = 40 mm², E = 80 GPa i α = 25·10⁻⁶ K⁻¹ po ogrzaniu o 40 K zmierzono przesunięcie prawego końca x = 0,400 mm. Lewy koniec jest nieruchomy, a prawy połączony z liniową sprężyną do stałej ściany. Początkowo nie było naprężeń. Wyznacz k i siłę N. Jak zmieni się x po zastąpieniu pręta drugim o dwukrotnie większym A, przy pozostałych danych bez zmian? Jakie pozorne α otrzymałby ktoś, kto pierwszy pomiar błędnie uznał za swobodną rozszerzalność?

Opublikowano w: Rozszerzalność, więzy i naprężenia cieplne Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Sztywność uchwytu odtworzona z jednego przesunięcia

1 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.