v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 138 z 167.

Ile brakuje wtórnikowi do wzmocnienia jeden?

Wtórnik ma duże, lecz skończone wzmocnienie otwartej pętli A = 999. Pozostałe parametry są idealne. Wejście otrzymuje uwe = 1,500 V, a dopuszczalne napięcie wyjściowe wynosi od −4,00 V do +4,00 V; inne ograniczenia nie są aktywne. Wyznacz uwy, różnicę u₊ − u₋ i względny błąd odtworzenia napięcia w procentach. Co zmieniłoby przerwanie sprzężenia i ustawienie wejścia − na 0 V? W tym ostatnim wariancie przyjmij model obcięcia wyjścia do podanego zakresu.

Opublikowano w: Wzmacniacze operacyjne: sprzężenie, bilans prądu i granice modelu Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ile brakuje wtórnikowi do wzmocnienia jeden?

2 odsłon · bez ocen

Czy zamienione wejścia nadal tworzą wtórnik?

W układzie I wejście + otrzymuje stałe 0,600 V, a wyjście jest połączone z wejściem −. W układzie II sygnał 0,600 V doprowadzono do wejścia −, a wyjście do wejścia +. W obu układach wzmocnienie otwartej pętli wynosi A = 100, prądy wejść są zerowe, a zakres wyjścia to ±4,00 V. Wyznacz algebraiczny punkt pracy liniowego modelu. Następnie dla każdego układu rozważ mały dodatni wzrost wyjścia przy niezmienionym sygnale. Czy odpowiedź wzmacniacza przeciwdziała temu wzrostowi? Załóż prostą dynamikę jednobiegunową, bez dodatkowych opóźnień.

Opublikowano w: Wzmacniacze operacyjne: sprzężenie, bilans prądu i granice modelu Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Czy zamienione wejścia nadal tworzą wtórnik?

2 odsłon · bez ocen

Nierówne krążki przy niepełnej restytucji

Dwa gładkie krążki mają m₁ = 2 kg, m₂ = 3 kg, v₁ = (4; 1) m/s i v₂ = (−1; 2) m/s. W chwili kontaktu jednostkowa normalna od 1 do 2 wynosi n = (1; 0), a współczynnik restytucji e = 0,60. Pomijamy impuls zewnętrzny; kontakt jest chwilowy i nie przekazuje impulsu stycznego.

a) Oblicz wartość impulsu i obie prędkości końcowe. b) Sprawdź oba bilanse pędu i warunek restytucji. c) Wyznacz ubytek energii kinetycznej dwoma sposobami.

Opublikowano w: Zderzenia na płaszczyźnie: pęd, impuls kontaktu i sprawdzanie modelu Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Nierówne krążki przy niepełnej restytucji

2 odsłon · bez ocen

Obrócona normalna i prostopadłe prędkości po zderzeniu

Dwa jednakowe gładkie krążki po 1 kg zderzają się sprężyście, bez zewnętrznego impulsu. Początkowo v₁ = (5; 0) m/s, v₂ = (0; 0) m/s. W chwili zetknięcia jednostkowa normalna od środka 1 do środka 2 ma składowe n = (3/5; 4/5).

a) Wyznacz obie prędkości końcowe i ich szybkości. b) Sprawdź, czy wektory końcowe są prostopadłe. c) Wyjaśnij, dlaczego taki kąt nie jest uniwersalną regułą wszystkich zderzeń.

Opublikowano w: Zderzenia na płaszczyźnie: pęd, impuls kontaktu i sprawdzanie modelu Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Obrócona normalna i prostopadłe prędkości po zderzeniu

2 odsłon · bez ocen

Czy wynik opisuje to zderzenie? Rekonstrukcja i sprawdzanie kontaktu

Dane po zderzeniu mogą zachowywać pęd i energię, a mimo to przeczyć geometrii kontaktu. Nauczymy się odtwarzać brakującą masę i sprawdzać, które założenie naprawdę wynika z obserwowanych prędkości.

Opublikowano w: Zderzenia na płaszczyźnie: pęd, impuls kontaktu i sprawdzanie modelu Komentarze (0) Czytaj więcej » — Czy wynik opisuje to zderzenie? Rekonstrukcja i sprawdzanie kontaktu

2 odsłon · bez ocen

Masa i restytucja z dwóch zarejestrowanych prędkości

W dokładnych danych modelowych gładki krążek 1 ma masę 1 kg i prędkość początkową (5; 0) m/s; krążek 2 początkowo spoczywa, a jego masa jest nieznana. Po kontakcie składowe u₁ wynoszą 3,2 oraz −2,4 m/s, a składowe u₂ wynoszą 0,90 oraz 1,20 m/s. Normalna od 1 do 2 ma postać n = (3/5; 4/5). Impuls zewnętrzny pomijamy.

a) Wyznacz masę drugiego krążka, sprawdzając obie osie. b) Odtwórz e i sprawdź brak impulsu stycznego oraz bilans energii. c) Czy sama obserwacja u₁ wystarczyłaby do jednoczesnego ustalenia m₂ i e?

Opublikowano w: Zderzenia na płaszczyźnie: pęd, impuls kontaktu i sprawdzanie modelu Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Masa i restytucja z dwóch zarejestrowanych prędkości

2 odsłon · bez ocen

Kontakt rozdzielający się i styczne minięcie bez impulsu

Rozważ osobno dwa stany pary gładkich krążków po 1 kg. W obu środkowa normalna przy samym zetknięciu jest n = (1; 0), nie ma adhezji ani zewnętrznego impulsu.

A: v₁ = (1; 2) m/s, v₂ = (3; −1) m/s. Program mechanicznie wstawia e = 0,50 do wzoru J = (1 + e)μgₙ. B: v₁ = (2; 1) m/s, v₂ = (2; −2) m/s.

a) Oblicz formalny J w stanie A i wyjaśnij, dlaczego nie wolno go zastosować. b) Podaj impulsy dopuszczone przez model chwilowego kontaktu w obu stanach oraz prędkości bezpośrednio po tej chwili. c) Czy z ilorazu prędkości normalnych w stanie B można ustalić e?

Opublikowano w: Zderzenia na płaszczyźnie: pęd, impuls kontaktu i sprawdzanie modelu Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Kontakt rozdzielający się i styczne minięcie bez impulsu

2 odsłon · bez ocen

Dwa różne promienie poprzeczne przy tej samej szybkości źródła

Źródło o częstotliwości własnej f₀ = 600 THz porusza się w S z V = 0,60c wzdłuż +x. Przyjmij c = 3,00 · 10⁸ m/s. W doświadczeniu A wybieramy promień emitowany pod θ′ = 90° w S′. W doświadczeniu B wybieramy promień biegnący pod θ = 90° w S. Dla obu znajdź kąt w drugim układzie, częstotliwość i długość fali w laboratorium. Wyjaśnij, dlaczego wyniki częstotliwości nie są jednakowe, i sprawdź za pomocą składowych, że oba promienie poruszają się w S z c.

Dwie pary układów źródła i laboratorium. W pierwszej promień jest prostopadły do ruchu w układzie źródła, ale skierowany ukośnie do przodu w laboratorium. W drugiej jest prostopadły w laboratorium, a w układzie źródła ma składową wsteczną. Wszystkie kąty mierzone są od dodatniej osi x do kierunku biegu fotonu.
W obu wierszach V = 0,60c, lecz wybrano inne promienie. Kąt prosty jest dany w innym układzie. Nie wolno podstawić 90° raz jako θ, a raz jako θ′ w tym samym doświadczeniu. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Relatywistyczne kierunki wiązek, czasy sygnałów i aberracja światła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa różne promienie poprzeczne przy tej samej szybkości źródła

1 odsłon · bez ocen

Połowa fotonów błysku w stożku: ile niesie energii?

Punktowe źródło poruszające się z β = 0,80 emituje jeden błysk N fotonów. W S′ kierunki są izotropowe, a energia każdego fotonu wynosi E₀. Rozpatrujemy dużą liczbę fotonów, więc udziały oznaczają wartości oczekiwane rozkładu. Wybierz fotony z przedniej półsfery S′: 0 ≤ θ′ ≤ 90°. Wyznacz graniczny laboratoryjny kąt ich stożka, jego kąt bryłowy i udział w pełnym 4π. Jaka część wszystkich fotonów oraz jaka część całej laboratoryjnej energii błysku mieści się w tym stożku? Czy wynik opisuje już moc mierzoną przez konkretny detektor?

Przekroje osiowe dwóch sfer kierunków. W układzie źródła zaznaczono przednią półsferę. W laboratorium odpowiada jej węższy stożek wokół dodatniej osi x, przy szybkości źródła 0,80c. Przykładowe promienie mają ten sam kolor w obu panelach.
To przekroje zbiorów kierunków, nie zdjęcia rozszerzającej się powłoki. Strzałki nie oznaczają równych porcji fotonów. Izotropię w trzech wymiarach opisujemy równymi kątami bryłowymi, a nie równymi odstępami kąta θ′. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Relatywistyczne kierunki wiązek, czasy sygnałów i aberracja światła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Połowa fotonów błysku w stożku: ile niesie energii?

1 odsłon · bez ocen

Siła i moc potrzebne do zbierania przy stałej prędkości

Wózek przechwytuje 2 kg/s materii bez początkowej prędkości poziomej. Zewnętrzny napęd ma utrzymywać stałą prędkość wózka 6 m/s na poziomym torze bez tarcia. Wyznacz potrzebną poziomą siłę i moc. Podziel moc między przyrost energii kinetycznej rosnącej masy a nieelastyczne przechwytywanie.

Opublikowano w: Dynamika układów o zmiennej masie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Siła i moc potrzebne do zbierania przy stałej prędkości

1 odsłon · bez ocen

Szybsza materia przyspiesza przechwytujący wózek

Wózek ma początkowo 20 kg i jedzie z prędkością 2 m/s. Przez 10 s całkowicie przechwytuje strumień 0,5 kg/s drobin, które tuż przed schwytaniem mają stałą poziomą prędkość 8 m/s względem podłoża, zgodnie z ruchem wózka. Nie ma zewnętrznej siły poziomej. Oblicz przyspieszenie początkowe, prędkość końcową oraz całkowity ubytek poziomej energii kinetycznej w procesie przechwycenia.

Opublikowano w: Dynamika układów o zmiennej masie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Szybsza materia przyspiesza przechwytujący wózek

1 odsłon · bez ocen

1 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.